Φίλες και φίλοι αναγνώστες του blog μας, να ευχηθούμε ειλικρινά σε όλους εσάς προσωπικά και στις οικογένειές σας, υγεία και χαμόγελο. Περισσότερο ευχάριστες να είναι οι στιγμές μας μέσα στον χρόνο που έρχεται σε λίγες ώρες από τώρα...
Έχουμε απόλυτη ανάγκη την υγεία (προϋπόθεση όλων), έχουμε απόλυτη ανάγκη την εργασία, έχουμε απόλυτη ανάγκη την δημιουργία, μα, περισσότερο απ όλα, την αγάπη, την στήριξη από συνανθρώπους, αλλά και την ειρήνη σε παγκόσμιο επίπεδο. Γιατί το 2015 έγιναν τρομακτικά αρνητικά πράγματα, έως και απίστευτα, πρωτοφανή.
Ας ευχηθούμε με όλη τη δύναμη που διαθέτει η ψυχή μας, να μπει ένα τέλος στην παράνοια...
Όσον αφορά στα της χώρας μας, ας ευχηθούμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, να μπει αυτός ο λεγόμενος πάτος στο βαρέλι. Και για να μπει, πρέπει να μπουν όρια συγκεκριμένα σε εταίρους, τρόικες, θεσμούς, όπως κι αν αυτοί λέγονται. Δεν μας φταίει σε τίποτα ο συνταξιούχος, ο άνεργος και ο απλός μισθωτός, να πληρώνουν αμαρτίες άλλων, πραγματικά ενόχων και υπεύθυνων της οικονομικής και όχι μόνο καταστροφής.
Όρια σε αυτούς που επιβάλλουν τα πάντα απ΄ έξω και πραγματικές τομές με δική μας βούληση στο εσωτερικό. Στην υγεία, στη παιδεία, στην δημόσια διοίκηση, παντού. Και για να γίνει αυτό, θέλει πολλά. Τόλμη, κόκκινες γραμμές, εναλλακτικά σχέδια για την ανάπτυξη (αλήθεια η μείωση φορολογίας δεν αποτελεί κίνητρο για επενδύσεις και εν συνεχεία δεν μπορεί να επιτευχθεί η ανάπτυξη, έστω μικρή για αρχή, μέσω της μείωσης ανεργίας λόγω νέων θέσεων εργασίας και γενικώς επενδύσεις...;). Μερικές φορές, για να μην κάνουμε οικονομική ανάλυση (δεν είναι της παρούσης) τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά από ό,τι τα βλέπουμε... Αλλά χρειάζεται τόλμη, πλάνο, συνέπεια, συνέχεια, βούληση και φαντασία...
Μακάρι να γίνουν αλλαγές, γιατί η χώρα είναι πλέον σαν την άνυδρη γη.... Διψάει για τομές, διψάει για κοινωνική δικαιοσύνη, διψάει για απονομή δικαιοσύνης ώστε να ικανοποιηθεί και το «κοινό περί δικαίου αίσθημα», διψάει, τέλος, για αξιοπρέπεια σε όλες τις εκφάνσεις της. Εθνική ανεξαρτησία, αλλά και ακόμα μεγαλύτερη λαϊκή κυριαρχία.
Πέρα από αυτά όμως, για να αλλάξει ο κόσμος, πρέπει να αλλάξει ο εαυτός μας πρώτα. Ας σκεφτούμε όλοι που υστερούμε, που... βαριόμαστε, που εθελοτυφλούμε, ώστε να κάνουμε την καθημερινότητά μας πιο παραγωγική και, το ευκταίο είναι, να προσφέρουμε από τη καρδιά μας, όσο μπορούμε περισσότερο. Πριν και πάνω απ΄ όλα στον συνάνθρωπό μας. Το στοίχημα εντέλει δηλαδή, δεν είναι μόνο να γίνεις πιο διαβασμένος άνθρωπος- πολίτης, πιο ενεργός, αλλά και ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ άνθρωπος.
Όλα αυτά που προανέφερα, σε προσωπικό και εθνικό όμως επίπεδο, τα έχουμε μεγάλη ανάγκη. Αν και ποτέ δεν αμφέβαλλα προσωπικά για την έμπρακτη αλληλεγγύη που επιδεικνύουν οι Έλληνες. Το αποδεικνύουν κάθε μέρα οι νησιώτες στο Αιγαίο, βοηθώντας τους κατατρεγμένους πρόσφυγες να επιβιώσουν...Μεγάλη ιστορία, δίνουμε το παράδειγμα πάλι στον κόσμο.
Τέλος, θέλω να αναφερθώ λίγο και στο μπλογκ. Διανύουμε ήδη τον έκτο (6ο) χρόνο λειτουργίας μας. Είμαστε ένα μικρό και ταπεινό blog και δουλεύουμε έντιμα και αξιοπρεπώς κάθε μέρα για την σφαιρική ενημέρωσή σας, έστω μέσω αναδημοσιεύσεων. Σεβόμαστε την δουλειά των άλλων και δεν... κλέβουμε θέματα να τα παρουσιάζουμε για δικά μας όπως κατά κόρον κάνουν άλλοι, δεν μας νοιάζει ο εντυπωσιασμός και το ψευτοθέαμα για παραπάνω κλικς, αλλά η ουσία και μόνο.
Και, χαιρόμαστε απεριόριστα που μετά από περισσότερη δουλειά τον τελευταίο καιρό, μας ανταμείβετε όλο και περισσότερο και αυτό μας δίνει δύναμη να συνεχίζουμε (η επισκεψιμότητα μας θυμίζει τις παλιές καλές εποχές και εκφράζουμε την αγάπη και ευγνωμοσύνη μας για αυτό).
Με τα πολύ πολύ μικρά μέσα και δυνατότητες που διαθέτουμε και παρά κάποιες δυσκολίες και τρικλοποδιές που μας βάζουν διάφοροι ανέντιμοι, θα συνεχίσουμε αυτό το ταξίδι. Γιατί αυτό το μπλογκ είναι δικό μας και δικό σας και κανενός τρίτου για να το χρησιμοποιεί κατά πως θέλει...
Απλώς, μέσα στο 2016, θα κάνουμε μερικές πολύ ουσιαστικές αλλαγές στο στυλ αλλά και πιθανότατα στη θεματολογία για να γίνει ακόμα πιο ελκυστικό και άμεσο το bitgiabit.
Και δεν το λέω προσωπικά για να αποσπάσω την συμπάθεια και τη συμπόνοια σας, (εξάλλου είμαι δημοσιογράφος και είναι η δουλειά μου, αλλά και με τα άλλα παιδιά που γράφουν που δεν είναι δημ/φοι, το ίδιο συμβαίνει...), αλλά είναι γεγονός ότι το να έχεις ένα ηλεκτρονικό Μέσο, ιδίως όταν δεν υπάρχουν και χέρια, δεν είναι εύκολη υπόθεση, είναι όλη η καθημερινότητά σου. Για να το διατηρήσεις σε κατάσταση ικανοποιητική πρέπει να είσαι συνέχεια από πάνω. Δεν υπάρχουν γιορτές και αργίες κτλ. Να βρεις ειδήσεις, να ψάξεις καινούργιες, να γράψεις, να κατηγοριοποιήσεις, να διορθώσεις λάθη, να τσεκάρεις τη τεχνική αρτιότητα του μπλογκ και τέλος να δεις αν στην αλλαγή της ημέρας έχεις κάνει κανένα χοντρό λάθος γιατί έχεις να κάνεις πριν απ΄ όλα με ανθρώπους, μην το ξεχνάμε...
Αλλά από το 2010 μέχρι και σήμερα, ελάχιστα πριν από το 2016, δεν έχω προσωπικά μετανοιώσει για αυτό το δύσκολο, αλλά πραγματικά υπέροχο και συναρπαστικό ταξίδι. Ήταν άλλωστε ένα προσωπικό στοίχημα που βρήκε αρωγούς εσάς αλλά και τα άλλα παιδιά που με έχουν βοηθήσει τα μέγιστα τόσα χρόνια (τους οφείλω πολλά), για να είμαστε τώρα έως εδώ....
Είναι ένα καθημερινό στοίχημα! Μια μάχη αντοχής!
Και όσο αντέξουμε...!!!
Καλή χρονιά, από καρδιάς, και ό,τι το καλύτερο σε όλα τα επίπεδα για όλους σας. ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ χρονιά να είναι το 2016!
Μίμης Κ.