Δέκα χρόνια από τη μέρα που ο Κόμπι «τερμάτισε» το μπάσκετ

Μια βραδιά από εκείνες που υπενθυμίζουν πόσο θα λείψει στο μπάσκετ από το καλοκαίρι, όταν και θα αποσυρθεί, είχε προσφέρει σαν σήμερα ο Κόμπι Μπράιαντ, όταν είχε σταματήσει στους 81 πόντους.





«Έξω ξαναπαίξει στο μυαλό μου το παιχνίδι αυτό πολλές φορές. Δεν υπάρχει εξήγηση γι’ αυτό που συνέβη. Σε αυτές τις περιπτώσεις συμβαίνει κάτι μαγικό, που δεν χωρά εξηγήσεις. Στο μπάσκετ όλα είναι πιθανά και γι’ αυτό πρέπει πάντα να ονειρεύεσαι…». 


Με τα λόγια αυτά ο Κόμπι Μπράιαντ περιέγραψε πριν λίγες ώρες την κορυφαία βραδιά στην καριέρα του. Εκείνη στην οποία καταστρατήγησε κάθε κανόνα λογικής πετυχαίνοντας 81 πόντους στη νίκη των Λέικερς επί των Ράπτορς με 122-104. 
Ήταν πριν από ακριβώς δέκα χρόνια, όταν ο 37χρονος σούπερ σταρ, που οδεύει προς το τέλος της τεράστιας καριέρας του, είχε απειλήσει το ρεκόρ των 100 πόντων του Γουίλτ Τσάμπερλεϊν, αλλά ταυτόχρονα συντρίψει το δικό του, με 65 πόντους. 
Ο Κόμπι σε εκείνη την επική εμφάνιση είχε 18/20 βολές, 21/33 δίποντα και 7/13 τρίποντα σε 42 λεπτά. 


πηγή: www.sport-fm.gr

Πληρες κειμενο

Από τα σαλόνια στην... αφάνεια!

«Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις». Αυτός ο στίχος από τον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν» του Διονύσιου Σολωμού ταιριάζει γάντι, στην κατάσταση που έχουν περιέλθει ιστορικές ομάδες του ελληνικού ποδοσφαίρου που πλέον βρίσκονται μεταξύ αφάνειας και... διάλυσης!

Τελευταίο τρανό παράδειγμα είναι ο Εργοτέλης. Το SDNA κάνει μια αναδρομή από το 2000 ως σήμερα και θυμάται ποιες ομάδες αγωνιζόντουσαν τότε στα σαλόνια της Α΄Εθνικής (καιSuper League) και πλέον κάπου βρίσκονται (αν βρίσκονται) ακόμα... στον ποδοσφαιρικό χάρτη.

Τη σεζόν 1999-2000, στα γήπεδα της Α΄ Εθνικής αγωνιζόντουσαν ομάδες όπως ο Εθνικός Αστέρας, ο Πανηλειακός, η Καβάλα, η Καλαμάτα, ο Ιωνικός και η Προοδευτική. 

Από τη Α΄ Εθνική στα αζήτητα

Δεκαέξι χρόνια μετά, καμία ομάδα από αυτές δεν βρίσκεται στα σαλόνι και όλες αγωνίζονται στα... αλώνια! Μάλιστα, ο Πανηλειακός δεν υφίσταται πλέον ως σύλλογος καθώς έχει κατεβάσει ρολά εδώ και ένα χρόνο με την τότε ομάδα να έχει στο ρόστερ της ποδοσφαιριστές όπως οι Γεωργίου, Ουζουνίδης, Τάτσης, Ταραλίδης, Αλμανίδης, Σαπάνης, Γκώνιας, Φερεκίδης, Νεμπελγέρας και Ζιάκας.

Οι Καβάλα, Καλαμάτα και Ιωνικός βολοδερνούν σε 1ο, 3ο και 4ο όμιλος της Γ΄Εθνικής αντίστοιχα, ενώ η Προοδευτική αγωνίζεται στην Α΄ κατηγορία ΕΠΣ Πειραιά και ο Εθνικός Αστέρας στη Β΄ Κατηγορία ΕΠΣ Αθηνών. 

Ο Ιωνικός είχε τότε ποδοσφαιριστές, όπως οι Στρακόσια, Παχατουρίδης, Οφρυδόπουλος, Αφάς, Κοµπαγιάσι και Μουτσοτρίγκο, ενώ η «Προο» τους Ντάγκα, Αγγελόπουλο, Ρουτζιέρη, Ανδράλας, Καζαντζής, Ζαίµι, Αλ Τζάχερ και Μακόρ...

Ο Αθηναϊκός και οι Δυτικοί...

Την επόμενη χρονιά (2000-01), στη μεγαλύτερη κατηγορία βρέθηκε ο Αθηναϊκός που τώρα πλανάται στα γήπεδα της Β΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Αθηνών. Οι μεταγραφές του συλλόγου του Βύρωνα μετά την άνοδο του ήταν οι Γιοζεφ Βαντζικ, Ζαβαντίας, Ιβάν Ρούσεφ, ενώ στο ρόστερ υπήρχαν ήδη παίκτες όπως οι Εντουσέι, Γιώργος Παπανδρέου και Πρέντραγκ Μίτιτς.

Την αγωνιστική περίοδο 2001-02, το Αιγάλεω και ο Ακράτητος ήταν οι νεοφώτιστες ομάδες στα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου, όμως, τώρα το μεν Αιγάλεω παίζει στα... χωράφια της Α΄ κατηγορίας ΕΠΣ Αθηνών και ο δε Ακράτητος στην Α΄κατηγορία της ΕΠΣ Δυτικής Αττικής...  Αν θυμηθούν οι φίλοι του Σίτι τι παίκτες είχαν τότε θα πάθουν κατάθλιψη! Παπουτσής, Αλεξόπουλος, Αγρίτης, Μανουσάκης, Φωτάκης, Αλεξόπουλος, Νικολόπουλος, Ντιόπ και Σκοπελίτης.

Όσον αφορά την ομάδα των Ανω Λιοσίων είχε στη σύνθεση της τον Μπορέλι, αλλά και τους Δαμίγο, Βελέντζα, Γκαρόζη, Τσβετάνοφ και Ζιάκα...

Η Χαλκηδόνα που έγινε Ατρόμητος...

Τη σεζόν 2003-04, η Χαλκηδόνα ήταν η νεοφώτιστη, αλλά και η έκπληξη του πρωταθλήματος τερματίζοντας στην 7η θέση, αλλά έπαιξε μόνο δύο χρονιές στη μεγάλη κατηγορία καθώς συγχωνεύτηκε με τον Ατρόμητο τον Μάιο του 2005 και οι Περιστεριώτες πήραν τη θέση της στην Α΄ Εθνική. Η Χαλκηδόνα συγχωνεύτηκε την ίδια χρονιά με τον «Πρωτέα» και την περίοδο 2006-2007 συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία Πειραιώς ως «Α.Ε. Χαλκηδόνα-Πρωτέας». Στη συνέχεια ανέβηκε στη Δ΄ Εθνική αλλά απορροφήθηκε από τη Δόξα Βύρωνα. Για ένα διάστημα αγωνίστηκε ως «Α.Ε. Χαλκηδόνα». Την τρέχουσα περίοδο δραστηριοποιείται ως σωματείο της ΕΠΣ Πειραιώς... Τι παίκτες είχε τότε στο ρόστερ της; Εμπέντε, Ντάγκας, Σίμος, Κατεμής, Ζαχαρόπουλος, Αλ Τζάχερ, Κορακάκης, Άντερσον, Ζαχαρόπουλος, Νιόπλιας, Κόρμπος, Κοζανίδης και Μακρής.

Η εμφάνιση και εξαφάνιση του Εργοτέλη

Ένα χρόνο μετά στα γήπεδα της Α΄ Εθνικής έκανε την εμφάνιση της μια ομάδα από το Ηράκλειο της Κρήτης με το όνομα Εργοτέλης! Από χθες αυτή η ομάδα δεν βρίσκεται στον ποδοσφαιρικό χάρτη. Η αλήθεια είναι πως μετά το θάνατο του προέδρου, Απόστολου Παπουτσάκη οι Κρητικοί πήραν την κατιούσα. Έτσι, έπειτα από 14 χρόνια ο Εργοτέλης που ήταν μέχρι πρότινος στη Football League, επιστρέφει στις ερασιτεχνικές κατηγορίες λόγω οικονομικών προβλημάτων...

Ο Βάλνερ, ο Αρης και ο ΟΦΗ

Τη σεζόν 2007-08, ο Απόλλων Καλαμαριάς αγωνίστηκε για τελευταία φορά στη μεγάλη κατηγορία με την υπόθεση Βάλνερ να ταλανίζει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι Θεσσαλονικείς σήμερα συμμετέχουν στον 1ο όμιλο της Γ΄ Εθνικής... Ακόμα πιο κάτω βρίσκεται  ο Θρασύβουλος. Η ομάδα της Φυλής το 2008-09 ήταν στα σαλόνια και πλέον βρίσκεται στην Α΄ κατηγορία ΕΠΣ Δυτικής Αττικής.

Από τη Super League στη Γ΄ Εθνική βρίσκονται οι Δόξα Δράμας (αγωνίστηκε το 2011-12 στην μεγάλη κατηγορία), Αρης (2013-14), ΟΦΗ (2014-15) και Νίκη Βόλου (2014-15)...

Who is next?

Βέβαια πριν τη νέα χιλιετία υπάρχουν παραδείγματα και με άλλες ομάδες όπως ο Εδεσσαϊκός, ο Εθνικός και η Καστοριά. Επόμενη ομάδα που... κινδυνεύει είναι ο Ολυμπιακός Βόλου με τους Βολιώτες να έχουν πολλά οικονομικά προβλήματα!

πηγή: www.sdna.gr/

Πληρες κειμενο

Ευρωλίγκα: Οι 10 κορυφαίοι σκόρερ στην ιστορία

Η Ευρωλίγκα είναι η κορυφαία διοργάνωση μπάσκετ στην Ευρώπη σε συλλογικό επίπεδο και είναι λογικό πως σε αυτή έχουν αγωνιστεί και αγωνίζονται κορυφαίοι σκόρερ από όλα τα πλάτη και τα μήκη της γης! Το στιλ παιχνιδιού, όμως, που παίζεται είναι τέτοιο που ωθεί ακόμα και τους πιο χαρισματικούς παίκτες επιθετικά να προσαρμόζονται στα συστήματα των ομάδων τους και να βάζουν το εγώ τους κάτω από το κοινό συμφέρον, να αφομοιώνουν τους άγραφους κανόνες της ομαδικότητας και να χρησιμοποιούν το ταλέντο τους προς όφελος των κλαμπ που εκπροσωπούν.

Αυτό είναι και το μυστικό προκειμένου οι παίκτες να καθιερώνονται ως σκόρερ σε ομάδες του τοπ επιπέδου και να έχουν διάρκεια στην καριέρα τους και τα επιτεύγματα που παρουσιάζουν. Το Eurohoops.net έψαξε και παρουσιάζει τους 10 παίκτες με το υψηλότερο μέσο όρο πόντων στην Ευρωλίγκα! Το κριτήριο, ο κανόνας που θέσαμε, είναι ο πιο απλός και ο πιο δίκαιος σε ότι αφορά το πόσο αντιπροσωπευτική θα είναι η λίστα σε σχέση με την διάρκεια και τα επιτεύγματα των παικτών που συμπεριλήφθηκαν σε αυτή. Επιλέξαμε από παίκτες που έχουν αγωνιστεί +100 παιχνίδια στην κορυφαία λίγκα, κάτι που στην πράξη και με βάση το σύστημα της διοργάνωσης, σημαίνει πως όλοι τους έχουν παίξει από πέντε σεζόν και πάνω, ενώ τρεις από αυτούς έχουν ξεπεράσει τις δέκα σεζόν παρουσίας στα γήπεδα!

Το αποτέλεσμα βγάζει “στον αφρό” έξι Ευρωπαίους, τρεις Αμερικανούς κι έναν Αργεντίνο! Όλοι τους παίκτες που έχουν γράψει την δική τους ιστορία στον τομέα του σκοραρίσματος, χαρισματικοί στο να βάζουν την μπάλα και οι 5 από αυτούς έχουν στεφθεί πέρα από τα ατομικά τους κατορθώματα στο σκοράρισμα και πρωταθλητές Ευρώπης! Πάμε να τους δούμε!

10. ΧΟΥΑΝ ΚΑΡΛΟΣ ΝΑΒΑΡΟ

Ομάδες: Μπαρτσελόνα

Μ.Ο Πόντων: 13.11          Σύνολο Πόντων: 3723          Σύνολο Αγώνων: 284

Ο παίκτης με τους περισσότερους πόντους στην ιστορία της Ευρωλίγκας! Διανύει αισίως την 15η σεζόν του στην διοργάνωση, πάντα με την φανέλα της αγαπημένης του Μπαρτσελόνα και με διάλειμμα μόνο μιας σεζόν, όταν αγωνίστηκε στους Μέμφις Γκρίζλις. Σκόρερ ολκής, προικισμένος με “δολοφονικό” σουτ από τη περιφέρεια και τη κίνηση – Trademark την γνωστή στο μπασκετικό κοινό “μπομπίτα”. Εμβληματική μορφή για την Ευρωλίγκα και το Ισπανικό μπάσκετ, έχει κατακτήσει την Ευρωλίγκα δύο φορές, το 2003 και το 2010. Σουτάρει με ποσοστό καριέρας 49.4% στα δίποντα, 38.1% στα τρίποντα και 85.6% στις βολές. Το ρεκόρ πόντων του είναι 32, απέναντι στη Ζαλγκίρις Κάουνας, τον Φλεβάρη του 2006.

9. ΜΠΟ ΜΑΚΚΑΛΕΜΠ

Ομάδες: Παρτιζάν, Σιένα, Φενέρμπαχτσε, Μπάγερν

Μ.Ο Πόντων: 13.11          Σύνολο Πόντων: 1390          Σύνολο Αγώνων: 106

Έχει αγωνιστεί για έξι σεζόν στην Ευρωλίγκα, σε τέσσερις διαφορετικές ομάδες με πιο αποδοτικές σεζόν τη πρώτη του στην Παρτιζάν, όπου έφτασε ως το φάιναλ φορ και την δεύτερη με την Σιένα. Σήμα κατατεθέν το δυνατό του πρώτο βήμα και τα τελειώματα σε ντράιβ. Κλασική περίπτωση κόμπο – γκαρντ που στηρίζεται στα ταχύτητα και την εκρηκτικότητα. Τα ποσοστά καριέρας του είναι 57.4% στα δίποντα, 33.6% στα τρίποντα και 79.8% στις ελεύθερες βολές. Το ρεκόρ καριέρας του το έχει πετύχει τον Γενάρη του 2012 ως παίκτης της Σιένα απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης και είναι 25 πόντοι.

8. ΡΟΥΝΤΙ ΦΕΡΝΑΝΤΕΘ

Ομάδες: Μπανταλόνα, Ρεάλ Μαδρίτης

Μ.Ο Πόντων: 13.32          Σύνολο Πόντων: 1558          Σύνολο Αγώνων: 117

Διανύει την έκτη του σεζόν στην Ευρωλίγκα και 5η στην Ρεάλ Μαδρίτης (εκτός δράσης αυτή την εποχή, λόγω τραυματισμού στη μέση). Από τα πιο ταλαντούχα και πλήρη επιθετικά σμολ φόργουορντ που έχουμε δει στη διοργάνωση, πηγαίο ταλέντο και πολλαπλή απειλή από όλες τις αποστάσεις για τις αντίπαλες άμυνες. Εν ενεργεία πρωταθλητής Ευρώπης με την “βασίλισσα”, ως τώρα σουτάρει με ποσοστό καριέρας 52.6% στα δίποντα, 36.2% στα τρίποντα και 85.1% στις βολές. Το ρεκόρ καριέρας του είναι 28 πόντοι απέναντι στην ΤΣΣΚΑ, από τον Μάρτη του 2014. Έχει ακόμα πολλές σεζόν μπροστά του για να ανεβάσει πολύ τα νούμερά του, το στάτους κβο του στη λίγκα και να κατακτήσει κι άλλους τίτλους.

7. ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ

Ομάδες: Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός

Μ.Ο Πόντων: 13.67          Σύνολο Πόντων: 2816          Σύνολο Αγώνων: 206

Δεν έχει μεγάλο μέγεθος, δεν είναι ο σούπερ αλτικός παίκτης, αλλά πρόκειται για έναν από τους πιο σεσημασμένους σκόρερ και νικητές στην σύγχρονη ιστορία της διοργάνωσης. Τρεις φορές πρωταθλητής Ευρώπης, σε όλες ως ο MVP των ομάδων του. Διανύει την δέκατη σεζόν του. Τέσσερις ως παίκτης του Παναθηναϊκού και έκτη στον Ολυμπιακό. Παίκτης που απειλεί με πολλούς τρόπους, δημιουργεί εξίσου καλά και συγκεντρώνει σταθερά πάνω του σύνθετες άμυνες. Ως τώρα στη καριέρα του σουτάρει με ποσοστό 50.5% στα δίποντα, 33.6% στα τρίποντα και με 79.4% στις βολές. Το ρεκόρ καριέρας του είναι 34 πόντοι με αντίπαλο την Neptunas Klaipeda τον Οκτώβρη του 2014.

6. ΜΙΛΟΣ ΒΟΥΓΙΑΝΙΤΣ

Ομάδες: Παρτιζάν, Μπολόνια, Μπαρτσελόνα, Παναθηναϊκός, Αναντολού Εφές

Μ.Ο Πόντων: 13.97          Σύνολο Πόντων: 1411          Σύνολο Αγώνων: 101

Είχε θεωρηθεί όχι άδικα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που έχει βγάλει το Σέρβικο μπάσκετ, ξεκίνησε εκπλητικά τη πορεία του, αλλά οι πολλοί σοβαροί τραυματισμοί του στοίχισαν και ανέκοψαν σε μεγάλο βαθμότην πορεία του. Στέφθηκε, όμως, πρωταθλητής Ευρώπης το 2007 με τον Παναθηναϊκό. Δεν είναι τυχαίο πως τα καλύτερα νούμερα τα είχε τις πρώτες από τις συνολικά 8 σεζόν της καριέρας του στην Ευρωλίγκα, σε πέντε ομάδες. Σούταρε με ποσοσό καριέρας 52.2% στα δίποντα, με 37% στα τρίποντα και με 81% στις βολές. Το σήμα κατατεθέν του ήταν το σουτ και η σταυρωτή του τρίπλα. Το ρεκόρ καριέρας του είναι 36 πόντοι τον Οκτώβρη του 2002 ως παίκτης της Παρτιζάν απέναντι στη Βίρτους Μπολόνια.

5. ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΥΛΟΚ

Ομάδες: Βερόνα, Ουνικάχα Μάλαγα, Ρεάλ Μαδρίτης

Μ.Ο Πόντων: 14.10          Σύνολο Πόντων: 1932          Σύνολο Αγώνων:137

Ακόμα ένας ατόφιος Αμερικανός σκόρερ που αγωνίστηκε για 8 σεζόν στην Ευρωλίγκα, σε τρεις διαφορετικές ομάδες και είχε μακρά θητεία πέντε ετών στην Ρεάλ Μαδρίτης. Παρότι βραχύσωμος και χωρίς πλούσια αθλητικά προσόντα, ήταν πολύ αποτελεσματικός με σήμα κατατεθέν την ικανότητά του να σκοράρει από μακριά και να φτιάχνει φάσεις για τον εαυτό του. Σούταρε με 48.3% ποσοστό καριέρας στο δίποντο, 40% στο τρίποντο και με 87.2% στις βολές.
Το ρεκόρ καριέρας του είναι 33 πόντοι τον Οκτώβρη του 2000, απέναντι στον ΠΑΟΚ.

4. ΛΟΥΙΣ ΣΚΟΛΑ

Ομάδες: Λαμποράλ Κούτσα

Μ.Ο. Πόντων: 14.26          Σύνολο Πόντων: 2054          Σύνολο Αγώνων: 144

Μια από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες στην ιστορία του Αργεντίνικου μπάσκετ κι ένα από τα καλύτερα πάουερ φόργουορντ που έχουν αγωνιστεί ποτέ στην Ευρωλίγκα! Έπαιξε για 7 σεζόν, όλες στην τότε Ταού Κεράμικα και νυν Λαμποράλ Κούτσα. Παίκτης που απειλούσε συστηματικά τόσο με πρόσωπο, όσο και με πλάτη, πανέξυπνος, σκληρος και με σπουδαίες κινήσεις στο ποστ. Το ποσοστό καριέρας του στα δίποντα ήταν 58.1% και στις ελεύθερες βολές 67/1%. Το ρεκόρ καριέρας του είναι 36 πόντοι σε ένα παιχνίδι τον Φλεβάρη του 2006 με αντίπαλο την Brose Baskets.

3. ΙΓΚΟΡ ΡΑΚΟΣΕΒΙΤΣ

Ομάδες: Κ.Κ. Μπουντούσνοστ, Ρεάλ Μαδρίτης, Λαμποράλ Κούτσα, Αναντόλου Εφές, Μοντεπάσκι Σιένα

Μ.Ο Πόντων: 14.64          Σύνολο Πόντων: 2328          Σύνολο Αγώνων: 159

Ο Σέρβος γκαρντ υπήρξε ένας από τους πιο αποτελεσματικούς σκόρερ της διοργάνωσης και το απέδειξε σε όλες τις ομάδες που αγωνίστηκε για 9 σεζόν. Ειδικός στο να εκτελεί από μακριά, αλλά μπορούσε να “διαβάζει” τις άμυνες και να παίρνει κάθε φορά αυτό που του έδιναν. Το ποσοστό καριέρας του στα δίποντα ήταν 49.8%, στα τρίποντα 38.4% και στις βολές 81.6%. Το ρεκόρ του είναι 31 πόντοι, απέναντι στη Virtus Roma τον Γενάρη του 2009.

2. ΜΑΡΚΟΥΣ ΜΠΡΑΟΥΝ

Ομάδες: Μπενετόν Τρεβίζο, Αναντολού Εφές, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Ουνικάχα Μάλαγα, Μακάμπι, Ζαλγκίρις

Μ.Ο Πόντων: 15.30          Σύνολο Πόντων: 2739          Σύνολο Αγώνων: 179

Ο Αμερικανός με τους περισσότερους πόντους στην ιστορία της Ευρωλίγκας και με παρουσία για 11 διαδοχικές σεζόν με 6 διαφορετικές ομάδες! Μεγάλος σκόρερ, εξίσου ικανός από όλες τις αποστάσεις. Άφησε το στίγμα του και ναι μεν δεν κέρδισε τίτλο, αλλά πρόκειται για έναν από τους πιο πετυχημένους Αμερικανούς στη λίγκα με μεγάλη διάρκεια στο παιχνίδι του. Το ποσοστό καριέρας του στα δίποντα ήταν 50.8, στα τρίποντα 39.5% και στις βολές 85.7%. Το ρεκόρ πόντων του είναι 31 σε ένα ματς με την Βίρτους Μπολόνια τον Δεκέμβρη του 2007.

1. ΝΤΕΓΙΑΝ ΜΠΟΝΤΙΡΟΓΚΑ

Ομάδες: Παναθηναϊκός, Μπαρτσελόνα, Ρόμα

Μ.Ο Πόντων: 16.08          Σύνολο Πόντων: 1608          Σύνολο Αγώνων: 100

Ο μεγάλος Σέρβος ολ αράουντ παίκτης, ένας από τους πιο σημανικούς στην σύγχρονη ιστορία του Ευρωπαϊκού μπάσκετ! Αγωνίστηκε για 5 σεζόν στην Ευρωλίγκα και κατέκτησε τους τίτλους του 2002 με τον Παναθηναϊκό και την αμέσως επόμενη το 2003 με την Μπαρτσελόνα. Το ποσοστό καριέρας του στα δίποντα ήταν 57.6%, στα τρίποντα στα τρίποντα 38.1% και στις βολές 79.2%.

Πέρα από τα νούμερά του, μιλάμε για ένα πανέξυπνο παίκτη με έντονη ηγετική φυσιογνωμία, που είχε πολύ μεγάλη επιρροή στον τρόπο παιχνιδιού των ομάδων του και συνήθως έβγαζε τον καλύτερό του εαυτό στα κρίσιμα παιχνίδια. Το ρεκόρ καριέρας του είναι 29 πόντοι σε ένα παιχνίδι απέναντι στην Ολίμπια Λουμπλιάνας τον Γενάρη του 2005.

πηγή: eurohoops.net (Νίκος Βαρλάς)

Πληρες κειμενο

Τα κορυφαία γήπεδα του κόσμου (60-51)

60. The Millennium Stadium: Χτίστηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι του 1999, κόστισε 121 εκατ. λίρες, όσα έδωσε περίπου η Γιουνάιτεντ για τον Ντι Μαρία. Η αρχή δεν ήταν καλή, αφού ελάχιστα ματς φιλοξενήθηκαν στην έδρα του! Ωστόσο, όσο περνούσαν οι μήνες το γήπεδο στην Ουαλία ανεβάζει τον πήχη και υποδέχθηκε τη νίκη της Λίβερπουλ επί της Γουέστ Χαμ, αλλά και αρκετά ματς πλέι οφ. Ενα στολίδι για την Ουαλία και με το κλείσιμο της οροφής η ατμόσφαιρα είναι μαγική! Από το γήπεδο ο δρόμος σε βγάζει κατευθείαν στο κέντρο της πόλης!

59. Nacional Julio Martinez Pradanos: Ονομάστηκε έτσι προς τιμή του πρώην αθλητικού συντάκτη ! Τι Εθνικό στάδιο της Χιλής και μεγαλύτερο γήπεδο είχε χρησιμοποιηθεί και ως κέντρο κράτησης στη διάρκεια του πραξικοπήματος! Γεμάτο ιστορία, αφού φιλοξένησε τον τελικό του Μουντιάλ του 1962 και του Κόπα Αμέρικα του 2015! Στιγμές δόξας στη δεκαετία του 1960 είχε φιλοξενήσει 80.000 φιλάθλους, αλλά σήμερα η χωρητικότητά του έχει μειωθεί στο μισό!

58. ΟΑΚΑ (Olympic Stadium): Η Ελλάδα είναι η πατρίδα των Ολυμπιακών Αγώνων και το γήπεδο στο παρελθόν ήταν γνωστό ως «Σπύρος Λούης». Το ΟΑΚΑ ανακαινίστηκε πλήρως πριν τους αγώνες του 2004! Το γήπεδο έχει χωρητικότητα 75000 θέσεων και διαθέτει μια θεματική πανοραμική οροφή, ωστόσο παίρνει αρνητικό πρόσημο για το γεγονός πως οι υπόλοιπες ολυμπιακές εγκαταστάσεις που το περιβάλλουν έχουν αφεθεί στη μοίρα τους... Πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το ΟΑΚΑ είχε φιλοξενήσει αγώνες του Ολυμπιακού για το Τσάμπιονς Λιγκ. Από τότε, η ΑΕΚ το χρησιμοποιεί ως έδρα, ενώ και ο Παναθηναϊκός έχει παίξει ευρωπαϊκά ματς. Το 2007 φιλοξένησε τον τελικό του Champions League, όταν και η Μίλαν πήρε την εκδίκησή της.

57. Moses Mabhida: Ακόμα ένα εξαιρετικό γήπεδο που χτίστηκε για τις ανάγκες του Μουντιάλ, με το όνομά του να το παίρνει από τον πρώην γενικό γραμματέα του Κομμουνιστικού κόμματος της Ν. Αφρικής. Ο Ζεράρ Λε Ρου ήταν ο αρχιτέκτονας του γηπέδου και η καμάρα του γηπέδου είναι ορατή από πολύ μακριά. Οικολογικός προσανατολισμός, από τις πιο «πράσινες» έδρες στην Αφρική! Φιλοξένησε την ήττα σοκ των Ισπανών από τους Ελβετούς, αλλά και τον ημιτελικά του Μουντιάλ.

56. Stadio San Paolo: Γήπεδο με... τρελή «ηχορύπανση», το Σαν Πάολο θυμίζει κάτι από Νότιο Αφρική! Φωτοβολίδες, σημαίες, τεράστια πανό και οι Ναπολιτάνοι κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Είναι το τρίτο μεγαλύτερο γήπεδο στην Ιταλία και ο κόσμος ακολουθούσε την ομάδα ακόμα κι όταν αυτή ήταν στην 3η κατηγορία. Εχει ζήσει απίθανες στιγμές το γήπεδο κι αυτό το οφείλει και στον Ντιάγκο Μαραντόνα που πήρε τη Νάπολι από την κορυφή και την έφτασε στην κορυφή! Αν και μόλις 65 ετών το Σαν Πάολο έχει ανακαινιστεί για το Euro του 1980, το Μουντιάλ του 1990 και ξανά το 2010. Μεγάλα τμήματά του έχει κλείσει εξαιτίας ανησυχίας για επεισόδια.

55. Rungrado Stadium: Ενα απίθανο γήπεδο στην Πιονγιάνγκ, το οποίο φιλοξενεί το «Arirang Festival», αγώνες γυμναστικής που γίνονται στη χώρα και η χωρητικότητά του αγγίζει τις 150000! Το μεγαλύτερο γήπεδο του κόσμου. Το γήπεδο ανακαινίσθηκε σύντομα και έχουν «φουντώσει» οι φήμες πως ο Κιμ Γιονγκ Ουν είναι έτοιμος να μεταφέρει εκεί και τους αγώνες της Εθνικής ομάδας. Οι πόρτες του άνοιξαν το 1989 για το Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας, «απάντηση» στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988! Μοιάζει σαν σοβιετικό μπολ, με κάποιες τοπικές πινελιές, όπως τα 16 τόξα που συνθέτουν την οροφή! Εντυπωσιακό γήπεδο, επιβλητικό, αλλά άγνωστο στον... έξω κόσμο!

54. Volksparkstadion: Μπορεί να άνοιξε τις πύλες του το 1953, αλλά η ανακαίνιση που έγινε πριν 17 χρόνια του έδωσε ένα νέο πρόσωπο! Το... παλιό είχε φιλοξενήσει το Μουντιάλ του 1974 και το Euro του 1988, ωστόσο δόθηκαν 95 εκατ. ευρώ για μια νέα αρένα που θα φιλοξενούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006! Το Αμβούργο διαθέτει ένα από τα ωραιότερα γήπεδα του κόσμου. Το γήπεδο μετατοπίστηκε κατά 90 μοίρες για να φωτίζεται ακόμα ακόμα περισσότερο. Η χωρητικότητά του είναι στις 53.000, ενώ το ρεκόρ προσέλευσης έχει αγγίξει τις 57.000.

53. Gigante De Arroyito: Μπορεί να μην είναι το ωραιότερο γήπεδο του κόσμου, αλλά είναι το πιο ζωντανό εξαιτίας της ατμόσφαιρας! Χρωματισμένα καθίσματα, δίπλα στον ποταμό Παρανά και η Ροζάριο μπορεί να μη βρίσκεται στους κορυφαίους συλλόγους της χώρας, αλλά έχει χάσει μόλις επτά ματς από τα 45 που έχει δώσει στην έδρα της. Τι μπορεί να κάνει η ατμόσφαιρα... Φιλοξένησε την Αργεντινή στη διάρκεια της β' φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1978! Τότε που ο Μάριο Κέμπες έκανε μαγικά παιχνίδια...

52. Estadio Ramón Sánchez-Pizjuán: Περπατώντας κατά μηκος της Avenida de San Francisco Javier δεν βλέπεις κάτι που να σε εντυπωσιάζει. Στη συνέχεια στρίβεις δεξιά σε ένα δυσδιάκριτο εμπορικό συγκρότημα και από κει θα δεις την τεράστια τοιχογραφία που κοσμεί το εξωτερικό του Sánchez-Pizjuán. Ένα αυθεντικό ισπανικό γήπεδο που έχει φιλοξενήσει τεράστιους συλλόγους απ όλο τον κόσμο.. Στα χρώματα της ομάδας, ο παίκτης αισθάνεται την «καυτή» ανάσα του οπαδού, στην πιο «καυτή» έδρα της Ισπανίας. Έχουν αρχίσει οι εργασίες ανακαίνισης, αλλά η διοίκηση δεν θέλει να αλλάξει τον μοναδικό χαρακτήρα του γηπέδου!

51. Hampden Park: Πήρε το όνομά του από τον Τζον Χάμπντεν ο οποίος και αγωνίστηκε για τους Roundheads στον εμφύλιο πόλεμο. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα, Archibald Leitch, και η κατασκευή του είχε τεράστιο αντίκτυπο για την κατασκευή γηπέδων όπως το Ολντ Τράφορντ, το Άνφιλντ, το Βίλα Παρκ, το Γκούντισον Παρκ, το Γουάιτ Χαρτ Λέιν και το Κρέιβεν Κότατζ. Για μισό αιώνα, μέχρι το Μαρακανά να ανοίξει τις πύλες του, ήταν το μεγαλύτερο στάδιο στον κόσμο. Στη δεκαετία του 1990 άρχισε η ανοικοδόμησή του, αλλά διατηρεί την αύρα του Leitch.

πηγή: gazzetta.gr (FourFourTwo)

Πληρες κειμενο

Τα κορυφαία γήπεδα του κόσμου (70-61)

70. Borg El Arab Stadium: Το δεύτερο μεγαλύτερο γήπεδο στην Αφρική βρίσκεται 50 χιλιόμετρα στα δυτικά της Αλεξάνδρειας και μοιράζεται το όνομα της περιοχής. Αρχικά, ήταν να χρησιμοποιηθεί ως plus στην προσπάθεια της Αιγύπτου να διοργανώσει το Μουντιάλ του 2010, όμως συμβιβάστηκε με το να φιλοξενήσει το εναρκτήριο ματς του Μουντιάλ U20 το 2009. Είναι ένα μοντέρνο γήπεδο και θα φιλοξενήσει τους Φαραώ τα επόμενα χρόνια.

69. Goodison Park: Είναι η έδρα της Έβερτον από το 1882. Ήταν το πρώτο στάδιο στην Αγγλία, που είχε 4 εξέδρες δύο ορόφων, τρεις εκ των οποίων είχαν σχεδιαστεί από τον διάσημο αρχιτέκτονα Άρτσιμπαλντ Λιτς. Το 1971 κατασκευάστηκε η νέα κεντρική εξέδρα, που σεβάστηκε πλήρως το αρχιτεκτονικό παρελθόν του σταδίου, ενώ η τελευταία μεγάλη αλλαγή ήρθε το 1994. Αυτό είναι μέρος και της γοητείας του. Ένα... old school στάδιο.

68. El Cilindro(Estadio Presidente Juan Peron): Για δεκαετίες το στάδιο έδινε τη δυνατότητα στους οπαδούς της Ρασίνγκ να μπορούν να κινούνται από η μία εστία στην άλλη στις εξέδρες. Και η ομάδα του άξιζε να την παρακολουθούν, καθώς όταν κέρδισε τη Σέλτικ έγινε η πρώτη παγκόσμια πρωταθλήτρια από τη Λατινική Αμερική. Τη δεκαετία του '80, όμως, μετά τον υποβιβασμό της, το στάδιο νοικιαζόταν τα καλοκαίρια και χρησιμοποιούταν ως αποθήκη για πατάτες. Μετά από χρόνια ο πρόεδρος Ντανιέλ Λαλίν αποφάσισε να διεξάγει εξορκισμό μετά τις φήμες ότι οι οπαδοί της Ιντεπεντιέντε είχαν κάνει μαύρη μαγεία! Τελικά, ήρθαν και οι πρώτοι τίτλοι μετά από χρόνια το 2001 και το 2015. Μην ξεχνάμε, φυσικά, ότι μέχρι και φάντασμα εμφανίστηκε στις εξέδρες...

67. Telia Parken: Το ποδόσφαιρο παίζεται σε αυτό το στάδιο από το 1911. Το χρησιμοποιούσε η εθνική ομάδα της Δανίας, μέχρι την κατασκευή του μοντέρνου σταδίου στη θέση του το 1992. Εμπνευσμένο από τα ιταλικά γήπεδα της δεκαετίας του '90, ο αρχιτέκτονας Γκερτ Άντερσον αποφάσισε να κρατήσει τους οπαδούς κοντά στον αγωνιστικό χώρο. Η κεντρική εξέδρα αρχικά είχε μείνει ανέπαφη, όμως τελικά κατεδαφίστηκε το 2007.

66. Ataturk: Στο στάδιο διεξήχθη ο πιο συγκλονιστικός τελικός στην ιστορία του Champions League και ξυπνάει εκπληκτικές μνήμες σε κάθε οπαδό της Λίβερπουλ. Χτίστηκε σε μία αποτυχημένη προσπάθεια για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008 και αποδείχθηκε ότι είναι αχανές. Μόνο η Μπεσίκτας το χρησιμοποιηθεί μέχρι να ολοκληρωθεί η κατασκευή του δικού της νέου σταδίου.

65. Bukit Jalil Stadium: Χτίστηκε το 1998 και περιλαμβάνει και άλλες εγκαταστάσεις, όπως γήπεδο χόκεϊ. Φιλοξένησε το Ασιατικό Κύπελλο το 2007, όταν η Μαλαισία ήταν συνδιοργανώτρια με την Ινδονησία, την Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ. Η κατάσταση του αγωνιστικού χώρου, όμως, παραμένει χρόνιο πρόβλημα. Το γκρουπ «Ultras Malaya» κάνει την ατμόσφαιρα εκπληκτική. Υπάρχουν μεγάλα πλάνα για ανακαίνιση του σταδίου και των γύρω χώρων, που αναμένεται να κάνει το σύμπλεγμα ένα από τα πιο σύγχρονα στον κόσμο.

64. Estádio do Dragão: Αν το δείτε από τον ουρανό μοιάζει με ένα τεράστιο... UFO. Το σχέδιό του, όμως, είναι ευφυές. Μία από τις έδρες του Euro το 2004 έχει χαρακτηριστεί ως ένα από τα «πιο όμορφα και ενδιαφέροντα» στον κόσμο. Για τους οπαδούς της Πόρτο ήταν το καλύτερο ξεκίνημα μίας νέας εποχής, που ξεκίνησε με τη νίκη 2-0 επί της Μπαρτσελόνα στα μέσα της σεζόν 2003-04, που το τέλος της βρήκε τους Δράκους στην κορυφή της Ευρώπης.

63. CenturyLink Field: Το στάδιο μοιράζονται οι Seattle Sounders με τους Seahawks. Τα ντεσιμπέλ έχουν φτάσει στα επίπεδα ρεκόρ των 137,6 τον Δεκέμβριο του 2013. Η ατμόσφαιρα είναι εκπληκτική. Με τους  Sounders να έχουν μέσο όρο εισιτηρίων περίπου στις 40.000.

62. Vicente Calderon: Το στάδιο είναι γνωστό για πολλούς λόγους. Βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Mazanares, που ήταν και η αρχική του ονομασία, πριν αλλάξει προς τιμή του θρυλικού προέδρου Καλδερόν το 1971. Ήταν το πρώτο στάδιο στην Ισπανία, που είχε μόνο καθίσματα και το πρώτο, που έλαβε την κορυφαία αξιολόγηση από την UEFA. Υπάρχει ένα μικρό, αλλά συναρπαστικό μουσείο και προλαβαίνετε να το δείτε, πριν η Ατλέτικο μετακομίσει στο νέο της στάδιο, που βρίσκεται υπό κατασκευή.

61. Estadio de Liga Deportiva Universitaria: Φιλοξένησε τον τελικό του Copa Libertadores το 2008, εκείνον του Copa Sudamericana το 2009 και εκείνον του Recopa Sudamericana το 2009 και το 2010. Την ίδια στιγμή, η Λίγκα Ντε Κίτο περνάει την πιο επιτυχημένη περίοδο στην ιστορία της, κερδίζοντας 6 εγχώριους και 4 διεθνείς τίτλους. Μέχρι και το Εκουαδόρ έχει ποσοστό νικών στο 100% εκεί. Σχεδιάστηκε και χτίστηκε προσεκτικά σε 400 στρέμματα. Το γρασίδι εισήχθη από τη Γαλλία και αναπτυσσόταν για δύο χρόνια εκτός του γηπέδου. Όταν ήταν έτοιμο μεταφέρθηκε στο στάδιο και οι παίκτες έπρεπε να πλύνουν καλά τα παπούτσια τους, πριν το πατήσουν. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό!

πηγή: gazzetta.gr (FourFourTwo)

Πληρες κειμενο

Τα κορυφαία γήπεδα του κόσμου (80-71)

80. Stade Pierre-Mauroy: Το «Πιερ Μορουά» είναι απλά ένα θαύμα αρχιτεκτονικής. Αλλάζει χρώμα ανάλογα με τα χρώματα της φανέλας της Λιλ την ημέρα του αγώνα. Η οροφή μπορεί να κλείσει και ζυγίζει περίπου 100 τόνους, περισσότερο από τον πύργο του Άιφελ. Ο αγωνιστικός χώρος μπορεί επίσης να μεταφερθεί, ώστε το στάδιο να χρησιμοποιηθεί για συναυλίες, τένις μέχρι και μπάσκετ, όπως έγινε πρόσφατα στο Eurobasket. Φυσικά, όλα αυτά έχουν σημαντικό κόστος. Η κατασκευή άγγιξε τα 324 εκατ. ευρώ, ενώ η Λιλ είναι αναγκασμένη να πληρώνει ενοίκιο 4,5 εκατ. ευρώ ετησίως.

79. Salt Lake Stadium: Το μεγαλύτερο στάδιο στην Ινδία. Το 1997 στο ντέρμπι ανάμεσα στην Μπαγκάν και στην Ιστ Μπενγκάλ έδωσαν το παρών 131.000 οπαδοί. Το 2008 στο τελευταίο ματς του Όλιβερ Καν με την Μπάγερν βρέθηκαν 120.000 στις εξέδρες. Αυτές οι μέρες ανήκουν στο παρελθόν. Μετά τις εργασίες ανακαίνισης, η χωρητικότητα μειώθηκε στους 68.000 θεατές, ενώ σε εξέλιξη βρίσκεται και το δεύτερο στάδιο ανακαίνισης, ώστε να είναι έτοιμο για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U17 το 2017. Το πρότζεκτ έχει κόστος 15 εκατ. ευρώ και η χωρητικότητα αναμένεται να ανέβει στους 80.000 θεατές.

78. Estadio De Vallecas: Υπάρχει κάτι το ξεχωριστό με το «Βαγιέκας». Βρίσκεται στο κέντρο των εργατικών κατοικιών στη Μαδρίτη και είναι έδρα της Ράγιο Βαγιεκάνο, της «ομάδας του λαού». Λίγα στάδια μπορούν να πουν ότι έχουν αυτή τη σύνδεση με τους κατοίκους και την ομάδα. Όταν η Κάρμεν Μαρτίνεθ πήγε να βρεθεί στο δρόμο μετά από έξωση, οι οπαδοί μάζεψαν χρήματα, ώστε να τη βοηθήσουν να μείνει εκεί για ακόμη έναν χρόνο. Στη βόρεια πλευρά δεν υπάρχει καν εξέδρα, ενώ συνολικά η χωρητικότητα είναι μόλις 15.000. Ο θόρυβος, όμως, είναι το κάτι άλλο. Αν ψάχνετε την πραγματική, την αυθεντική Μαδρίτη, τότε αυτό είναι το στάδιο για εσάς.

77. Estadio Diego Armando Maradona: Μπορεί να μην είναι και από τα πιο σύγχρονα στάδια, όμως έχει εκπληκτική ιστορία. Το 1976, όταν ακόμα οι εξέδρες ήταν ξύλινες, ο Ντιέγο Αρμάντο Μαραντόνα έκανε εκεί το πρώτο παιχνίδι στην καριέρα του σε ηλικία 15 ετών. Το 2004 ένας άλλος teenager έπαιξε εκεί, ο Μέσι με την Αργεντινή U20. Η Αρχεντίνος Τζούνιορς είχε μετακομίσει στη δεκαετία του '80, ώστε το στάδιο να ανακαινιστεί. Παρόλα αυτά, τα οικονομικά προβλήματα έφεραν την ολοκλήρωση των εργασιών το 1995 και παρότι τελικά άνοιξε τις πύλες του το 2003, ήταν ξανά ένα χάλι.

76. Commerzbank-Arena: Άνοιξε για πρώτη φορά πριν από περίπου 90 χρόνια και από τότε έχει ανακαινιστεί 4 φορές. Πιο πρόσφατα το 2004, ώστε να φιλοξενήσει 5 παιχνίδια για το Μουντιάλ του 2006. Πολλά έχουν αλλάξει από τότε που το Waldstadion (35.000) χρησιμοποιούνταν ως πεδίο βολής από τις στρατιωτικές δυνάμεις. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανακαινίστηκε, ώστε να φιλοξενεί τα ματς της Άιντραχτ και της Γερμανίας, όπως και άλλα events. Αργότερα, ανακαινίστηκε και πάλι για το Μουντιάλ του 1974.

75. Gelora Bung Karno Stadium: Το μεγαλύτερο και πιο γνωστό στάδιο της Ινδονησίας. Η εικονική μεταλλική οροφή είναι το πιο γνωστό στοιχείο του. Κατασκευάστηκε με δάνειο της Σοβιετικής Ένωσης το 1960 και η χωρητικότητά του ήταν στις 120.800 θέσεις, οι οποίες μειώθηκαν στις 88.083 για το Ασιατικό Κύπελλο το 2007.

74. Arena Nationala: Μόλις έναν χρόνο μετά τα εγκαίνιά του φιλοξένησε τον τελικό του Europa League, ενώ είναι ανάμεσα στα στάδια, που θα φιλοξενήσουν αγώνες για το Euro 2020. Η οροφή του σταδίου είναι το κάτι άλλο. Οι Ρουμάνοι μπορούν να είναι περήφανοι.

73. Estadio Centenario: Η έλλειψη χρημάτων στη Λατινική Αμερική σημαίνει ότι τα περισσότερα στάδια έχουν την αρχική τους μορφή και το «Σεντενάριο» δε διαφέρει. Με χωρητικότητα 100.000 θέσεων, ονομάστηκε έτσι, ώστε να τιμήσει τα 100 χρόνια ανεξαρτησίας της Ουρουγουάης. Για να είναι έτοιμο για το Μουντιάλ του 1930, οι εργάτες έπρεπε να δουλέψουν μέχρι και 24 ώρες πριν από τη σέντρα. Τελικά, δεν ήταν έτοιμο παρά τις προσπάθειές τους. Είχε χαρακτηριστεί «ναός του ποδοσφαίρου» από τον πρόεδρο Ριμέτ. Ακόμη και σήμερα οι ομάδες νοικιάζουν το στάδιο για τα μεγαλύτερα ματς. Το πιο γνωστό του στοιχείο είναι ο πύργος, που ονομάζεται Torre de los Homenajes και έχει 9 σειρές παραθύρων, που αντιπροσωπεύουν τις ρίγες στη σημεία της χώρας.

72. Etihad Stadium: Υπήρχε κάτι το ρομαντικό με το Maine Road, όμως δε θα βρεις και πολλούς οπαδούς της Μάντσεστερ Σίτι να παραπονιούνται για το νέο στάδιο της ομάδας τους, που άνοιξε τις πύλες του το 2002. Τεκμήριο της ανόδου των πολιτών, είναι το τρίτο μεγαλύτερο στην Premier League. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι αποτελεί την καρδιά της αναγέννησης του συλλόγου. Φυσικά, η φιλοδοξία των ιδιοκτητών δε σταματάει εκεί, καθώς γύρω του βρίσκονται όλες οι εκπληκτικές εγκαταστάσεις, που εξασφαλίζουν την επιτυχία του μέλλοντος.

71. Kopetdag Stadium: Ο πρόεδρος του Τουρκμενιστάν είναι... περίπτωση από τις λίγες. Είναι, φυσικά, και η ατραξιόν του σταδίου. Μπαίνεις και βλέπεις μία τεράστια τοιχογραφία του να σε κοιτάει. Ίσως να είναι το καλύτερο που θα δείτε στο στάδιο, με τους οπαδούς συνήθως να είναι υποχρεωμένοι να βρίσκονται εκεί, ώστε να αποθεώσουν τον πρόεδρό τους, που πάντα κάνει τον γύρο με ποδήλατο (!), για να τους χαιρετήσει. Χτίστηκε τι 1997, ανακαινίστηκε φέτος και η ατμόσφαιρα είναι εντυπωσιακή.

πηγή: gazzetta.gr (FourFourTwo)

Πληρες κειμενο