Πλήρης ευτελισμός (πολιτικών) αξιών...

  Ποιο είναι το πλέον χαρακτηριστικό στοιχείο του πολιτικού συστήματος εν Ελλάδι σήμερα; Απλή είναι η απάντηση: Η έκπτωση σε αρχές και αξίες. Ένα αξιακό σύστημα που πνέει τα λοίσθια αφήνει τη σφραγίδα του εν γένει στην κοινωνία, αλλά και σε ΚΑΘΕ πολιτική πράξη εδώ και αρκετά πλέον χρόνια. Η έννοια ηθική δέσμευση είναι σχετική. Κρίνοντας με βάση τα γεγονότα, εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι το μικροπολιτικό συμφέρον προτάσσεται πρώτο στις προτεραιότητες πολλών βουλευτών σήμερα (ή βολευτών όπως τους αποκαλεί μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης...). 
Η ασυνέπεια λόγων και έργων είναι το πρώτο... ενδεικτικό σύμπτωμα. Μια ομάδα ανθρώπων κατάφερε (πρόκειται όντως περί κατορθώματος) μέσα σε μια ντουζίνα χρόνια να απαξιώσει τόσο μα τόσο πολύ το ίδιο το πολιτικό σύστημα που εκπροσωπεί ώστε η κοινωνία (αυτή που δεν έχει κομματικό φανατισμό) να ακούει για πολιτική και να τρέχει αλλού.  Η απολιτίκ στάση που υιοθετεί μέρος του κόσμου και δη της νεολαίας αποτελεί το καλύτερο αυτογκόλ των ίδιων των ταγών της πολιτικής. 

Τα είδαμε και πρόσφατα με αφορμή την υπόθεση της ονομασίας της γείτονος. Βουλευτές δεν έχουν τον παραμικρό ενδοιασμό να αλλάζουν κόμματα, θέσεις, απόψεις, ερχόμενοι σε ΠΛΗΡΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ με τις θέσεις (δημόσια εκπεφρασμένες, άρα και καταγεγραμμένες) που είχαν στο παρελθόν. Και το τραγικότερο; Επί ΣΟΒΑΡΩΝ θεμάτων όπως είναι τα Εθνικά ή τα οικονομικά...

Πρέπει επειγόντως να γίνει ένα restart σε όλα αλλά δεν ξέρω αν, ποιοι και από που θα ξεκινήσουν. Μερικοί ισχυρίζονται ότι οι πολιτικοί μας είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας, άλλοι ότι η κοινωνία είναι ο καθρέφτης των πολιτικών. Μπορεί να ισχύουν και τα δυο, μπορεί και όχι. Πάντως, όπως λέει και ένας καλός φίλος μου «τα πάντα είναι ζήτημα νοοτροπίας». 
Φοβάμαι ωστόσο ότι μέχρι να αλλάξουν τα πράγματα, οι δυσμενείς συνθήκες, όλοι εμείς που γράφουμε σήμερα, δεν θα βρισκόμαστε στη ζωή να το ζήσουμε, ακριβώς επειδή θα έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια μέχρι να αλλάξουν...

Σε κάθε περίπτωση δεν μας αξίζουν αυτοί οι πολιτικοί, δεν μας αξίζουν αυτά τα Media (πλην λίγων εξαιρέσεων σε αμφότερες τις περιπτώσεις)...
ΜΟΝΙΜΗ ΠΑΡΑΚΜΗ. Κούρασε. Πάρα πολύ. Αφάνταστα...

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΟ ΟΥΤΕ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΕΣ, ΟΥΤΕ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΕΣ...
 ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ; ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ.



Μίμης Κ.

Πληρες κειμενο

Παρά την πόλωση που προκαλούν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ δεν πείθει

   Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες μέρες για το που θα πάει, με τι κόμμα δηλαδή θα συνεργαστεί το ΚΙΝΑΛ μετεκλογικά. Υπάρχει- όπως είναι φυσικό για ένα κόμμα του μεσαίου χώρου (έχει συμβεί και στο εσωτερικό του κόμματος του Στ. Θεοδωράκη αυτό)- μια τάση αμφίρροπη.

Όντως ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ πολώνουν επικίνδυνα το κλίμα και την κοινωνία, όπως λένε μερικοί. Συμφωνώ. Είναι ένας νέος ιδιότυπος δικομματισμός, που συμβαίνει μέσα σε μια χώρα ρημαγμένη πολλαπλώς. Που τώρα πάει να βγει από την καταστροφή κατά μερικούς. Κατά άλλους έχουμε καταστροφή εις το διηνεκές.
Μην ξεφεύγω όμως. Τώρα αναφερόμαστε στο ΚΙΝΑΛ.
 Κατά την άποψή μου, αφού το ΚΙΝΑΛ δεν μπορεί να απαλλαγεί από τα βαρίδια του παρελθόντος, δεν μπορεί και να εμπνεύσει. Το γυαλί έχει σπάσει και δεν κολλάει εύκολα. Έσπασε το 2010 όταν ο ΓΑΠ μας πήγε στα μνημόνια χωρίς να μας ρωτήσει. Και μιλώ προσωπικά ως πρώην ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ. Έτσι απλά.
Όταν το ΠΑΣΟΚ, είχε δεν είχε απόλυτα την ευθύνη (δεν έχει καμία σημασία αυτό για τους πολίτες), ενστερνίστηκε και εφάρμοσε μια απόλυτα νεοφιλελεύθερη πολιτική και λογική το 2010 και μετά, με την εφαρμογή του α΄ μνημονίου. 

Στην πορεία το κόμμα, από το 2012 έως το τέλος του 2014 μετατράπηκε σε συγκολλητική ουσία της ΝΔ, σε ένα κόμμα που δεν είχε ιδεολογικό και κυρίως προγραμματικό κεντροαριστερό πρόσημο. Επομένως μοιραία οι παλαιοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, που εμπνεύστηκαν από τον Ανδρέα Παπανδρέου, έφυγαν οριστικά από το κόμμα και πρόσκαιρα πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ. Ύστερα από 4 χρόνια έφυγαν οριστικά κι από εκεί και επομένως δεν ξέρουμε που θα πάνε τώρα... Και κάπου είναι φυσικό να τα... έχουν χάσει καθώς ΟΛΑ τα κόμματα που ήρθαν στη κυβέρνηση (και η δεξιά και το κέντρο και η αριστερά), εφάρμοσαν συνεχή και σκληρά μέτρα δημοσιονομικής λιτότητας.
Πιστεύω ότι όσες φιλότιμες προσπάθειες κι αν κάνει ο κ.Μαλέλης, ένας αδιαμφισβήτητα έντιμος και εργατικός άνθρωπος, δύσκολα θα πειστούν οι δημοκρατικοί ψηφοφόροι να γυρίσουν μαζικά στο ΚΙΝΑΛ. Και αυτό είναι πολύ απλό. Πρώτον σοβεί εδώ και ΧΡΟΝΙΑ μια τεράστια κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Και δεύτερον το ΠΑΣΟΚ, σημερινό ΚΙΝΑΛ δεν έχει απαλλαγεί οριστικά από τα βαρίδια του παρελθόντος όπως σημείωσα και στην αρχή του άρθρου μου. Και αυτό είναι κάτι αδιαμφισβήτητο και αυταπόδεικτο. 

Το πιο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ όμως είναι το πρώτο που σημείωσα παραπάνω: Η συνολική και μακροχρόνια κρίση αξιοπιστίας όλου του πολιτικού συστήματος και φάσματος δεν ξέρουμε τι θα φέρει στο άμεσο μέλλον. Και το χείριστο όλων; Η έλλειψη οράματος και ελπίδας από τους πολίτες για το μέλλον τους...




Μίμης Κ.

Πληρες κειμενο

Η ελληνική πολιτική σκηνή και η… τέχνη της προσαρμογής στις ήττες

 Δεν υπάρχει τομέας και φορά που το ελληνικό πολιτικό σύστημα, όταν πρόκειται να διαπραγματευτεί με τους διεθνείς παράγοντες, με τους εταίρους, να μην έχει υποστεί μια μεγάλη διαπραγματευτική ήττα (μοναδική φωτεινή εξαίρεση στα εθνικά θέματα το βέτο στα Σκόπια το 2008 στο Βουκουρέστι). Πλέον έχει γίνει συνήθεια. Ο κόσμος θεωρεί δεδομένες τις υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς για ό,τι σοβαρό διακυβεύεται για τον τόπο, αλλά όχι μόνο αυτό: Οι πολίτες έχουν αντιληφθεί και την επικοινωνιακή στρατηγική (λέγε με σερβίρισμα γεγονότων) που ακολουθούν πιστά με την απαραίτητη βοήθεια μεγάλης μερίδας των κυρίαρχων Media. Το ζήτημα δεν έχει όπως αντιλαμβάνεστε να κάνει μόνο με την σημερινή κυβέρνηση, αλλά και με όλες τις προηγούμενες από το 2010 και μετά όσον αφορά στα οικονομικά ζητήματα, στα εθνικά δε θέματα, από τις αρχές της δεκαετίας του 90 και μέχρι σήμερα!

Ξάφνου χωρίς κανείς να το αντιληφθεί- και το παράδοξο ύστερα κι από διαπραγμάτευση-περάσαμε για παράδειγμα στην εξής θέση: ο γεωγραφικός προσδιορισμός που θα μπει δίπλα από τη λέξη «Μακεδονία», να θεωρείται επιτυχία κατά την κυβέρνηση, αν δηλαδή εξαιρέσουμε τη λέξη Ίλιντεν, όλοι οι άλλοι μας… κάνουν. Φυσικά αν κάποιος διεξάγει ένα ανεξάρτητο, αντικειμενικό γκάλοπ από μεγάλο δείγμα πολιτών, θα διαπιστώσει πως η μεγάλη πλειοψηφία τους, μόνο σύμφωνη δεν είναι με αυτό. Άλλωστε αυτό απεδείχθη περίτρανα από τις χιλιάδες λαού (τους οποίους συλλήβδην έσπευσαν να αποκαλέσουν όλους φασίστες…) που διαδήλωσαν πριν από 4 μήνες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με αίτημα ρητό κατά της χρήσης αυτού του ιστορικού ονόματος από τη γείτονα χώρα (επίκεινται και νέα συλλαλητήρια οσονούπω).

Στο σημείο αυτό, για αυτό το φλέγον και επίκαιρο θέμα θα μπορούσε εύκολα κανείς να σκεφτεί γιατί η κυβέρνηση, αφού δείχνει ότι πιστεύει πως διαθέτει ακόμα το λαϊκό έρεισμα, δεν κάνει ένα δημοψήφισμα για το ονοματολογικό έτσι ώστε να πάρει τη λαϊκή έγκριση, άρα και την αναγκαία νομιμοποίηση για να προβεί σε μια τελική συμφωνία με τα Σκόπια… Μιλάμε για μια ερώτηση με προφανή απάντηση, καθώς σύμφωνα με όλα τα αριθμητικά δεδομένα και τάσεις, έχει απολέσει προ πολλού τη στήριξη της πλειοψηφίας των πολιτών. Ουσιαστικά έχουμε γι άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια μια δυσαρμονία και μια αναντιστοιχία μεταξύ των κοινοβουλευτικών συσχετισμών και των συσχετισμών που επικρατούν στις μέρες μας στη κοινωνία, ωστόσο αυτό είναι ένα άλλο σοβαρό και μεγάλο ζήτημα που θα το αναλύσουμε άλλη φορά. 

Επί της ουσίας, αυτό που νοιώθουν σχεδόν όλοι στο εκλογικό σώμα είναι πως μεγάλα και σοβαρά ζητήματα που αφορούν τη χώρα, αντιμετωπίζονται από όλα τα κόμματα υπό το πρίσμα μιας μικροπολιτικής σκοπιμότητας και όχι με στόχο και πρόθεση μια ενιαία εθνική γραμμή (και σε οικονομία και σε εθνικά θέματα), για τις καλύτερες δυνατές προοπτικές της πατρίδας. Αυτή η αίσθηση περνάει σε μεγάλη μερίδα των πολιτών οι οποίοι μπορούν να σκεφτούν ακόμα πέρα και έξω από τα στρεβλά πλαίσια της κάθε κομματικής γραμμής που επιβάλλει, υπαγορεύει μια συγκεκριμένη λογική.

Έτσι όμως, όσο συνεχίζεται αυτή η ιστορία, η Ελλάδα θα χάνει την όποια ισχύ ακόμα της έχει απομείνει σε ζωτικής σημασίας υποθέσεις. Οι συνεχείς παραχωρήσεις, φέρνουν συρρίκνωση κάθε είδους, ξηρασία, ύφεση, τελικώς ήττες που σε βάζουν εν συνεχεία σε άλλους, μεγαλύτερους κινδύνους κι ας αυτοί δεν είναι ακόμα ορατοί. Και όλα αυτά μέσα σε ένα διεθνές και ευρωπαϊκό περιβάλλον αβεβαιότητας και αστάθειας από πάσα άποψη.

Εάν σε διεθνές επίπεδο η σύγχρονη πολιτική έτσι όπως ασκείται αποτελεί κατά το κοινώς λεγόμενο την «τέχνη του εφικτού», στην ελληνική πολιτική σκηνή μάλλον η φράση- πρόταση που ταιριάζει περισσότερο με τη πραγματικότητα είναι «η τέχνη της προσαρμογής στις ήττες και στις υποχωρήσεις», ή εναλλακτικά- και αυτό ταιριάζει γάντι στον ΣΥΡΙΖΑ- ο συμβιβασμός με τους συμβιβασμούς.

Δ. Κυριακού

Πληρες κειμενο

8 συναρπαστικά χρόνια δημιουργίας και το ταξίδι συνεχίζεται μαζί σας!

  Με ρωτούν πολλοί «μα καλά, αυτό το blog ακόμα το κρατάς»; Ή το άλλο «αφού δεν σου δίνει κέρδος, γιατί επιμένεις;». Στερεότυπες εκφράσεις. Αν κανείς δεν συναισθάνεται κάποια πράγματα, αν δεν λαμβάνει υπόψη του ορισμένες ειδικές παραμέτρους, πως να καταλάβει;

Πως να καταλάβει ότι για έναν δημοσιογράφο, αυτό που μετράει με διαφορά από όλα τα άλλα είναι η χαρά της δημιουργίας; Ό,τι είναι η ικανοποίηση η καθημερινή από ένα μεράκι που συνεχίζεται;

Με είχατε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια τέτοια μέρα να γράφω για τα γενέθλια του blog κάνοντας έναν απολογισμό, σήμερα όμως επέλεξα να δώσω έναν άλλον- πιο προσωπικό- τόνο, να κάνω μια... εξομολόγηση.

Το blog αυτό το ξεκίνησα με έναν παλιό φίλο ορμώμενος από το κύμα της εποχής, εν έτει 2010 όπου τα blogs ξεφύτρωναν σαν τα μανιτάρια. Τότε, είχα μια σκέψη για καιρό να φτιάξω ένα blog που να εστιάζει στα άρθρα γνώμης. Όμως, για έναν δημοσιογράφο, η πρόκληση είναι η καθημερινή επικαιρότητα. Έτσι, από μια- δυο απόπειρες να καταγράψουμε μερικά θέματα της τότε επικαιρότητας και 1-2 αποκλειστικά θέματα που μας έκατσαν, αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε αυτή τη πορεία που έγινε κυριολεκτικά εδώ και 8 χρόνια η καθημερινή μας συνήθεια, έγνοια, ασχολία.

Και αν το κίνητρο διαχρονικά παραμένει σίγουρα το έσοδο, η μεγάλη αγάπη για έναν δημοσιογράφο, είναι το γράψιμο και το κυνήγι της επικαιρότητας και της είδησης.
Προσωπικά, το αισθάνθηκα σαν ένα παιδί που μεγαλώνει. Δικό μου. Η ιδέα της δημιουργίας του γεννήθηκε μέσα μου και έτσι πορεύτηκα. Πλάι σε καταπληκτικούς ανθρώπους, φίλους πραγματικούς, συνοδοιπόρους της ζωής θα έλεγα. Άνθρωποι οι οποίοι μου στάθηκαν και βοήθησαν τόσο ώστε ένα μεγάλο ευχαριστώ να μοιάζει μικρό. Ειλικρινά δεν ξέρω αν ποτέ θα μπορέσω να ξεπληρώσω ό,τι έκαναν για αυτό το εγχείρημά μου. Και ακόμα δεν μπορώ να εξηγήσω πως... επιμένουν όσοι είναι τώρα κοντά μας εδώ να το στηρίζουν. Θες επειδή είμαι φίλος τους. Θες επειδή τους εμφύσησα το συναίσθημα της κοινοκτημοσύνης κατά μια έννοια και φυσικά της ισότητας την οποία πιστεύω. Εννοώ ως προς τα δικαιώματα και τις αποφάσεις μέσα στο όλο εγχείρημα. Αυτό φαίνεται να εκτιμήθηκε. Όμως εγώ νοιώθω για πάντα υποχρεωμένος από την βοήθειά τους. Μιλάμε για ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ βοήθεια. Όχι για μια μέρα στο τόσο...!

Είμαι περήφανος που μπορώ στο προσωπικό μου βιογραφικό να γράφω για την διάρκειά ζωής της σελίδας αυτής! Μα περισσότερο περήφανος και χαρούμενος είμαι που παρά τις ύπουλες και άνανδρες διαδικτυακές οχλήσεις που είχαμε (3 τον αριθμό) κατά το διάβα μας, διατηρήσαμε ΑΚΕΡΑΙΗ την αυτονομία μας σε καιρούς όπου πολλές σελίδες δυστυχώς εξυπηρετούν σκοτεινά συμφέροντα και σκοπούς.
Ειλικρινά δεν είμαστε ένα πολύ δημοφιλές blog, όπως άλλα, γιατί πολύ απλά πάμε με τον Σταυρό στο χέρι (τήρηση δημοσιογραφικής δεοντολογίας, σεβασμό στις πηγές κ.α), σε μια κοινωνία ζούγκλα και σε μια εποχή πλήρους ανηθικότητας και ευτέλειας.
Όμως είμαι πολύ χαρούμενος που τις αξίες και τις αρχές που πήρα από το σπίτι μου, δεν πιστεύω ότι τις έχω προδώσει. Και το ίδιο είμαι σίγουρος ότι συμβαίνει και με τους συνεργάτες μου!

Και μόνο που έχουμε φτάσει εδώ, μπαίνοντας από σήμερα στον 9ο χρόνο λειτουργίας, μου φαίνεται απίστευτο. Το θεωρώ μεγάλη νίκη!

Θέλουμε αυτό το χρόνο, επιτέλους να σπάσει το ρόδι και να αλλάξουμε μορφή στη παρουσίασή μας, να τα καταφέρουμε να κάνουμε ένα καλύτερο blog και σε θεματολογία αλλά και σε εμφάνιση. Οι συνθήκες δεν είναι εύκολες από πάσα άποψη. Αλλά λίγα άτομα, χωρίς ουσιαστικό οικονομικό όφελος κάνουμε υπερ-προσπάθειες, ώστε να δούμε το blog πιο ψηλά και πιο καλά, μαζί σας να προχωράει και να προοδεύει! Τα δίνουμε όλα και όπου μας βγάλει!

Εγώ πάντως νοιώθω ότι έχουμε νικήσει! Η υπερπροσπάθεια και η αντοχή είναι μεγάλες νίκες!

Αυτό που ήθελα τέλος να τονίσω- πέρα από τις ευχαριστίες μου και την ευγνωμοσύνη μου- προς όλους εσάς τους αναγνώστες μας είναι ότι θα θέλαμε να σας έχουμε κοντά μας πιο ενεργητικούς και να έχουμε μια αμφίδρομη επικοινωνία μαζί σας. Όνειρό μας θα ήταν ένα blog όπου ο πολίτης- αναγνώστης να έχει όποτε θέλει τον πρώτο λόγο! Its up to you φίλε μας αναγνώστη!!!


YΓ: Σύντομα θα έχετε την ευκαιρία να συνδιαμορφώσετε τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν και σκεφτόμαστε. Το σλόγκαν «ο λόγος σε εσάς», θα γίνει πράξη!


Ο καθημερινός αγώνας και το συναρπαστικό ταξίδι συνεχίζεται μαζί με όλους εσάς!



Μ. Κυριακού

Πληρες κειμενο

Αν δεν πάρουμε αυτό που δικαιούμαστε, υπάρχει η λύση από τα παλιά!

 
Έχω κυριολεκτικά κατακλυστεί από ειδήσεις, γνώμες- απόψεις ειδικών και μη για το δυσεπίλυτο και χρονίζον θέμα- προφανώς ζωτικής σημασίας για την Ελλάδα καθότι Εθνικό- της ονομασίας των Σκοπίων.

Δεν μπορώ καν να διανοηθώ ότι οποιοσδήποτε πολιτικός από όλο το πολιτικό φάσμα της χώρας παίζει μικροπολιτικά παιχνίδια με ένα τόσο πολύ σοβαρό θέμα. Δεν θέλω ρε παιδί μου να το σκέφτομαι, αλλά τα σημεία δείχνουν ότι συμβαίνει και αυτό.

Ποια είναι τα δεδομένα;

Δεδομένο πρώτο: Η πρόθεση της Κυβέρνησης είναι να αποδεχθεί σύνθετη ονομασία για τα Σκόπια που θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία. Ποιος βάζει ουσιαστικά το... τετελεσμένο; Είναι απλό: Ο Μάθιου Νίμιτς. Στις προτάσεις που παρέδωσε στις δύο εμπλεκόμενες πλευρές, δεν υπάρχει επιλογή μη χρήσης του επίμαχου όρου. Άρα; Αποδέχεται η κυβερνητική πλευρά το λιγότερο, για να μην πούμε υποχωρεί σε προτάσεις που προδικάζουν διαπραγματευτική ήττα εις βάρος της χώρας μας.

Δεδομένο δεύτερο: Μέχρι στιγμής δεν φαντάζει εύκολο να αλλάξει η Σκοπιανή πλευρά υπό τον Ζάεφ τα αλυτρωτικά άρθρα που εμπεριέχονται στο Σύνταγμά της. Αυτό βγαίνει μέχρι στιγμής από τα Σκόπια και ας μην παραβλέπουμε το γεγονός ότι ο Ζάεφ δέχεται προκαταβολικά... πυρά από την αντιπολίτευση της χώρας του σε περίπτωση που επιχειρηθεί αλλαγή στα σημεία αυτά του Συντάγματος τους.

Συνεπώς μέχρι στιγμής, με βάση αυτά τα δυο δεδομένα δεν έχει πετύχει η Ελληνική πλευρά ούτε τον στόχο για μη αναφορά του ονόματος Μακεδονία (που θα ήταν το ιδανικό από πάσα άποψη για την χώρα μας), ούτε όμως και την έμπρακτη διασφάλιση της εξάλειψης του αλυτρωτισμού από τη γείτονα χώρα. Ο Πρωθυπουργός πήρε στο Νταβός από τον ομόλογο του μια θεωρητική δέσμευση για το δεύτερο... Αυτό όμως δεν λέει και πολλά, μάλλον δεν λέει τίποτα και έχει αποδειχθεί και σε άλλα πεδία διαπραγμάτευσης παλαιότερα.

Άρα; Η Ελληνική πλευρά τι θα κάνει; Θα τα αποδεχθεί όλα και με τι αντάλλαγμα; Ποιο θα είναι το εμπράγματο αντάλλαγμα που θα πάρει η χώρα; Ούτε αυτό έχει εξασφαλιστεί, ουσιαστικά ούτε καν το γνωρίζουμε!

Την ίδια στιγμή η αντιπολίτευση, ιδίως η αξιωματική, βλέπει τα βίντεο που στέλνει το... Μαξίμου, για να αποδείξει το τελευταίο την αμετροέπεια της γαλάζιας πλευράς και τις αντιφάσεις στις δηλώσεις των στελεχών της όπως υποστηρίζει.

Η ΝΔ αντιτείνει και δείχνει προς τους ΑΝΕΛ και τις ενδοκυβερνητικές διαφωνίες μεταξύ των δυο εταίρων και... τρέχα γύρευε...

Και με βάση όλα τα παραπάνω δεδομένα, το επικίνδυνο θα είναι να συνεχίσουν να σκέφτονται- εν μέσω της κρίσιμης διαπραγμάτευσης- όλα τα κόμματα και τα στελέχη τους κοντόφθαλμα και μικροπολιτικά. Είναι επικίνδυνο όταν ακριβώς δεν έχουμε εξασφαλίσει ως χώρα ΤΙΠΟΤΑ χειροπιαστό ακόμα σε αυτό το ακανθώδες και ύπουλο εκκρεμές ζήτημα.

Υπάρχει μια λύση βεβαίως που μπορεί να επαναληφθεί και να ανανεωθεί με άλλα λόγια.
Ποια λύση; Η επικαιροποίηση της απόφασης του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών υπό τον τότε ΠτΔ το 1992.
Πλην του ΚΚΕ, όλα τα άλλα κόμματα είχαν συμφωνήσει στην άρνηση της χρήσης του όρου Μακεδονία για τα Σκόπια.

Γιατί αν είναι να έχουμε μια λύση που δεν θα είναι επ΄ ουδενί συμφέρουσα για την πατρίδα μας, που να μην δικαιώνει τα Ιστορικά και εθνικά Δίκαια, καλύτερα το θέμα να παραμείνει στάσιμο για ακόμα περισσότερα χρόνια.
Ας κάνουν και οι άλλοι μια φορά βήματα πίσω, ώστε αυτό που θα πάρει η Ελλάδα να ανταποκρίνεται όντως σε μια έντιμη, δίκαιη συμφωνία.

Αλλά έχουν οι τωρινοί πολιτικοί την πρόθεση και την αποφασιστικότητα των παλαιότερων; Το άμεσο μέλλον θα το δείξει....


ΥΓ: Ένας λαός που έχει τραβήξει ΤΑ ΠΑΝΔΕΙΝΑ 8 χρόνια, δικαιούται αν μη τι άλλο, ειρηνικά να διαδηλώσει για την χώρα αυτή, για τα δίκαιά της, για το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του, στην αυτοσυνειδησία του. Η ζωή η ίδια σε τελική ανάλυση είναι το ζητούμενο σήμερα σε αυτόν τον χιλιοκαμμένο τόπο από τα διαδοχικά μνημόνια...

Στη ζωή υπάρχει και η νίκη, όχι μόνο οι ταπεινώσεις. Υπάρχει και ο αγώνας, η αντίσταση.
Αυτό που με άλλα λόγια λένε κάποιοι: Ας δώσουμε τον αγώνα μας κι ας χάσουμε...




Μίμης Κ. 

Πληρες κειμενο

Αναζητούνται υπερβάσεις- τομές- ψυχραιμία- γενναιότητα

   Οι τελευταίες εξελίξεις στα εθνικά θέματα (βλέπε μη λύση του Κυπριακού) και στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, επιβεβαιώνουν με τρόπο ξεκάθαρο και έντονο ότι το μόνο που έχει μείνει ως σανίδα σωτηρίας για τη χώρα, για τη διαφύλαξη του κύρους των δημοκρατικών θεσμών, για την κοινή λογική, για το κοινού περί δικαίου αίσθημα, μα πάνω από όλα για την εθνική μας αξιοπρέπεια που έχει διακορευτεί μετά από εφτά χρόνια ατιμωτικής επιτροπείας, είναι η σύγκλιση, η κοινή γραμμή για τα πολύ μεγάλα και σημαντικά θέματα (εμμένουμε στην αρχική εκπεφρασμένη θέση μας).
Είναι στιγμές που βλέπεις ότι το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου, των αντίστοιχων επιχειρημάτων, έχει πέσει στον πάτο, με ευθύνη αποκλειστική των πολιτικών. Ένας λαός που τους παρακολουθεί αποκαμωμένος από τα βάσανα της ζωής και της οικονομικής καθημερινότητας που έχει την αίσθηση ότι γιατρειά δεν υπάρχει.
Σου δίνουν την αίσθηση ότι το πράγμα έχει ξεφύγει. Ακούς προσωπικές κατηγορίες, τρομερές αντεγκλήσεις και λες «αυτοί τώρα δίνουν το παράδειγμα»;
Το πράγμα έχει χοντρύνει, έννοιες θεμελιώδεις έχουν εξ-ευτελιστεί στην κοινή συνείδηση της κοινωνίας, είναι γενική η κατάπτωση και τα πραγματικά προβλήματα ΔΕΝ λύνονται.
Τελευταία, η δημόσια συζήτηση έχει φτάσει στο σημείο για το αν, πότε και πως γίνονται παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας στο έργο της δικαστικής. Πράγματα δηλαδή που θεωρούνταν μέχρι χθες αυτονόητα και οι απαντήσεις ήταν κατηγορηματικά αρνητικές, τίθενται υπό συζήτηση. Κατά τη γνώμη μας και αυτό από μόνο του επικίνδυνο είναι, με ευθύνη όλων. Επικίνδυνο ακόμα και για την ίδια την εύρυθμη λειτουργία της Δημοκρατίας.
Πρέπει να καταλάβει και η κυβέρνηση (εν γένει η εκάστοτε) και η αντιπολίτευση (ομοίως), ότι η ευθύνη που έχουν αναλάβει για τον τόπο και τον λαό είναι πολύ μεγάλη. Απροσμέτρητα μεγάλη και καθοριστική.
Η χώρα ταλαιπωρείται από σοβαρά, πολλαπλά και δομικά προβλήματα. Μακάρι το μόνο άλυτο πρόβλημα να ήταν η μακρά οικονομική ύφεση και η έλλειψη επενδύσεων. Δεν είναι το μόνο προφανέστατα. Πλέον, σε ένα οριακό οικονομικά, πολιτικά, θεσμικά, κοινωνικά σημείο, άπαντες οφείλουν, υποχρεούνται, επιβάλλεται να σταθούν στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων.  Άπαντες: Εκτελεστική, Νομοθετική, Δικαστική εξουσία, Mέσα Ενημέρωσης, πολίτες, φορείς, τοπική αυτοδιοίκηση, οι πάντες.
Οι εθνικές κατρακύλες δεν λύνονται με αφορισμούς, με αλληλοκατηγορίες, με ψέμματα, με υποθέσεις, με μια λογική οπαδική, με τυφλή πολιτικοmediaκή πόλωση. Αυτή η αίσθηση διάχυτη περνάει μέσα στην κοινωνία. Μια αίσθηση που καλλιεργεί μακροπρόθεσμα άλλους κινδύνους σε μια έτσι κι αλλιώς, αποδεδειγμένα επικίνδυνη εποχή που ΤΑ ΠΑΝΤΑ τίθενται εν αμφιβόλω σε παγκόσμιο επίπεδο.

Προφανώς- ακόμα και τώρα που έχει χαθεί κατ ουσίαν η εθνική κυριαρχία- η πρώτη ουσιαστική κίνηση αναστροφής του κακού κλίματος θα ήταν η αυτο κάθαρση του πολιτικού συστήματος, η γρήγορη και δίκαιη απονομή της Δικαιοσύνης σε διάφορες υποθέσεις (χωρίς την παραμικρή υποψία εξωγενούς παρέμβασης), η πλήρης διαφάνεια στο τηλεοπτικό τοπίο  με όρους και κανόνες ΣΤΑΘΕΡΟΥΣ και η κορωνίδα όλων: βαθιές Συνταγματικές αλλαγές και τομές που θα αναβαθμίζουν, θα αποκαθιστούν και θα αναστυλώνουν το κύρος των Δημοκρατικών Θεσμών, για να επανέλθει το (πληγέν σήμερα) αίσθημα του δικαίου στην κοινωνία (πχ. ανάγκη κατάργησης του νόμου περί ευθύνης υπουργών κ.α)
Εάν πραγματοποιηθούν όλα αυτά (τα οποία αποτελούν θα λέγαμε- αν μιλήσουμε και με την γλώσσα των δανειστών- εσωτερικές μεταρρυθμίσεις), θα είχε διαμορφωθεί ο κατάλληλος χώρος, χρόνος και περιβάλλον ώστε να πάμε όλοι μαζί, με εμπειρία και ψυχραιμία, και στα πολύ μεγάλα: Τα οικονομικά ζητήματα της χώρας και τα εθνικά θέματα.

Ήρθε η ώρα, μετά από τόσα και τόσα ΔΕΙΝΑ και ταπεινώσεις, το πολιτικό κόστος, η πολιτική σκοπιμότητα, το μικροκομματικό όφελος να πάνε πιο πίσω. Μπροστά να βγουν οι γενναίες τομές, οι υπερβάσεις για το καλό του τόπου (το κοινό καλό όλων μας), η πολιτική ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ.

Όλα αυτά αποτελούν προϋποθέσεις αναγκαίες για τρεις βασικούς λόγους:
1) για να ασχοληθεί ξανά ο κόσμος σοβαρά με τα κοινά (τώρα μονάχα όσοι βρίσκονται σε κάποιον κομματικό μηχανισμό ασχολούνται σοβαρά), καθώς η πλειοψηφία έχει πάθει πολιτική αφασία και αποστρέφεται την έννοια πολιτική, 2) για να δυναμώσει το κύρος των Δημοκρατικών Θεσμών (αποτελεί υποχρέωση όλων μας), 3) ώστε, ύστερα από τα προαναφερθέντα, να υπάρχει η αναγκαία και απαραίτητη πολιτική συναίνεση ώστε να βγει ο τόπος νικητής στα εθνικά και οικονομικά θέματα (τελικός στόχος η πλήρης ανάκτηση της κυριαρχίας της Ελλάδας).

Όλα τα άλλα που συμβαίνουν, που σοβούν γύρω μας και χρονίζουν ΧΩΡΙΣ λύση, αποτελούν χάσιμο χρόνου και «να είχαμε να λέγαμε» σε μια εποχή κομβική για το μέλλον της χώρας και του λαού, όπου παίζονται τα πάντα...

Όλα γίνονται, αρκεί να το θέλουμε. Αρκεί το «εγώ» να μπει για πρώτη φορά κάτω από το «εμείς»...



Μίμης Κ.

Πληρες κειμενο

Όταν θέλουν, μπορούν

  Μπορεί να μην υπήρξε άμεση συνεννόηση, ωστόσο είναι σαν να... υπήρξε! Αναφερόμαστε στου ίδιου μήκους κύματος πατριωτικές δηλώσεις που έκαναν σήμερα ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, από Κομοτηνή και Γιάννινα αντίστοιχα.

Τι είπαν απευθυνόμενοι στους γείτονες της χώρας και ιδίως στην Τουρκία; Το απολύτως προφανές: 

Τα σύνορα της Ελλάδας δεν αμφισβητούνται. Οι παντός είδους... υπονομεύσεις στο ελληνικό έδαφος δεν μπορούν να έχουν τύχη. Απλούστατα όλες αυτές οι αλυτρωτικού τύπου δηλώσεις- προκλήσεις (στις πλείστες των περιπτώσεων), αρχηγών άλλων κρατών (στην περίπτωσή μας Ερντογάν και Ράμα), προσκρούουν στην κοινή λογική, μα το σημαντικότερο και καθοριστικότερο στην τελεσίδικη απόφαση και ετυμηγορία του ίδιου του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου που έχει από δεκαετίες ΚΡΙΝΕΙ το νευραλγικό και σοβαρότατο θέμα των εθνικών συνόρων.

Το γεγονός ότι αυτή τη περίοδο, τις μέρες που διανύουμε, ανακινούνται ζητήματα τέτοια που άπτονται κατ ουσίαν των εθνικών θεμάτων μόνο προβληματισμό μπορεί να προκαλέσει...

Την ίδια ώρα που η κατάσταση στην οικονομία δεν έχει ξεκαθαρίσει καθόλου, όπου άλλωστε ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ τα διαδοχικά μνημόνια έχουν νεκρώσει τους οικονομικούς και τους όποιους εναπομείναντες παραγωγικούς ιστούς της χώρας με απροσδόκητες ενδεχομένως συνέπειες (απευκταίο), τη στιγμή που η Ελλάδα δέχεται τρομακτικής διάστασης, απροσμέτρητη πίεση στο δυσεπίλυτο προσφυγικό- μεταναστευτικό ζήτημα με επίσης αβέβαιη τελική έκβαση, ανοίγουν θέματα επικίνδυνα εκ του μη όντος (μέχρι πρότινος).

Η ομόθυμη και σαφέστατη- σε εθνική γραμμή- απάντηση των δυο πολιτικών αρχηγών των δυο μεγαλυτέρων σε κοινοβουλευτική δύναμη κομμάτων, υπογραμμίζει δυο πράγματα: 

Το πρώτο είναι ότι έχουμε (έστω αντανακλαστικά) εθνικής βάσης αντίδραση (διπλωματικής και πολιτικής οδού), πράγμα πολύ ζωτικό σε καιρούς επικίνδυνους και δεύτερον ότι, έστω και υπό τέτοιου είδους συνθήκες, μπορούν κυβέρνηση και αντιπολίτευση να αφήσουν έστω για λίγο κατά μέρους την σφοδρή και πολλές φορές ανούσια αντιπαράθεση και να συμφωνήσουν, έστω έμμεσα. Να ομονοήσουν εννοούμε σε θέματα που υπερβαίνουν τη μικροπολιτική ή τη πολιτική σκοπιμότητα και στρατηγική, δηλαδή στα πλέον σοβαρά ζητήματα που είναι τα εθνικά θέματα. Και αυτό το γεγονός γεννά ενδόμυχα μια ελπίδα.

Το να ανοίξουν δηλαδή κι άλλα θέματα, όπως το καυτό οικονομικό, η διαχείριση του προσφυγικού, ακόμα και ζητήματα εσωτερικά, πχ καταπολέμηση διαφθοράς, ρυθμός απονομής δικαιοσύνης και εν γένει ξεκαθάρισμα σκανδάλων κ.α., όπου οι πολιτικοί αρχηγοί θα τα αντιμετωπίσουν αλλιώς, όπως γράψαμε παραπάνω...

Το θέλουν πολλοί αυτό και από τον χώρο των Media, όσοι τέλος πάντων βλέπουν πιο... σφαιρικά τα πράγματα, καθώς και η πλειοψηφία των πολιτών. Διάλογος και συναινέσεις στα μείζονα θέματα που αφορούν τον τόπο, την τύχη του τόπου σε τελική ανάλυση. Συνεννόηση και διάλογος, όπως γίνεται εδώ και χρόνια στα μεγάλα κράτη της Ευρώπης και όχι μόνο.

Μπας και βγούμε πιο σύντομα από το 6χρονο απόλυτο σκοτάδι...

Στα ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ, η ισχύς εν τη ενώσει. Στα ελάσσονα θέματα, μπορούμε όσο θέλουμε να διαφωνήσουμε, να φαγωθούμε που λέει ο λόγος...

Αν θέλουν πάντως, έμμεσα έστω, φαίνεται ότι το μπορούν...

Για να δούμε τη συνέχεια...





Μίμης Κ.

Πληρες κειμενο

Έξι χρόνια δημιουργίας!

Ήταν άνοιξη του 2010 όταν μία ομάδα ή, πιο ορθά, μία παρέα ατόμων αποφάσισε την δημιουργία της συγκεκριμένης ιστοσελίδας. Ενός διαδικτυακού ιστότοπου που καλύπτει ένα εύρος θεμάτων που απασχολούν και συζητώνται στην καθημερινότητά μας.

Με αργά πλην σταθερά βήματα απέδειξε ότι μόνο βραχύβια δεν θα ήταν η ύπαρξή του.Μέσα από προσπάθεια και συνεργασία σημειώθηκε πρόοδος που δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη. Παράλληλα, η επικρατούσα οικογενειακή αντίληψη μεταξύ των μελών του blog έδωσε ώθηση προκειμένου αφ'ενός να ενισχυθεί η προσπάθεια με νέα άτομα αφ'ετέρου να αποκτηθεί ένας σταθερός αριθμός επισκεπτών, ο οποίος σταδιακά έμελλε να αυξάνεται.

Το κλειδί στην πορεία και στην μετέπειτα διαμόρφωση υπήρξε η στήριξη του κοινού,η στήριξη του καθ'ενός από εσάς. Μία πραγματικότητα που μας υποχρεώνει όχι μόνο να σας ευχαριστήσουμε για την εμπιστοσύνη αλλά ταυτόχρονα μας δίνει το έναυσμα για ακόμα μεγαλύτερη αφοσίωση στην ενημέρωση. Η επισκεψιμότητα είναι εκείνη που μας χαρίζει μεγαλύτερη δύναμη.

Χρόνια πολλά στα μέλη και τους αναγνώστες του blog!  

Πληρες κειμενο

To OXI νίκησε... Εμείς τι κάνουμε?

Πoτέ μου δεν ήθελα να πάρω θέση στα πολιτικά, αν και 30 χρονών, γιατί απλούστατα υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που είναι δουλειά τους να ασχοληθούν με αυτά... Για το λειτούργημα αυτό πληρώνονται... Για να το εξασκούν...

Θέλοντας να μοιραστώ τις σκέψεις μου εδώ , να τονίσω ότι δεν ήμουν υπέρ του ΟΧΙ αλλά ούτε και υπέρ του ΝΑΙ. Προσπαθώντας να δώ πέρα από τις διαμάχες και τον διχασμό της κοινωνίας που είμαι μέλος έφτασα σε κάποια συμπεράσματα. Μπορεί να με πείτε και κουμμουνιστή αλλά δεν είμαι. Είμαι ένας άνθρωπος που παλεύει να βγάλει το μεροκάματο/χαρτζιλίκι του όπως όλοι οι άνθρωποι πού δεν θέλουν να ενοχλούν κανέναν. Δηλαδή δεν είμαι υπέρμαχος καμίας κομματικής αντίληψης ή κολλημένος με τα πολιτικά. Ο καθένας κάνει αυτό που γουστάρει... Αυτό έχω μάθει στα 30 χρόνια ζωής μου. Να είμαι ένας νομοταγής Πολίτης και να μην ενοχλώ κανέναν , αλλά ούτε να με ενοχλούν και εμένα. Και όσο μπορώ να παρακολουθώ τα πράγματα από μια άλλη οπτική.

Γιά πάμε να δούμε κάποια πράγματα...

Ο Ελληνικός Λαός πήρε μια μεγάλη απόφαση με το ΟΧΙ του. Δείξαμε τι είμαστε και μπράβο μας.
Δείξαμε ότι δεν μασάει η κατσίκα ταραμά...

Ας τα δούμε κάπως αλλιώς...

Εάν λέγαμε ΝΑΙ τα πράγματα για εμένα προσωπικά θα ήταν μία από τα ίδια.

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή...

Να το πω λίγο πιό λαϊκά.

ΝΑΙ = Μας δώσατε το ΟΚ σας Ελληνικέ λαέ? Τώρα είναι που θα σας γ@μήσουμε! Θα κάνουμε ότι γουστάρουμε χωρίς να πείτε κουβέντα γιατί απλά μας το επιτρέψατε. Θέλετε Ευρώ? Με το σταγονόμετρο ή πάρτε τα @ρχίδι@ μας! Πάρε μέτρα κόσμε! Μέτρα για τις κάσες.

ΟΧΙ = Δεν θέλατε να σας γ@μήσουμε εμείς? Ετοιμαστείτε να γ@μηθείτε μόνοι σας. Σας κόβουμε χρηματοδοτήσεις και βγάλτε τα πέρα μόνοι σας. Εμείς όμως θα σας επιτηρούμε για να δούμε τι μ@λ@κίες θα κάνετε... Θέλεις να πάρεις χρήματα από την τράπεζα? Πάρε τα @ρχίδι@ μου και πάλι. Πήγαινε στην δραχμούλα και τσιριμπίμ τσιριμπόμ. Κόψε νόμισμα και βγάλτα πέρα μόνος σου! Αλλά εμένα θα μου δώσεις αυτά που μου χρωστάς αλλιώς θα σε σκίσω σαν σαρδέλα...

Δεν είμαι οικονομολόγος γιά να ξέρω τι εστί CDS ή Capital Control και τα παράγωγα τους. Δεν με ενδιαφέρει τι εστί ομόλογο ή ποιός ο ρόλος της ΕΚΤ. Εμένα με ενδιαφέρει εάν εγώ και οι συνανθρωποί μου έχουμε να φάμε ένα κομμάτι ψωμί και εάν η γενιά μου μπορεί να δουλέψει και να προσφέρει στον ματωμένο ετούτο τόπο κάτι! Με ενδιαφέρει να δουλέψω και να πάρω κάποτε σύνταξη. Να λέω στον εαυτό μου ότι κάτι πρόσφερα και εγώ ρε παιδιά στην χώρα μου. Να μάθω στα παιδιά μου ότι η ζωή είναι ωραία που λέει ο λόγος!

Η γενιά μου βλέπω ότι είναι ήδη κατεστραμένη.

Η κυβέρνηση γιά εμένα προσωπικά θα μπορούσε μέσα σε αυτούς τους 5 μήνες να κάνει κάτι καλύτερο. Πως θα κάνουν διαπραγμάτευση μέσα σε 48 ώρες μόνο οι ίδιοι ξέρουν.

Πχ να έβρισκε οικονομικούς πόρους από κάτι άλλο πέραν από το ξεζούμισμα της μικρής και μεσαίας τάξης...

Να έκανε αλλαγές στον Δημόσιο τομέα...

Θα πεί τώρα ο δημόσιος υπάλληλος : γιατί ρε φίλε να σκίσουν εμένα? Εγώ δεν έχω παιδιά? Δεν έχω οικογένεια? Από πού θα φάω?

Άμα παίρνεις πχ 5000 ευρώ μισθό τότε κόψε κάτι μάστορα.

Βάλτε μία αξιοκρατία στην χώρα... Βάλτε κριτήρια... Να μπορούν να δουλέψουν όλοι με μια αξιοπρέπεια. Όχι με μικροπρέπειες!

Δεν ζητάω να παίρνω εγώ προσωπικά 10000 ευρώ, αλλά τουλάχιστον ένα εισόδημα για να μπορώ να καλύψω τις ανάγκες μου. Όλοι αυτό ζητάμε!

Ο καθένας έχει την άποψη του. Εγώ δεν κάνω επίθεση σε κανέναν. Εάν όμως μου κάνουν θα πάρουν με λίγα λόγια τα @ρχίδι@ μου!

Ο Ελληνικός λαός αποφάσισε...

Μακάρι τα πράγματα να πάνε προς το καλύτερο και να είμαστε όλοι καλά!

Ειδάλως θα ετοιμάσουμε τους πισινούς μας για ένα απο τα πιό καλά γ@μήσι@ των τελευταίων χρόνων χωρίς λιπαντικό!!

Μακάρι η Κυβέρνηση Τσίπ(ρ)α και Καμμένων Ελλήνων να δικαιώσει τις προσδοκίες του Ελληνικού λαού εάν δεν μας φάνε τα ευρώ-λιοντάρια.


Τα ξαναλέμε...

Πηγή κειμένου : το μυαλό μου
Πηγή εικόνας : www.twitter.com



Υ.Γ. Καληνύχτα Ελλάδα!

Πληρες κειμενο

Είναι αυτό το Φως, η ελπίδα, ο στόχος!

Τους τελευταίους μήνες όλοι μας,λίγο ή περισσότερο δοκιμαζόμαστε,εξαιτίας της πρωτοφανούς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που πλήττει την χώρα μας. Τα αποτελέσματα της τα έχουμε αναλύσει, δεν έχει νόημα να τα ξαναλέμε. Αυτές της Άγιες ημέρες που διανύουμε, είναι ευκαιρία όλοι μας, να αναλογιστούμε ως άνθρωποι, ως οντότητες τι λάθη έχουμε κάνει, πόσους έχουμε πληγώσει,σε πόσους ,ακόμα, δεν έχουμε ζητήσει συγγνώμη...
Αυτές οι ημέρες προσφέρονται για να έρθουμε πιο κοντά στον Θεό,αλλά και στον συνάνθρωπό μας. Τους συγγενείς μας, τους φίλους μας, σε κάθε άνθρωπο τέλος πάντων που γνωρίζουμε, ή που δεν γνωρίζουμε και οφείλουμε να τον βοηθήσουμε.
Όταν βασιλεύει στην κοινωνία μας η πίκρα, η κατήφεια, η ανύποτη δυστυχία,το άγχος για το αύριο, οφείλουμε να  αντιπρωτάξουμε πάνω από όλα τις έννοιες -λέξεις αγάπη, αλληλεγγύη, βοήθεια, ακόμα και συγχώρεση.
Εάν κάνουμε ο καθένας από εμάς αυτές τις υπερβάσεις, αλλά να τις νοιώθουμε, τότε θα έχουμε πετύχει μια μεγάλη νίκη. Έτσι ,θα απαλλύνουμε και τις συνέπειες αυτής της τρομακτικής (κυρίως στην ψυχολογία μας) κρίσεως.
Για να προχωρήσουμε εν συνεχεία στα πιο καθημερινά με μεγαλύτερη πίστη και αισιοδοξία για ένα καλύτερο αύριο με περισσότερο Φως σε κάθε τομέα της Ζωής μας.

Πληρες κειμενο

Τι είναι αυτά που λέτε ρε;

 Μεγάλο θέμα έχει δημιουργηθεί μετά την πρόκριση του Ολυμπιακού και του Ατρόμητου στον τελικό του Κυπέλλου, όσον αφορά την συμμετοχή των Ανδρέα Τάτου και Κώστα Μήτρογλου στο συγκεκριμένο ματς.
 Οπαδοί των άλλων ομάδων ξεκίνησαν να λένε ότι μπορεί οι «ερυθρόλευκοι» να μην αφήσουν τους δύο παίκτες να παίξουν, για να πάρουν σίγουρα το Κύπελλο. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Οι πρωταθλητές Ελλάδος το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν έχουν να φοβούνται κανέναν στην Ελλάδα, παρά μόνο τον κακό τους εαυτό.
 Αυτό όμως που μπορεί να σκέφτονται οι διοικούντες των Πειραιωτών, δεν είναι μην τους πάρουν το Κύπελλο οι Μήτρογλου και Τάτος με τον Ατρόμητο, αλλά μήπως το άγχος και το στρες κάνουν τους δύο παίκτες να μην μπορέσουν να αποδώσουν τα αναμενόμενα και μετά αρχίσουν οι γνωστοί άγνωστοι να κράζουν τους δύο παίκτες και να τους αποκαλούν «πουλημένους» ή «στημένους» χωρίς να είναι.
 Γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι οι άνθρωποι του Ολυμπιακού δεν φοβούνται και δεν γίνεται να φοβούνται κανέναν αντίπαλο στην Ελλάδα, καθώς η ομάδα τους έχει αποδείξει ότι είναι με διαφορά η καλύτερη στην Ελλάδα.

Υ.Γ.1. Τον καλό του εαυτό έχει χάσει ο Ραφίκ Τζιμπούρ, κάτι που απέδειξε και στο προχθεσινό ματς με τον ΟΦΗ. Κάτι που αυξάνει τις φωνές που λένε μήπως είναι καλύτερα για τον Ολυμπιακό να τον πουλήσει το καλοκαίρι αν έρθει μια καλή προσφορά από ομάδα του εξωτερικού.

Υ.Γ.2. Απλά κάτι εκπληκτικό είναι αυτό που έχει πετύχει η ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού, η οποία χωρίς μπάτζετ και με μόνο μεγάλο όνομα τον Σπανούλη κατάφερε να φτάσει στο Final 4 της Κωνσταντινούπολης. Τώρα ακόμη και αν δεν συνεχίσει το… θαύμα της αυτή η ομάδα, το μόνο σίγουρο είναι ότι αξίζει το χειροκρότημα του κόσμου της.


Red ΄΄Killer΄΄

Πληρες κειμενο

2 χρόνια giabit.blogspot.com! Σας ευχαριστούμε για την στήριξή σας!

Έτσι ξεκίνησε στις 30/3/2010 ,από μια σκέψη σε μια καφετέρια, ένας στόχος, ένα όνειρο, ένα μεράκι. Στο διάστημα αυτό είχαμε τα καλά μας και τα άσχημά μας. Όπως συμβαίνει σε οποιοδήποτε εγχείρημα. Σημασία σε καθετί όμως, έχει περισσότερο από τον προορισμό, το ταξίδι! Και όσο μπορούμε, αυτό θα το συνεχίσουμε μαζί με όσους μας διαβάζετε! Θα προσπαθήσουμε και στο μέλλον για το καλύτερο δυνατό,για να γίνεται πράξη το ΄΄infotainment΄΄ που είχαμε γράψει από την πρώτη ημέρα.
Έτσι είχαμε ξεκινήσει: http://giabit.blogspot.com/2010_03_01_archive.html .Ακολούθησαν άλλα ...13279 posts και προχωράμε!

Πληρες κειμενο

Η ώρα της κρίσης για τους «πράσινους»..!

Γράφει ο Γιάννης Μάριος Χριστοδούλου

Αυτή είναι η στιγμή που ο Παναθηναϊκός πρέπει να δείξει χαρακτήρα. Πρέπει ίσως να ξεπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό. Διότι το επερχόμενο παιχνίδι με την ΑΕΚ είναι πιο σημαντικό και από αυτό που ακολουθεί μετά με τον Ολυμπιακό. Κι αυτό γιατί για να μπορέσουν οι «πράσινοι» να τα παίξουν όλα για όλα στο «αιώνιο ντέρμπι», προσπαθώντας εκ νέου να επιστρέψουν στην κορυφή, και να διεκδικήσουν τον τίτλο από θέση ισχύος, πρέπει πρώτα να κερδίσουν την ομάδα του Νίκου Κωστένογλου. Το «τριφύλλι» αυτή τη στιγμή είναι φανερό πως έχει μείνει από ανάσες. Οι παίκτες του Ζεσουάλντο Φερέιρα είναι πολύ καταπονημένοι, ενώ οι λύσεις που έρχονται από τον πάγκο δεν φτάνουν. Αν προσθέσει κανείς σε όλα αυτά και την απουσία του Σεμπάστιαν Λέτο, που είναι αβέβαιο πότε θα επιστρέψει, καταλαβαίνει εύκολα πως αυτή η ομάδα έχει πιάσει το «ταβάνι» της.

Έχει τελειώσει το πρωτάθλημα? Φυσικά και όχι! Όμως ο Πορτογάλος τεχνικός, που έχει βγάλει πολλούς «λαγούς» από το «καπέλο» στη διάρκεια της εφετινής περιόδου, καλείται να βρει τον τρόπο και να προσδώσει φρεσκάδα στην ενδεκάδα, να κάνει τους ποδοσφαιριστές του να πιστέψουν πως ΤΩΡΑ είναι η ώρα. Να τους «περάσει» πως πρέπει οι ίδιοι να προσπαθήσουν, απέναντι σε όλους και σε όλα, προκειμένου να μην πάνε χαμένοι οι κόποι τους. Και είναι καλός σε αυτό ο Ίβηρας προπονητής.

Η κυριακάτικη αναμέτρηση δεν θα έχει πιθανότατα καμία σχέση με αυτή του 1^ου γύρου. Οι «κιτρινόμαυροι», παρά τα πολλά οικονομικά και διοικητικά προβλήματα που έχουν, βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση και αποδίδουν όμορφο ποδόσφαιρο τον τελευταίο καιρό, κι από καθαρή ατυχία δεν έχουν πάρει τις νίκες με ΟΦΗ και Άρη. Ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να προσέξει τα άκρα του και τις ατομικές ενέργειες των Λεονάρντο και Σιαλμά. Το «κλειδί» του αγώνα για τους «πράσινους» είναι να πάρουν τον έλεγχο της μεσαίας γραμμής και να πιέσουν ψηλά προκειμένου να πάρουν μπάλες και να χτυπήσουν στις αντεπιθέσεις, αφού η «Ένωση» κάνει εύκολα το λάθος στο κέντρο και είναι πολύ αργή πίσω με την παρουσία του «βαρύ» Δέλλα.

Προβλέψεις δεν χωράνε. Άπαντες στην Παιανία ωστόσο πρέπει να καταλάβουν πως δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για απώλειες εν όψει της 18^ης Μαρτίου. Τα «χρωστούμενα» από τα περσινά αλήστου μνήμης γεγονότα στο «Γ. Καραϊσκάκης» είναι πολλά, και είναι στο χέρι των παικτών να δώσουν το πλεονέκτημα το «κλάσικο» της επόμενης αγωνιστικής να είναι παιχνίδι τίτλου. Γιατί αν συμβεί αυτό, με τον κόσμο να δίνει δυναμικό παρών και να είναι ο 12^ος παίκτης, οι «ερυθρόλευκοι» δύσκολα θα φύγουν πρωτοπόροι από το ΟΑΚΑ.

Πληρες κειμενο

Μπορούμε μεγάλη ευρωπαϊκή πορεία

Γράφει ο ΄΄Red Killer΄΄

Το πιο σημαντικό παιχνίδι της χρονιάς μέχρι το επόμενο, δίνει την Πέμπτη ο Ολυμπιακός απέναντι στην Μέταλιστ. Οι «ερυθρόλευκοι» δείχνουν ότι έχουν βρει τον καλό τους εαυτό την καταλληλότερη στιγμή και είναι έτοιμοι να πάρουν στην Ουκρανία, ένα αποτέλεσμα που θα τους δίνει ελπίδες πρόκρισης στους «8» του Γιουρόπα Λιγκ. Πλέον οι Πειραιώτες δείχνουν έτοιμοι για το βήμα παραπάνω στην Ευρώπη και μέχρι στιγμής η κληρωτίδα τους έχει φερθεί με τον καλύτερο τρόπο. Βέβαια, αυτό πρέπει να το αποδείξουν στην πράξη οι πρωταθλητές Ελλάδος. Κάτι που οι οπαδοί τους, είναι σίγουροι ότι θα το κάνουν. Ο φετινός Ολυμπιακός έχει μια άλλη αύρα και αυτό φαίνεται στα ματς που έχει δώσει μέχρι στιγμής στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Επειδή όμως η μπάλα είναι περίεργη, θα πρέπει και οι παίκτες της ομάδας να δείξουν απέναντι στην Μέταλιστ, την ίδια σοβαρότητα που έχουν δείξει μέχρι στιγμής στα προηγούμενα ευρωπαϊκά ματς τους. Αν το κάνουν, δύσκολα να χαθεί η πρόκριση στους «8» του Γιουρόπα Λιγκ.

Υ.Γ.1. Την κακή κατάσταση της Λιόν πρέπει να εκμεταλλευτεί σήμερα το ΑΠΟΕΛ, παίρνοντας την πρόκριση στους «8» του Τσάμπιονς Λιγκ και κάνοντας περήφανους τους Κύπριους και Έλληνες ποδοσφαιρόφιλους.


Υ.Γ.2. Όλοι βλέπουμε τι χαμός έχει γίνει τις τελευταίες ημέρες με το θέμα του Λέτο. Αυτή είναι και η διαφορά του εφετινού Ολυμπιακού με τον εφετινό Παναθηναϊκό. Όποιος παίκτης και να τραυματιστεί, οι «ερυθρόλευκοι» έχουν το βάθος πάγκου να καλύψουν την απώλεια του.

Πληρες κειμενο

Μεγάλη κίνηση με Καζίμ !

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης έχει αποδείξει πάρα πολλές φορές ότι πρώτα σκέφτεται σαν οπαδός του Ολυμπιακού και μετά σαν επιχειρηματίας. Κάτι που έκανε για μια ακόμη φορά, με την απόκτηση του Καζίμ.

Την ώρα που ο Παναθηναϊκός βρισκόταν στο +5 και η οικονομική κρίση χτυπά όλο και περισσότερο την Ελλάδα, ο πρόεδρος του ΟΣΦΠ έφερε στην αγαπημένη του ομάδα έναν μεγάλο παίκτη, δείχνοντας ότι πιστεύει ακόμη στην ανατροπή.

Άλλοι στην θέση του θα τα είχαν παρατήσει, αλλά ο ο Βαγγέλης Μαρινάκης έχει πνεύμα νικητή και παλεύει μέχρι τέλους με τις πιθανότητες, ακόμη και αν δεν είναι υπέρ του.

 Βέβαια, γνωρίζει ότι ήδη το υλικό της ομάδας του ήταν καλύτερο από του ΠΑΟ, αλλά αυτός και πάλι έφερε τον Τούρκο παικταρά για να την δυναμώσει περισσότερο.

Το θέμα είναι ότι ό,τι και να γίνει πλέον στο πρωτάθλημα ο Βαγγέλης Μαρινάκης είναι νικητής στα μάτια των οπαδών του Ολυμπιακού.

Υ.Γ.1. Σας είχα προειδοποιήσει εδώ και καιρό για μια μεγάλη μεταγραφή και δικαιώθηκα.

 Υ.Γ.2. Σίγουρος ότι αν η διαιτησία είναι 50-50, ο Ολυμπιακός θα πάρει τον τίτλο, δηλώνει ακόμη και τώρα υψηλόβαθμο στέλεχος της ομάδας.

 Υ.Γ.3. Μια ακόμη μεταγραφική περίοδος τελειώνει και πλέον ο κόσμος θα έχει το μυαλό του στα αγωνιστικά της κάθε ομάδας.



RED KILLER 

Πληρες κειμενο

Av o Kώτσιος έπαιζε στον Ολυμπιακό...

Γεια σας αδέρφια. Έβλεπα χθες το παιχνίδι του Παναθηναϊκού και μου δημιουργήθηκε μια φυσιολογική απορία.

 Αν ο Κώτσιος έπαιζε παλιότερα στον Ολυμπιακό και μετά τον αντιμετώπιζε στο πρωτάθλημα και έκανε το λάθος που είδαμε όλοι ότι έγινε στο γκολ του ΠΑΟ, τι θα λέγανε...;

Εγώ δεν λέω τίποτα για τον άνθρωπο που έβλεπε την μπάλα να περνά από δίπλα του και δεν έκανε κάτι να την σταματήσει.

Αυτά γίνονται. Μπορεί το παιδί να μπερδεύτηκε και για αυτό να άφησε την μπάλα να καταλήξει στα δίχτυα!

Εγώ πάντως δεν τον κατακρίνω, λάθη κάνουν όλοι. Το περίεργο είναι ότι αυτά είναι υπέρ του ΠΑΟ. Δεν είναι κακό όμως, γιατί έτσι θα έχει μεγαλύτερη αξία όταν θα κατακτάμε το πρωτάθλημα.

Και για το ότι θα το κατακτήσουμε είμαι σίγουρος. όταν οι παίκτες μας βλέπουν τον Παναθηναϊκό να παίρνει τις νίκες έτσι όπως τις παίρνει, είναι φυσιολογικό να πεισμώνουν περισσότερο και να θέλουν να δείξουν τα "φρύδια" τους και θα τα νοιώσουν καλύτερα τα 70.000 αγάλματα του ΟΑΚΑ.

Υ.Γ.1 Συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από το 4-0 με τους πελάτες μας για το Κύπελλο και έρχονται νέες τεσσάρες.

Υ.Γ.2. Πλησιάζει το μεγάλο μπαμ. Ετοιμαστείτε για αεροδρόμιο για να προλάβετε.

Υ.Γ.3. Πάλι δεν μου άρεσε η ομάδα απέναντι στον Λεβαδειακό, αλλά νομίζω ότι έρχονται τα καλύτερα.

Υ.Γ.4. Συγχαρητήρια στον Ζαραδούκα που τα έδωσε όλα απέναντι στον βάζελο αλλά του χάλασε την προσπάθεια κάποιος συμπαίκτης του. Ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε.


΄΄Red Killer΄΄

Πληρες κειμενο

ΠΑΕΙ Ο ΠΑΛΙΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ ... ΑΣ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙΑ...

ΤΟ 2011 ΕΦΥΓΕ... ΤΟ 2012 ΗΡΘΕ...
ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΜΙΝΙ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ...


ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΩ...

ΛΟΙΠΟΝ...

1. ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΑΝΕΡΓΟΥΣ , ΑΣΤΕΓΟΥΣ , ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝΕ...

2. ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΠΩΣ Η ΓΚΛΑΜΟΥΡΙΑ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ...

3. ΕΙΔΑΜΕ ΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΕΡΕΥΣΕ ΣΑΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΜΕ 100 ΚΙΛΑ ΔΥΝΑΜΙΤΗ...

ΠΟΛΛΑ ΕΙΔΑΜΕ... ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ... ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΛΥΣΩ...

ΑΣ ΠΑΜΕ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΤΩΡΑ... ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΤΑ...

Η ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ : "ΦΟΡΟΣ" ...

ΚΑΠΟΤΕ ΕΙΧΑ ΓΡΑΨΕΙ ΕΝΑ "ΣΧΕΤΙΚΟ" ΑΡΘΡΟ ( http://giabit.blogspot.com/2011/09/blog-post_420.html ) ...

ΔΕΝ ΤΟ ΠΑΙΖΩ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΑΛΛΑ ΑΝΗΣΥΧΩ ΜΗΠΩΣ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΑ...

ΠΑΝΤΩΣ ΝΑ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟ 2011 ΜΑΣ ΑΦΗΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΤΟ 2012 ΘΑ ΜΑΣ ΤΙΣ ΑΝΟΙΞΕΙ ΠΟΛΥ ΠΑΡΑΠΑΝΩ... ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ...

ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ...

ΤΟ 2011 ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΜΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ , ΔΥΣΤΥΧΙΕΣ ΚΑΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΑΣΧΗΜΟ... ΑΛΛΑ ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΕΣΤΩ ΨΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΞΕΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ... ΑΛΛΟΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΟΙ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΧΑΣΑΝΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ...

ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΟ 2012 ΝΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ ΟΣΕΣ ΑΝΑΠΟΔΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΤΥΧΟΥΝ... ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΜΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ... ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΜΥΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΑΛΛΑ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΣΕ ΑΓΑΠΑΝΕ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΟ...

ΑΣ ΕΛΠΙΣΟΥΜΕ ΠΩΣ ΟΤΙ ΟΝΕΙΡΟ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΑΣ ΝΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΕΥΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΞΥΠΝΙΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ...


ΜΑΚΑΡΙ ΤΟ 2012 ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΣΕ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ!!


ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!!!!!!!!

Πληρες κειμενο

Kαλή χρονιά μάγκες!

Ένας χρόνος που σχεδόν όλος ο κόσμος δυστύχησε και πέρασε αρκετές κακουχίες, μας άφησε και εμείς ανάψαμε αμέσως τα βεγγαλικά για να πανηγυρίσουμε. Τώρα ήρθε ένας νέος χρόνος, ο οποίος αρχικά μας αφήνει υποσχέσεις, αλλά φέτος είναι η πρώτη χρονιά που ξεκινάει και ζούμε μες την καχυποψία για το τι θα φέρει. Εγώ θέλω να σας ευχηθώ να ε΄χουμε καλή χρονιά με υγεία πάνω από όλα, το νταμπλ στον Θρύλο και μια καλή πορεία στην Ευρώπη. Βέβαια, το θέμα είναι η ομάδα μας να κάνει καλό ποδαρικό την Τετάρτη απέναντι στον Ατρόμητο και να πανηγυρίσει τον τίτλο του πρωταθλητή χειμώνα, όπως μας έχει συνηθίσει άλλωστε.

 Υ.Γ. 1. Σήμερα δεν σας κούρασα πολύ γιατί είναι η αρχή του χρόνου, στο επόμενο άρθρο θα πούμε περισσότερα.

 Υ.Γ.2. Έρχονται μεταγραφικές εκπλήξεις και για αυτό να είσαστε σίγουροι...

Από τον  ΄΄Red Killer΄΄

Πληρες κειμενο

Χρόνια πολλά! Καλά Χριστούγεννα!

Για αυτές τις Άγιες ημέρες, το blog μας σας εύχεται υγεία, οικογενειακή ευτυχία και γαλήνη. Όλα αυτά τα έχουμε απόλυτη ανάγκη όλοι μας στις δύσκολες ημέρες που διανύουμε.
Και όσο μπορείτε χαμόγελο και αισιοδοξία για να αντιμετωπίσουμε με καλά εφόδια το μέλλον.
Χρόνια πολλά και καλά, να περάσετε όμορφα.

ΥΓ.: Για μια-δύο ημέρες το blog μας θα έχει μειωμένη ροή ειδήσεων.
Θα είμαστε ξανά μαζί σας με περισσότερες ειδήσεις από την Δευτέρα και πέρα.

Πληρες κειμενο

Η παρέμβαση του ''Red Killer΄΄ καλοκαιριάτικα!

Έρχονται νέες κούπες

Καινούριο ενδιαφέρον απέκτησαν οι μέρες μας από την Δευτέρα. Ο λόγος δεν είναι άλλος από το γεγονός ότι ξεκίνησε η νέα σεζόν για την ομάδα μας (Ολυμπιακός) και όλοι βλέπουμε ότι έχουμε ρόστερ που δεν είναι απλά για νταμπλ αλλά και κάτι αξιόλογο στην Ευρώπη.

Πληρες κειμενο