Η κακοκαιρία «ξέθαψε» αρχαιολογικό θησαυρό στην Κρήτη

Ένας ανεκτίμητης αξίας αρχαιολογικός θησαυρός βγήκε στην επιφάνεια μετά τις πρόσφατες νεροποντές που έπεσαν στην Ιεράπετρα της Κρήτης.

Ένας ανεκτίμητης αξίας αρχαιολογικός θησαυρός βγήκε στην επιφάνεια μετά τις πρόσφατες νεροποντές που έπεσαν στην Ιεράπετρα της Κρήτης. Σύμφωνα με όσα αναφέρει το neakriti.gr, βρέθηκε στις 4 Ιανουαρίου από νεαρό αγρότη, ο οποίος τον παρέδωσε αμέσως στην Αρχαιολογική Υπηρεσία. Πρόκειται για ένα μαρμάρινο γλυπτό μάλλον Ρωμαϊκής περιόδου, που απεικονίζει το κεφάλι νεαρής γυναίκας με ένα εντυπωσιακό χτένισμα.

Το σπουδαίο αυτό αρχαιολογικό εύρημα είναι διατηρημένο σε εξαιρετική κατάσταση και ξεχωρίζει για την τεχνική του γλύπτη που το δημιούργησε και κατάφερε να έχει αντέξει στους αιώνες χωρίς να έχει χάσει το παραμικρό από τη λάμψη του, σημειώνεται σε σχετικό δημοσίευμα του ιστότοπου.

Όπως αναφέρει το neakriti, πριν μερικές μέρες ο 30χρονος αγρότης Μιχάλης Μπαχλιτζανάκης, ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο του σε αγροτική περιοχή μερικά χιλιόμετρα δυτικά της Ιεράπετρας, κι ενώ είχε προηγηθεί νωρίτερα μεγάλη νεροποντή, διέκρινε μέσα σε ένα ρέμα το οποίο επιχειρούσε να διασχίσει κάτι εντυπωσιακό που του κίνησε την περιέργεια.                                                                              

                                              

«Σταμάτησα το αυτοκίνητο μου στην άκρη και κατέβηκα μέσα στο ρέμα, για να δω τι είναι εκείνο το παράξενο λευκό αντικείμενο που είχε ξεχώσει το νερό της βροχής. Όταν έφτασα κοντά και είδα ότι επρόκειτο για ένα μαρμάρινο αρχαίο γλυπτό τα έχασα. Έμεινα άφωνος από την ομορφιά του και την τελειότητά του. Κατάφερα όμως να συνέλθω γρήγορα, να επιστρέψω στο αυτοκίνητό μου και να καλέσω αμέσως την Αρχαιολογική Υπηρεσία για να το παραδώσω. Μετά από λίγη ώρα ήρθε ο αρχαιοφύλακας, και το παρέλαβε, προκειμένου να αναλάβουν τα υπόλοιπα οι υπεύθυνοι αρχαιολόγοι. Αισθάνομαι ότι έκανα το καθήκον μου.  Έκανα το χρέος μου. Το παρέδωσα στην Αρχαιολογική Υπηρεσία για να συντηρηθεί και να εκτεθεί στην Αρχαιολογική Συλλογή της Ιεράπετρας», μας είπε μεταξύ άλλων ο 30χρονος Μιχάλης Μπαχλιτζανάκης.

Η προϊσταμένη της Εφορίας Αρχαιοτήτων Λασιθίου Χρύσα Σοφιανού, μας είπε ότι, «είναι αλήθεια πως το αρχαίο γλυπτό που βρέθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Ιεράπυτνα, έχει παραδοθεί και φυλάσσεται στην Υπηρεσία μας. Την ερχόμενη εβδομάδα θα βρεθώ στην Ιεράπετρα για να κάνω την εκτίμηση του και να σας πω για το τι ακριβώς πρόκειται και σε ποια εποχή τοποθετείται. Αυτό το γλυπτό όπως και άλλα που έχουν βρεθεί στην περιοχή θα  συντηρηθεί, θα μείνει και θα εκτεθεί στην Αρχαιολογική Συλλογή της Ιεράπετρας».

Στην Αρχαιολογική Υπηρεσία Λασιθίου στον Άγιο Νικόλαο, παρουσιάστηκε το πρωί της Δευτέρας ο 30χρονος Μιχάλης Μπαχλιτζανάκης, για να δηλώσει και επίσημα την εύρεση και την παράδοση του εκπληκτικού αυτού μνημείου της αρχαίας Ιεράπετρας, ακούγοντας πολλές ευχαριστίες και πολλά μπράβο από τους αρχαιολόγους.

«Όταν δείξαμε τις φωτογραφίες του αγάλματος  που είχε τραβήξει ο Μιχάλης με το κινητό του στους αρχαιολόγους έμειναν έκπληκτοι από την τελειότητα του γλυπτού που είχε διατηρηθεί ανέπαφο τόσους αιώνες. Νιώσαμε μεγάλη ικανοποίηση από τα επιφωνήματα χαράς και ενθουσιασμού που ακούσαμε και  είμαστε όλοι υπερήφανοι για την επιλογή του, να το παραδώσει αμέσως στην Αρχαιολογική Υπηρεσία», μας είπε η σύντροφος του 30χρονου αγρότη, Βανέσα Αρβανίτη.

Οι γονείς του νεαρού αισθάνονται κι εκείνοι υπερήφανοι, για  το παιδί τους  που παρέδωσε έναν ανεκτίμητης αξίας αρχαιολογικό θησαυρό στις αρμόδιες Αρχές.

«Είμαστε υπερήφανοι για τον Μιχάλη, γιατί έχει μεγαλώσει με αρχές και αξίες. Μας έχει συγκινήσει πραγματικά η πράξη του. Όταν είδα εκείνη τη μέρα το άγαλμα που βρήκε στο ρέμα, ένιωσα πραγματικό δέος. Είναι τόσο όμορφο το πρόσωπο της γυναίκας που απεικονίζει και τόσο καλά συντηρημένο, που πρέπει να εκτεθεί για να το βλέπουν όλοι οι επισκέπτες της πόλης μας», πρόσθεσε ο πατέρας του νεαρού, Μανόλης Μπαχλιτζανάκης.

Με λόγια όμορφα χαιρέτισε την πράξη του νεαρού Μιχάλη Μπαχλιτζανάκη και ο πρόεδρος της Επιτροπής Ανάδειξης Αρχαιοτήτων Ιεράπετρας Γιάννης Ροβιθάκης.

«Ο εξαίρετος αυτός νέος είπε τόσο απλά, ότι έκανε το χρέος του, παραδίδοντας στην πόλη του, έναν από τους εκατοντάδες αρχαιολογικούς θησαυρούς της αρχαίας Ιεράπυτνας που συνεχώς βγαίνουν στο φως. Χρέος δικό μου είναι, να εισηγηθώ στο Δήμο Ιεράπετρας να τιμηθεί κι εκείνος αλλά και ο Μανόλης Κορνηλάκης, ο οποίος βρήκε προ καιρού  στη Γρα Λυγιά και παρέδωσε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία Μινωικούς πίθους και αμφορείς. Αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση και δίνουν  σε όλους μας μαθήματα ευθύνης, συνέπειας και σεβασμού στην πολιτιστική μας κληρονομιά», μας είπε ο  Γιάννης Ροβιθάκης.

πηγή: neakriti.gr

Πληρες κειμενο

Ένα εύρημα μεγάλης αξίας, ένα άγαλμα της θεάς Κυβέλης 2.100 ετών ανακάλυψαν Τούρκοι αρχαιολόγοι στα Κοτύωρα του Πόντου. Το σπάνιο εύρημα, ύψους 1,10 μέτρων και βάρους 200 κιλών που αναπαριστά τη θεά Κυβέλη καθισμένη στο θρόνο της, βρέθηκε σχεδόν άθικτο κατά τη διάρκεια των ανασκαφών που γίνονται στον αρχαιολογικό χώρο Κουρούλ Καλεσί στην επαρχία των Κοτυώρων (Όρντου).

Πρόκειται για το πρώτο μαρμάρινο άγαλμα που εντοπίζεται στην περιοχή και μάλιστα στην αρχική του θέση. Εντοπίστηκε από ομάδα 25 αρχαιολόγων με επικεφαλής τον πρόεδρο του τμήματος Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Γκαζί, καθηγητή Σουλεϊμάν Γιουτζέλ Σενγιούρτ.
Όπως επισημαίνει ο Σενγιούρτ, το άγαλμα βρέθηκε σχεδόν άθικτο, μετά την πτώση του τείχους του φρουρίου του Κουρούλ κατά τη διάρκεια επιδρομής Ρωμαίων στρατιωτών.

«Συνεχίζουμε τη δουλειά μας χωρίς σταματημό. Αυτό το άγαλμα μας έδειξε επίσης ότι το φρούριο του Κουρούλ ήταν υψίστης σημασίας στους αρχαίους χρόνους», σημείωσε ο καθηγητής.

Το ιστορικό εύρημα, που ήρθε στο φως έξι χρόνια μετά την πρώτη ανασκαφή στην περιοχή, αναμένεται να μεταφερθεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο των Κοτυώρων.

Η θεά Κυβέλη, γνωστή μεταγενέστερα στους Έλληνες ως Ρέα ήταν θεά γενικά της ευημερίας και της γονιμότητας. Ήταν κόρη του Ουρανού και της Γης και θεωρούνταν η θεά της γης και η μητέρα των θεών. Με τον Κρόνο απέκτησε πολλά παιδιά, μεταξύ των οποίων είναι ο Δίας, η Ήρα, ο Ποσειδώνας και ο Πλούτωνας.

Οι ανασκαφές στην περιοχή συνεχίζονται, ενώ όπως δήλωσε ο δήμαρχος, το φρούριο θα μετατραπεί σε υπαίθριο μουσείο στο κοντινό μέλλον, συμβάλλοντας στον τουρισμό της πόλης, αλλά και της χώρας.               

                                                                                                                                                                        πηγή: http://www.cnn.gr/style/politismos/gallery/3065/o-tom-fornt-sti-mostra

Πληρες κειμενο

Αυτοί είναι οι 10 μοναδικοί αρχαίοι ναοί στη Μεσόγειο

Δέκα μοναδικοί αρχαίοι ναοί που βρίσκονται στην Ελλάδα, την Ιταλία και τη Λιβύη 



Ο ναός στην ελληνική αρχαιότητα ήταν η κατοικία του θεού, το κτήριο που στέγαζε το λατρευτικό άγαλμα μιας ή περισσότερων θεοτήτων, και όχι ο χώρος συνάθροισης των πιστών, όπως στο χριστιανικό κόσμο. Οι πιστοί συγκεντρώνονταν στον περιβάλλοντα χώρο έξω από το κτήριο του ναού, όπου βρισκόταν και ο βωμός για την προσφορά θυσιών και την άσκηση της λατρείας. Η βασική αυτή λειτουργική ιδιομορφία του ελληνικού ναού είναι σημαντική για την κατανόηση της αρχιτεκτονικής του, καθώς υπάρχουν μαρτυρίες ότι οι ναοί σχεδιάζονταν με βάση και το άγαλμα που επρόκειτο να στεγάσουν. 

Παρθενώνας 
Ο Παρθενώνας αποτελεί το λαμπρότερο μνημείο της Αθηναϊκής πολιτείας και τον κολοφώνα του δωρικού ρυθμού. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 448/7 π.Χ. και τα εγκαίνια έγιναν το 438 π.Χ. στα Μεγάλα Παναθήναια, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος περατώθηκε το 433/2 π.Χ. Σύμφωνα με τις πηγές, οι αρχιτέκτονες που εργάστηκαν ήταν ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης και πιθανόν ο Φειδίας, που είχε και την ευθύνη του γλυπτού διάκοσμου. Είναι ένας από τους λίγους ολομάρμαρους ελληνικούς ναούς και ο μόνος δωρικός με ανάγλυφες όλες του τις μετόπες. Πολλά τμήματα του γλυπτού διακόσμου, του επιστυλίου και των φατνωμάτων της οροφής έφεραν γραπτό διάκοσμο με κόκκινο, μπλε και χρυσό χρώμα. Χρησιμοποιήθηκε πεντελικό μάρμαρο, εκτός από το στυλοβάτη που κατασκευάστηκε από ασβεστόλιθο. 

Ναός του Δία στην Κυρήνη 
Η Κυρήνη στην αρχαιότητα ήταν ελληνική αποικία στη Βόρεια Αφρική. Ιδρύθηκε το 630 π.Χ. από τους Θηραίους, ενώ πήρε το όνομα της από την πηγή Κύρη, που ήταν αφιερωμένη στο θεόΑπόλλωνα. Γρήγορα αναπτύχθηκε κι εξελίχτηκε σε κέντρο του ελληνικού πολιτισμού στηΒόρεια Αφρική, ενώ αποτελούσε επίσης μεγάλο εμπορικό κέντρο. Τον 3ο αιώνα π.Χ., στην πόλη ιδρύθηκε η φιλοσοφική Σχολή της Κυρήνης από τον Αρίστιππο, μαθητή του Σωκράτη. Η πόλη, που βρίσκεται στην κοιλάδα Jebel Akhdar, έδωσε στην ανατολική περιοχή της Λιβύης το όνομα Κυρηναϊκή, το οποίο παρέμεινε μέχρι σήμερα. Η Κυρήνη αποτελεί από το 1982 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Στην πόλη σώζονται αρχαία μνημεία, όπως ο ναός του Απόλλωνα (7ος αιώνας π.Χ.), ο ναός της Δήμητρας και ένας ναός του Δία, ο οποίος καταστράφηκε μερικώς μετά από εντολή του Μουαμάρ Καντάφι το 1978. 

Κοιλάδα των Ελληνικών ναών, Σικελία 
H περίφημη «κοιλάδα των Ελληνικών Ναών», βρίσκεται στην Κάτω Ιταλία. Στην περιοχή του Ακράγαντα, αλλά και στη Σελινούντα, στην Έγεστα και τις Συρακούσες, μπορεί να διαπιστώσει τα επιτεύγματα που οι Έλληνες δημιούργησαν την περίοδο του αποικισμού, ο οποίος από το πρώτο ήμισυ του 8ου και μέχρι τον 5ο αιώνα π.Χ., έφερε τον ελληνισμό σε ολόκληρο τον μεσογειακό χώρο.Όλες οι ελληνικές αποικίες και εν προκειμένω της Κάτω Ιταλίας, έγιναν πολυάνθρωπα και ισχυρά κέντρα με μεγάλη εμποροναυτική και πολιτιστική ανάπτυξη. Ο αποικισμός και στην Κάτω Ιταλία υπήρξε μια κορυφαία περίοδος της ελληνικής ιστορίας και δικαίως θεωρείται μεγάλο βήμα στην εξέλιξη του ευρωπαϊκού πολιτισμού. 

Ναός του Ηφαίστου 
Ο Ναός του Ηφαίστου (αποκαλούμενος και Θησείο) είναι ένας από τους πλέον διατηρημένους αρχαίους ναούς του ελληνικού χώρου. Ήταν αφιερωμένος στο θεό Ήφαιστο και στην Εργάνη Αθηνά. Βρίσκεται στην περιοχή του Θησείου, που πήρε το όνομά του λόγω της παλιάς, σήμερα αναθεωρημένης απόδοσης του ναού στο Θησέα. Ο ναός του Ηφαίστου είναι προσβάσιμος για το κοινό, καθώς αποτελεί τμήμα του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Αγοράς. Ο Ναός αυτός είναι χτισμένος πάνω στο λόφο του Αγοραίου Κολωνού, στο δυτικό μέρος της Αρχαίας Αγοράς, κατά διεύθυνση Ανατολή - Δύση με είσοδο από την Ανατολή. Είναι δωρικού ρυθμού, περίπτερος, εξάστυλος ναός, κτισμένος ίσως από τον αρχιτέκτονα Ικτίνο από πεντελικό μάρμαρο. Έχει 13 κίονες σε κάθε πλευρά μήκους και 6 (συναριθμούμενοι) κατά πλάτος. Ο σηκός του χωρίζεται σε πρόναο, κυρίως ναό και οπισθόδομο. 

Ναός της Ήρας, Πέστουμ, Ιταλία 
Η Ποσειδωνία ήταν αρχαία ελληνική αποικία της Κάτω Ιταλίας στην περιοχή της Καμπανίας. Βρισκόταν 85 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάπολης στην σημερινή επαρχία του Σαλέρνο, κοντά στις ακτές της Τυρρηνικής θάλασσας. Το λατινικό όνομα της πόλης ήταν Πέστουμ (Paestum). Το κύριο χαρακτηριστικό του σημερινού αρχαιολογικού χώρου είναι οι τρεις μεγάλοι ναοί δωρικού ρυθμού. Ήταν αφιερωμένοι στην Ήρα και στην Αθηνά. Ο ναός της Ήρας είναι ο παλαιότερος ναός που διασώζεται στην Ποσειδωνία (αποκαλούμενος και Basilica) και ανήκει στον 6ο αιώνα π.Χ. Κοντά στον πρώτο ναό υπάρχει και ένας δεύτερος ναός αφιερωμένος στην Ήρα χτισμένος τον 5ο αιώνα π.Χ. Στο παρελθόν, κατά τον 18ο αιώνα, θεωρούσαν πως ο ναός αυτός ήταν αφιερωμένος στον Ποσειδώνα. Στο υψηλότερο σημείο της πόλης βρίσκεται ο ναός της Αθηνάς, χτισμένος περίπου το 500 π.Χ. Λανθασμένα στο παρελθόν πίστευαν πως ήταν αφιερωμένος στην Δήμητρα. 

Δωρικός ναός, Σεγκέστα, Σικελία 
Στην Έγεστα της Σικελίας θαυμάζει κανείς τον δωρικό ναό του 5ου αιώνα π.Χ., οι εργασίες του οποίου σταμάτησαν χωρίς αιτία μετά την αποπεράτωση των κιονοστοιχιών του. Σήμερα στέκεται γοητευτικός στη μοναξιά του, στις παρυφές της Σεγκέστα και μας προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για τις οικοδομικές τέχνες της εποχής. Στην Ερείκη έχουμε το ιερό της Αφροδίτης. 

Ναός του Επικούρειου Απόλλωνα στις Βάσσες της Φιγαλείας 
Ο ναός του Επικούρειου Απόλλωνα στις Βάσσες της Φιγαλείας είναι ένας από τους σπουδαιότερους και επιβλητικότερους της αρχαιότητας. Αφιερώθηκε από τους Φιγαλείς στον Απόλλωνα διότι τους βοήθησε να ξεπεράσουν μια επιδημία πανώλης. Ο ναός υψώνεται επιβλητικά στα 1.130 μέτρα, στο κέντρο τηςΠελοποννήσου, πάνω στα βουνά μεταξύ Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας και βρίσκεται 14 χλμ. νότια τηςΑνδρίτσαινας και 11 χλμ. βορειοανατολικά των Περιβολίων. Ο ναός ανεγέρθηκε το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. (420-410 π.Χ;) και αποδίδεται στον Ικτίνο, τον αρχιτέκτονα του Παρθενώνα. Το μνημείο αυτό με την πανανθρώπινη σημασία και συνάμα ένα από τα καλύτερα σωζόμενα της κλασικής αρχαιότητας ήταν το πρώτο στην Ελλάδα που ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1986. Τμήμα της ζωφόρου του ναού αποσπάστηκε το 1814 και εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο. 

Ερέχθειον 
Η περιοχή του Ερεχθείου ήταν η ιερότερη όλης της Ακρόπολης. Πρόκειται για ένα πολυσύνθετο μαρμάρινο κτήριο, λαμπρό δείγμα του ώριμου ιωνικού ρυθμού. Το ανατολικό τμήμα του ναού ήταν αφιερωμένο στη λατρεία της Αθηνάς Πολιάδος, της προστάτιδας θεάς της πόλεως, ενώ το δυτικό ήταν αφιερωμένο στον Ποσειδώνα-Ερεχθέα, από όπου και το όνομα του ναού, στον τοπικό ήρωα Βούτη, στον Ήφαιστο και σε άλλους θεούς και ήρωες. Πρόκειται λοιπόν για έναν πολλαπλό ναό, όπου συστεγάστηκαν παλαιότερες και νεότερες λατρείες και όπου φυλάσσονταν τα Ιερά Μαρτύρια, τα ίχνη της τρίαινας του Ποσειδώνος και η ελιά, το δώρο της Αθηνάς στην πόλη της Αθήνας. Το κτήριο είχε δύο προστάσεις (προστεγάσματα). Η οροφή της βόρειας πρόστασης στηριζόταν σε έξι ιωνικούς κίονες και κάτω από το δάπεδό της οι Αθηναίοι έδειχναν το σημάδι με το οποίο ο Δίας σκότωσε τον μυθικό βασιλιά Ερεχθέα. Η νότια πρόσταση είναι η περισσότερο γνωστή. Αντί για κίονες, έξι αγάλματα κορών, οι Καρυάτιδες, στήριζαν την οροφή. Κάτω από την πρόσταση βρισκόταν ο τάφος του άλλου μυθικού βασιλιά της Αθήνας, του Κέκροπα. Τα αγάλματα, σε οικοδομική επιγραφή του Ερεχθείου ονομάζονται απλώς Κόρες, ενώ η ονομασία Καρυάτιδες δόθηκε σε μεταγενέστερα χρόνια. Η δεύτερη από δυτικά Κόρη αφαιρέθηκε από τον Λόρδο Έλγιν το 1801 και σήμερα βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο. 

Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο 
Το ιερό του Ποσειδώνος βρίσκεται μέσα στο φρούριο που προστάτευε τα παράλια της Αττικής και την μεταλλοφόρα ζώνη. Το Σούνιο κατείχε ένα σημαντικό τμήμα της μεταλλοφόρας ζώνης της Αττικής καθώς και τη περιοχή της Αγριλέζας με τα λατομεία. Σε όλη την έκταση του δήμου έχουν βρεθεί μεταλλευτικές εγκαταστάσεις, σπίτια, αγροικίες, δρόμοι και νεκροταφεία. Ένα μεγάλο νεκροταφείο των γεωμετρικών και κλασικών χρόνων εκτείνεται στην ακτή δυτικά του ακρωτηρίου. Στο χαμηλότερο λόφο βόρεια του ιερού του Ποσειδώνος ιδρύθηκε το ιερό της Αθηνάς. Στην Αθηνά ήταν αφιερωμένοι δύο ναοί, ο μικρός ορθογώνιος δωρικός ναός των αρχών του 6ου αι. π.Χ. και ο νεώτερος και μεγαλύτερος ιωνικός ναός με βωμό στην νότια πλευρά του. Τον οικοδομικό οργασμό του 5ου αι. π.Χ. ακολουθεί η σταδιακή παρακμή της περιοχής. Το 412 π.Χ. στο διάστημα του Πελοποννησιακού πολέμου το Σούνιο είχε οχυρωθεί σύμφωνα με το Θουκυδίδη. Οι Αθηναίοι είχαν προμηθευτεί ξυλεία για να οχυρώσουν το Σούνιο και να εξασφαλίσουν έτσι τον περίπλου των σιταγωγών πλοίων τους. Η χρήση διαφορετικών τεχνικών και υλικών πιστεύεται ότι δηλώνει επισκευές και προσθήκες, που έγιναν κατά τη διάρκεια του Χρεμωνιδείου Πολέμου και μετά (266-229 π.Χ.). 

Ναός του Ολυμπίου Διός 
Ο ναός του Ολυμπίου Διός ή Ολυμπιείο ή οι Στύλοι του Ολυμπίου Διός είναι ένας σημαντικός αρχαίος ναός στο κέντρο της Αθήνας. Παρότι η κατασκευή του ξεκίνησε τον 6ο αιώνα π.Χ., δεν ολοκληρώθηκε παρά επί του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού τον 2ο αιώνα μ.Χ.. Αποτέλεσε τον μεγαλύτερο ναό τηςΕλλάδας κατά τους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους. Η αποπεράτωση του ναού έγινε τον 3ο αιώνα π.Χ. κατά τη διάρκεια της Μακεδονικής κυριαρχίας στην Ελλάδα υπό την αιγίδα του Ελληνιστικού βασιλιά Αντιόχου του Δ' Επιφανούς, που προσέλαβε τον Ρωμαίο αρχιτέκτονα Κοσσούτιο να σχεδιάσει τον μεγαλύτερο ναό στον γνωστό τότε κόσμο. Όταν ο Αντίοχος πέθανε, το 164 π.Χ., η κατασκευή του ναού σταμάτησε ξανά. Το 2ο αιώνα π.Χ. ο ναός ολοκληρώθηκε το 129 μ.Χ. (ή το 131 μ.Χ. κατά άλλους) τελικά από τον αυτοκράτορα Αδριανό που ήταν μεγάλος θαυμαστής του ελληνικού πολιτισμού. Ο ναός κατασκευάστηκε από πεντελικό μάρμαρο και είχε 96 μέτρα μήκος στις άκρες του και 40 μέτρα στην ανατολική και δυτική πρόσοψη. Είχε 104 κολώνες Κορινθιακού ρυθμού, η κάθε μία 17 μέτρα ύψος, 2.6 μέτρα διάμετρο και βάρος 364 τόνους περίπου. 48 κολόνες στεκόταν σε τριπλή σειρά κάτω από τα αετώματα και 56 σε διπλή σειρά στα άκρα. Μόνο 15 από τις αρχικές κολόνες του ναού παραμένουν όρθιες σήμερα. 

Πηγή: Thetoc.gr


πηγή: http://www.sport-fm.gr/article/autoi-einai-oi-10-monadikoi-arxaioi-naoi-sti-mesogeio/3191068

Πληρες κειμενο

Οι 16 παλαιότερες πόλεις στην Ευρώπη - οι 8 ελληνικές

Οκτώ ελληνικές πόλεις ανήκουν στις 16 παλαιότερες στην Ευρώπη, σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Telegraph. 

Οκτώ ελληνικές πόλεις ανήκουν στις 16 παλαιότερες στην Ευρώπη, σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Telegraph.

Ενώ πολλές από τις παλαιότερες πόλεις του κόσμου στη Μέση Ανατολή είναι απρόσιτες για τουρισμό, οι πιο αρχαίοι οικισμοί της Ευρώπης είναι ανοικτοί για τους επισκέπτες.

Στους 16 αρχαιότερους οικισμούς που κατοικούνται συνεχόμενα, περιλαμβάνονται, με σειρά προτεραιότητας, οι εξής ελληνικές πόλεις: Άργος, Αθήνα, Χανιά, Πάτρα, Τρικαλα, Θήβα, Χαλκίδα και Μυτιλήνη.

Δείτε τις πόλεις…

16. Ερεβάν, Αρμενία

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 782 π.Χ.

15. Ζαντάρ, Κροατία

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 900 π.Χ.

14. Mtskheta, Γεωργία

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 1.000 π.Χ.

13. Κάντιθ, Ισπανία

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 1.100 π.Χ.

12. Μυτιλήνη, Λέσβος, Ελλάδα

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 1.100 π.Χ.

11. Λισαβόνα, Πορτογαλία

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 1.200 π.Χ.

10. Χαλκίδα, Ελλάδα

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 1.300 π.Χ.

9. Λάρνακα, Κύπρος

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 1.300 π.Χ.

8. Kutaisi, Γεωργία

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 2η χιλιετηρίδα π.Χ.

7. Θήβα, Ελλάδα

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 3.000 π.Χ.

6. Τρίκαλα, Ελλάδα

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 3.000 π.Χ.

5. Πάτρα, Ελλάδα

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 3.500 π.Χ.

4. Χανιά, Κρήτη

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 4.000 π.Χ.

3. Plovdiv, Βουλγαρία

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 4.000 π.Χ.

2. Αθήνα, Ελλάδα

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 5.000 π.Χ.

1. Άργος, Ελλάδα

Πότε εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι; Το 5.000 π.Χ.

πηγή: http://driveandtravel.gr/%CE%BF%CE%B9-16-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%82-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7-%CE%BF%CE%B9-8/

Πληρες κειμενο

Φωτογραφίες από το μέρος που βρέθηκε ο τάφος του Αριστοτέλη

Πηγή: protothema.gr

πηγή: http://www.sport-fm.gr/article/brethike-o-tafos-tou-aristoteli-pics/3169749

Πληρες κειμενο

Βρέθηκε ο τάφος του Αριστοτέλη (vid)

Την ανακάλυψη του τάφου του Αριστοτέλη στα Στάγειρα Χαλκιδικής ανακοίνωσε ο ανασκαφέας και μελετητής των αρχαίων Σταγείρων, αρχαιολόγος Κώστας Σισμανίδης.

Το πιο σπουδαίο εύρημα από την εικοσαετή ανασκαφική έρευνα στα αρχαία Στάγειρα ανακοινώθηκε σήμερα στη Θεσσαλονίκη, σε εκατοντάδες κορυφαίους αριστοτελιστές της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας: Ο τάφος του Αριστοτέλη, που διασώζεται εδώ και 2.400 χρόνια στη γενέτειρά του. Πολυετείς έρευνες υποδεικνύουν ότι το εξαιρετικής σημασίας ταφικό μνημείο ταυτίζεται πλέον με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο.

Τόσο τα ανασκαφικά δεδομένα όσο και παλιές γραμματειακές πηγές συγκλίνουν στην άποψη ότι το αψιδωτό οικοδόμημα και ο βωμός σε μαρμαροθετημένο δάπεδο των ελληνιστικών χρόνων, που αποκάλυψαν οι ανασκαφές στην αρχαία πόλη το 1996, δεν μπορεί παρά να ήταν ο τάφος και το ηρώο του Αριστοτέλη.

«Δεν έχουμε αποδείξεις αλλά ισχυρότατες ενδείξεις – φτάνουν σχεδόν στη βεβαιότητα. Η θέση στην οποία κτίστηκε το πεταλωτό οικοδόμημα, μέσα στην πόλη και κοντά στην Αγορά (κατά παρέκκλιση των νενομισμένων), με πανοραμική θέα προς όλες τις κατευθύνσεις. Η εποχή της κατασκευής του στην αρχή-αρχή ακόμη της ελληνιστικής περιόδου. Το ασύμβατο για άλλες χρήσεις σχήμα του. Ο δημόσιος χαρακτήρας του και η μεγάλη βιασύνη που διακρίνεται στην κατασκευή του, με ποιοτικό, αλλά ετερόκλητο οικοδομικό υλικό σε δεύτερη χρήση. Η ύπαρξη βωμού σε τετραγωνισμένο δάπεδο. Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το σωζόμενο αψιδωτό κτίσμα ήταν ο τάφος-ηρώο του Αριστοτέλη», επισημαίνει ο κ. Σισμανίδης στην ΕΡΤ.

Το ταφικό οικοδόμημα εντοπίστηκε ανάμεσα στη στοά του 5ου αιώνα και στον αρχαϊκό ναό του Διός Σωτήρος και της Αθηνάς Σώτειρας (6ος αιώνας π.Χ.), μεταξύ της αρχαϊκής και της κλασικής πόλης, στη χερσόνησο «Λιοτόπι». Η αψιδωτή του κάτοψη (10 περίπου μέτρα), το σχήμα του, η ύπαρξη ορθογώνιου μαρμαροθετημένου δαπέδου με κενή επιφάνεια-βωμό (1,30x1,70 μ.) είχαν προβληματίσει πολύ τον αρχαιολόγο ερευνητή, καθώς περιβάλλει επακριβώς έναν τετράγωνο βυζαντινό πύργο.

Το ιστορικό της αρχαιολογικής έρευνας:

Οι πρώτες ανασκαφικές προσπάθειες έγιναν στα τέλη της δεκαετίας του 1960 από τον αρχαιολόγο Φ. Πέτσα. Στις αρχές τις δεκαετίας του 1990 ξεκίνησαν συστηματικές ανασκαφές από τη ΙΣΤ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων με διευθύνοντα τον αρχαιολόγο Κ. Σισμανίδη, οι οποίες έφεραν στο φως σημαντικά ευρήματα και στοιχεία για τη γενέτειρα του Αριστοτέλη.

Από το 1995, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης μελέτης που συντάχθηκε από ομάδα αρχιτεκτόνων, πραγματοποιήθηκαν αναστηλωτικές επεμβάσεις μεγάλης κλίμακας στο νότιο σκέλος της οχύρωσης και στην ακρόπολη και δημιουργήθηκαν διαδρομές και σημεία θέασης για τους επισκέπτες. Από το 2011 έως το 2013, με διευθύνοντα τον αρχιτέκτονα Γ. Γιαννάκη, οι εργασίες ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου επεκτάθηκαν και στον βόρειο λόφο με την αναστήλωση μιας ελληνιστικής οικίας, τμήματος του υστεροκλασικού τείχους, των ιερών και των εργαστηρίων.

Στο ταφικό ηρώο του Αριστοτέλη και στα ερείπια της πόλης όπου περπάτησε πριν από 2.400 χρόνια θα ξεναγηθούν αύριο 250 και πλέον αριστοτελιστές από 40 χώρες, οι οποίοι μελετούν με ευλάβεια το έργο του πιο αναγνωρίσιμου Έλληνα φιλόσοφου.

πηγή: http://www.cnn.gr/news/ellada/story/33591/vrethike-o-tafos-toy-aristoteli-vid

Πληρες κειμενο

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το χαμένο νησί της ναυμαχίας των Αργινουσών...

Αρχαιολόγοι και γεωφυσικοί πιστεύουν ότι ανακάλυψαν ,ανοιχτά των ακτών της Τουρκίας ,το χαμένο νησί όπου πραγματοποιήθηκε η περίφημη Ναυμαχία των Αργινουσών, αναφέρει το National Geographic. Το νησί, στο οποίο αναφέρεται ο Ξενοφών, είναι γνωστό για τη Ναυμαχία στην οποία οι Σπαρτιάτες νικήθηκαν από τους Αθηναίους προς το τέλος του Πελοπονnησιακού Πολέμου. Τα νησιά, τα οποία ονομάζονται τώρα Γκαρίπ, βρίσκονται λίγα μέτρα από τις τουρκικές ακτές (στο ακρωτήριο της Αιολίδας απέναντι από τη Λέσβο). Ιστορικές πηγές έκαναν λόγο για τρία νησιά, ωστόσο η ακριβής τοποθεσία του τρίτου ήταν άγνωστη, αναφέρει το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τρυπάνια και γεωλογικές ενδείξεις και ανακάλυψαν ότι μία χερσόνησος ήταν παλιά νησί. Εκτιμούν ότι κάποια στιγμή κατά τον Μεσαίωνα, το νησί και η ακτή ενώθηκαν. Μάλιστα, οθωμανικός χάρτης του 16ου αιώνα δείχνει τη χερσόνησο. Ο Φέλιξ Πίρσον, διευθυντής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στην Κωνσταντινούπολη, είπε ότι οι επιστήμονες σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν ραδιοχρονολόγηση με άνθρακα για να δουν πώς ακριβώς έγινε αυτό.
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν, επίσης, τα -βυθισμένα στο νερό- υπολείμματα ενός αρχαίου λιμανιού των Ελληνιστικών Χρόνων (323 π.Χ έως 31 π.Χ.), γεγονός που αποτελεί άλλη μία ένδειξη ότι η χερσόνησος ήταν παλιά νησί, αναφέρει το επιστημονικό περιοδικό στην ιστοσελίδα του. Αν και η πόλη του νησιού ήταν μικρή (ίσως να πρόκειται για την Κάνη ή Κάναι), υπήρξε στρατηγικό εμπορικό σημείο. Προηγούμενες ανασκαφές έχουν αποκαλύψει αγγεία στο νησί που καταδείκνυαν την εμπορική σημασία του νησιού.

Η ιστορική Ναυμαχία Η Ναυμαχία πραγματοποιήθηκε το 406 π.Χ. ,προς το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου. Παρόλο που οι Αθηναίοι νίκησαν τους Σπαρτιάτες, τρικυμία τους εμπόδισε να επιστρέψουν και να περισυλλέξουν τους Αθηναίους ναυαγούς και τραυματίες, των οποίων τα πλοία είχαν καταστραφεί. Το αποτέλεσμα ήταν οι στρατηγοί να παραπεμφθούν σε δίκη. Αν και ο Σωκράτης, ο οποίος ήταν μέλος της Πρυτανείας, προσπάθησε να υποστηρίξει πως η συλλογική δίκη των στρατηγών ήταν παράνομη, οι στρατηγοί καταδικάστηκαν τελικά σε θάνατο και αρκετοί εκτιμούν ότι η απόφαση αυτή οδήγησε τελικά στην ήττα των Αθηναίων απέναντι στην Πελοποννησιακή Συμμαχία.

πηγή: in,gr

Πληρες κειμενο