Πάσχω από ΓΟΠ (Γαστρο-Οισοφαγική Παλινδρόμηση) και δεν ξέρω αν μερικά συμπτώματα που έχω οφείλονται στην πάθηση αυτή ή είναι κάτι άλλο. Επίσης, θα ήθελα να αναφέρω ότι κατά διαστήματα κάνω χρήση Lexotanil των 3,5 ml για συμπτώματα άγχους και κρίσεις πανικού.
Αυτό που συμβαίνει εδώ και καιρό- υπολογίζω γύρω στα 3 χρόνια και όταν δεν κάνω χρήση ηρεμιστικών- είναι όταν το βράδυ θα πέσω να κοιμηθώ και θα έχω την απόλυτη ησυχία, δηλαδή δεν θα ακούγεται κάτι για να μου αποσπάσει την σκέψη, έρχονται αυτόματα τόσο μπερδεμένες σκέψεις στο μυαλό μου.
Ενώ είμαι σε φάση ύπνου, θα μπερδευτούν τόσο πολύ οι σκέψεις που θα μου κόψουν την ανάσα και θα πεταχτώ στον ύπνο μου για να πάρω ανάσα και μετά θα ξαγρυπνήσω. Πού να απευθυνθώ;
Στο ερώτημα απαντά ο Ψυχίατρος – Ψυχοθεραπευτής Ιωάννης Αυγουστάτος
Είναι καλό να απευθυνθείς σε ένα ψυχίατρο. Τα ηρεμιστικά δεν πρέπει κανείς να τα παίρνει για μεγάλο διάστημα γιατί δημιουργούν εξάρτηση και χρειάζεται να ανεβάζουμε συνεχώς τη δοσολογία.
Στη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή δίνουμε συνήθως αντικαταθλιπτικά και σταθεροποιητές. Επίσης μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη και η ψυχοθεραπεία.
Πολλοί ψυχίατροι είναι εκπαιδευμένοι και σε ψυχοθεραπείες και έτσι δεν θα χρειαστείς να καταφύγεις σε δύο ειδικούς.
Η επαγγελματική εξουθένωση ή αλλιώς «Burnout», όπως συνήθως ονομάζεται, αφορά στην ψυχολογική και σωματική εξάντληση του ατόμου, η οποία επηρεάζει, όχι μόνο την απόδοση του στο χώρο εργασίας του, αλλά και συνολικά τη ζωή του.
Ο όρος «Burnout» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής το 1974 από τον Freudenberger για να περιγράψει τα συμπτώματα ψυχικής και σωματικής εξουθένωσης σε επαγγελματίες υπηρεσιών ψυχικής υγείας.
Γράφει η Αγγελική Καρύδη, Ψυχολόγος, MSc
Πώς εκδηλώνεται
Η επαγγελματική εξουθένωση που βιώνει ένα άτομο εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά στην παρουσία του στο χώρο που εργάζεται, ένα άτομο που βιώνει επαγγελματική εξουθένωση εμφανίζει μειωμένη παραγωγικότητα, αδυναμία συγκέντρωσης, συχνές απουσίες και σταδιακή απόσυρση, η οποία μπορεί να οδηγήσει τελικά σε παραίτηση από το συγκεκριμένο επάγγελμα.
Επιπλέον, είναι πιθανό το εν λόγω άτομο να εμφανίσει ψυχοσωματικές ενοχλήσεις και συμπτώματα, όπως πονοκεφάλους, διαταραχές διατροφής και δυσκολίες ύπνου και γενικότερα καταθλιπτική διάθεση και μειωμένο ενδιαφέρον για κοινωνικές συναναστροφές.
Είναι σημαντικό να αναφέρουμε στο σημείο αυτό ότι η εμφάνιση της επαγγελματικής εξουθένωσης εξαρτάται τόσο από τις συνθήκες εργασίας του ατόμου, όσο και από το ψυχοκοινωνικό του προφίλ, την προηγούμενη επαγγελματική του εμπειρία, το πώς αντιλαμβάνεται, νοηματοδοτεί και διαχειρίζεται τις διάφορες δυσκολίες, συγκρούσεις κλπ. στο χώρο εργασίας.
Τα… θύματα του Burnout
Επί παραδείγματι, όπως έχει φανεί από μελέτες περιπτώσεων που εκδηλώνουν επαγγελματική εξουθένωση, είναι πιθανότερο να παρατηρηθούν συμπτώματα σε άτομα με επαγγελματικές φιλοδοξίες, υψηλές προσδοκίες και στόχους και σε εκείνους που ταλανίζονται από άγχος απόδειξης (δηλαδή το άγχος που αισθάνονται τα άτομα όταν προσπαθούν να αποδείξουν στους άλλους ότι αξίζουν να λάβουν από αυτούς αναγνώριση, επιβράβευση και σημασία).
Ακόμα, η ανάληψη περισσότερων ευθυνών στον εργασιακό τομέα και οι αυξημένες ώρες εργασίας είναι παράγοντες που συντελούν, πολλές φορές, στην εμφάνιση επαγγελματικής εξουθένωσης. Εκτός αυτού, το συγκεκριμένο φαινόμενο είναι πιθανότερο να εμφανιστεί σε εργαζομένους σε τομείς που απαιτούν μεγαλύτερη συναισθηματική προσφορά και ψυχική επαφή και σχετίζονται με τον ανθρώπινο πόνο ή έχουν υψηλό βαθμό επικινδυνότητας.
Πού οφείλεται
Είναι γεγονός ότι η επαγγελματική εξουθένωση παρουσιάζεται ιδιαίτερα αυξημένη τα τελευταία χρόνια στις ανεπτυγμένες δυτικές κοινωνίες. Παράγοντες που συντελούν σε αυτήν την αύξηση είναι:
οι σύγχρονες καταναλωτικές συνθήκες ζωής.
το έντονα ανταγωνιστικό περιβάλλον εργασίας που έχει σταδιακά διαμορφωθεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε οι εργαζόμενοι να επιδιώκουν να είναι όσο το δυνατόν πιο παραγωγικοί και αποδοτικοί, διασφαλίζοντας, κατά τη γνώμη τους τουλάχιστον, έτσι τη θέση εργασίας τους.
η μείωση της προσφοράς εργασίας και η αύξηση της ζήτησης για την εύρεση εργασίας
η μετακίνηση εν δυνάμει εργατικού δυναμικού από τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες σε εκείνες που προσφέρουν ευκαιρίες επίτευξης καλύτερων συνθηκών ζωής.
η σταδιακή μείωση σε διάφορους επαγγελματικούς κλάδους σε πολλές χώρες του βασικού μισθού και των γενικότερων αποδοχών των εργαζομένων, μέσα σε μια γενικότερη λογική εξοικονόμησης (χρημάτων, ανθρωπίνων πόρων κλπ) που διέπει τις σύγχρονες κοινωνίες.
Όλα τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα ο εξατομικευμένος εργαζόμενος να υφίσταται πιέσεις προκειμένου να είναι παραγωγικός και να αποδίδει στην εργασία του, αφού σε διαφορετική περίπτωση είναι πιθανό να αντικατασταθεί με έναν από τους πολλούς ανέργους που «θα σκότωναν για να πάρουν τη θέση του» (Ας θυμηθούμε σε αυτό το σημείο την ταινία του Κ. Γαβρά «Το τσεκούρι»).
Στόχος η «επιβίωση»
Μάλιστα, θα έπρεπε, κατά πολλούς εργοδότες, ο εργαζόμενος να είναι ευχαριστημένος που έχει δουλειά, τη στιγμή που πολλοί άλλοι δεν έχουν και να μην ζητάει περισσότερα από αυτά που ήδη του παρέχονται. Με άλλα λόγια, τα αυτονόητα έως σήμερα κεκτημένα της εργασίας και της αξιοπρεπούς διαβίωσης παύουν προοδευτικά να θεωρούνται αυτονόητα και δεδομένα, αλλά αποτελούν ένα συνεχές διακύβευμα για το κάθε άτομο ξεχωριστά.
Αυτό οδηγεί, αρκετές φορές και σε έλλειψη αλληλεγγύης ανάμεσα σε συναδέλφους, καθώς ο καθένας κοιτάζει πώς θα «επιβιώσει» στον εκάστοτε χώρο, με αποτέλεσμα το εργασιακό περιβάλλον να λειτουργεί, πολλές φορές, με βάση το νόμο της ζούγκλας «ο θάνατος σου η ζωή μου».
Σημαντικό ρόλο παίζει φυσικά και η μείωση του μισθού, καθώς, όταν το άτομο δουλεύει πολύ, αλλά ο μισθός του δεν αντιστοιχεί στην προσπάθεια, τον κόπο και τα προσόντα του, αισθάνεται ματαίωση και κατ’ επέκταση, μειώνεται η όρεξη του για δουλειά και η αυτοπεποίθηση του.
Μπροστά σε μια ρευστή, πλέον, πραγματικότητα και σε ένα αβέβαιο μέλλον, το άτομο αισθάνεται πολλές φορές αδύναμο και «ανίκανο» να αντιμετωπίσει τις εργασιακές και τις λοιπές προκλήσεις που του παρουσιάζονται.
Επηρεάζεται η καθημερινότητα;
Ωστόσο, οι συνέπειες που έχει το «Βurnout» που βιώνει ένα άτομο δεν σταματούν ούτε περιορίζονται καθαρά και μόνο στον επαγγελματικό τομέα. Η επαγγελματική εξουθένωση επηρεάζει, όχι μόνο την απόδοση του ατόμου στην εργασία του, αλλά και τις διαπροσωπικές του σχέσεις και γενικά ολόκληρη τη ζωή του.
To άγχος και η κούραση που αισθάνεται, αλλά και η απογοήτευση και η έλλειψη ικανοποίησης που βιώνει στην εργασία του, επηρεάζουν τη διάθεση του ατόμου, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εντάσεις στις σχέσεις με την οικογένεια και το φιλικό περιβάλλον και να προκαλείται κατ’ αυτόν τον τρόπο στο άτομο ολοένα και μεγαλύτερη δυσαρέσκεια. Ταυτόχρονα, ενισχύεται το συναίσθημα και η ιδέα ότι «κανείς δεν καταλαβαίνει αυτό που περνάει», σκέψη που μπορεί να οδηγήσει στην κοινωνική και ψυχολογική απομόνωση.
Ώρα για «λύτρωση»
Το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα στη διαδικασία αντιμετώπισης της επαγγελματικής εξουθένωσης που βιώνει το άτομο είναι η αναγνώριση από το ίδιο των συμπτωμάτων που εκδηλώνει, η παραδοχή της συγκεκριμένης κατάστασης και η διάθεση του να την αλλάξει, καταπολεμώντας τις δυσάρεστες παρενέργειες του φαινομένου αυτού στη ζωή του.
Βασικό ρόλο παίζει εδώ η αυτογνωσία, το να γνωρίζει, δηλαδή, κανείς τις διάφορες πτυχές του εαυτού του, με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορέσει να εκμεταλλευτεί τις ικανότητες και τα θετικά του στοιχεία προς όφελος της περαιτέρω επαγγελματικής ανέλιξης και βελτίωσης του. Στην προσπάθεια αυτή μπορεί το άτομο να βοηθηθεί τόσο από το φιλικό όσο και από το συγγενικό του περιβάλλον και γιατί όχι, πιθανότατα και από το εργασιακό, ανάλογα με την περίπτωση.
Αν, παρόλα αυτά, αισθανθεί ότι χρειάζεται κάτι περισσότερο από τη στήριξη των οικείων του, μπορεί να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό ψυχολόγο, με τη συμβολή του οποίου θα αντιμετωπίσει ψυχοθεραπευτικά τα συμπτώματά του και θα εντρυφήσει σε πιο αποτελεσματικούς τρόπους διαχείρισης των στρεσογόνων γεγονότων.
Συγχρόνως, σε περιπτώσεις ψυχοθεραπευτικής αντιμετώπισης της επαγγελματικής εξουθένωσης είναι ιδιαίτερα σημαντικό να δοθεί βαρύτητα και στη διαχείριση του ελεύθερου χρόνου είτε σε ατομικό, είτε σε ομαδικό επίπεδο, ώστε αφενός το άτομο να αισθάνεται δημιουργικό και εκτός τους εργασιακού του χώρου, αφετέρου να αντλεί ικανοποίηση και από άλλες δραστηριότητες και ενασχολήσεις.
Η αϋπνία είναι μια από τις συχνότερες διαταραχές παγκοσμίως. Περίπου το 30% των ανθρώπων περιστασιακά δεν κοιμούνται καλά, αλλά το 10% ως 20% και τουλάχιστον ο ένας στους τρεις ηλικιωμένους έχει χρόνιο πρόβλημα κακού ή ελλιπούς ύπνου, με αποτέλεσμα να μην νιώθει καλά την επόμενη μέρα. Σε περίπου 770 εκατομμύρια υπολογίζονται οι άνθρωποι στη Γη με χρόνια αϋπνία.
Οι υπάρχουσες φαρμακευτικές θεραπείες απλώς ανακουφίζουν τα συμπτώματα, η αποτελεσματικότητά τους διαφέρει από άτομο σε άτομο, ενώ συχνά προκαλούν εθισμό και έχουν παρενέργειες.
Η τάση αϋπνίας θεωρείται κληρονομική (κατά το ένα τρίτο τουλάχιστον του σχετικού κινδύνου), καθώς εμφανίζεται σε ολόκληρες οικογένειες και φαίνεται να έχει βιολογικές-γενετικές «ρίζες» στον εγκέφαλο. Μέχρι σήμερα όμως λίγα γονίδια είχαν ανακαλυφθεί που σχετίζονται με την αϋπνία. Επίσης παραμένει μυστήριο πού ακριβώς στον εγκέφαλο ασκούν την επίδρασή τους τα γονίδια κινδύνου για την αϋπνία, κάτι σημαντικό για την ανάπτυξη νέων και καλύτερων θεραπειών.
Τι αποκάλυψε νέα επιστημονική μελέτη;
Μία ομάδα ανακοίνωσε ότι για πρώτη φορά εντόπισε στον εγκέφαλο τα κύτταρα, τις περιοχές και τις βιολογικές διαδικασίες που σχετίζονται με τον αυξημένο γενετικό κίνδυνο για την εκδήλωση χρόνιας αϋπνίας. Αυτό κατέστη δυνατό, καθώς συσχετίστηκαν το DNA και οι συνήθειες ύπνου περίπου 1,33 εκατομμυρίου ανθρώπων.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τους καθηγητές στατιστικής γενετικής Ντανιέλε Ποστούμα (Πανεπιστήμιο VU ‘Αμστερνταμ) και νευροφυσιολογίας Έους Βαν Σόμερεν (Ινστιτούτο Νευροεπιστήμης Ολλανδίας), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής «Nature Genetics», εντόπισαν 956 γονίδια που συμβάλλουν στον κίνδυνο για αϋπνία. Ορισμένα από αυτά έχουν στο παρελθόν συσχετισθεί με την κατάθλιψη, τις νευρώσεις, το διαβήτη και τις καρδιαγγειακές νόσους.
Στη συνέχεια οι επιστήμονες αποκάλυψαν για πρώτη φορά ποια κύτταρα, περιοχές και βιολογικοί μηχανισμού του εγκεφάλου επηρεάζονται από τα εν λόγω γονίδια.
Η αϋπνία επηρεάζει χιλιάδες γονίδια
Η μελέτη μάς δείχνει ότι η αϋπνία, όπως πολλές άλλες νευροψυχιατρικές διαταραχές, επηρεάζεται από χιλιάδες γονίδια, καθένα από τα οποία ασκεί μικρή επιρροή. Αυτά τα γονίδια από μόνα τους δεν έχουν ενδιαφέρον, η συνδυαστική δράση τους όμως αυξάνει τον κίνδυνο αϋπνίας», δήλωσε η Ποστούμα.
«Τα ευρήματα είναι σημαντικά, επειδή μπορούμε τώρα για πρώτη φορά να αρχίσουμε να ψάχνουμε στο εργαστήριο για τους υποκείμενους μηχανισμούς σε επιμέρους εγκεφαλικά κύτταρα», ανέφερε ο νευροβιολόγος Γκούους Σμιτ του Πανεπιστημίου VU.
Τα γονίδια που σχετίζονται με την αϋπνία, βρέθηκαν να έχουν στενή γενετική ομοιότητα με την κατάθλιψη και το άγχος. «Αυτό είναι πολύ σημαντικό εύρημα», δήλωσε ο Βαν Σόμερεν, «επειδή πάντα αναζητούσαμε τις αιτίες της αϋπνίας στα εγκεφαλικά κυκλώματα που ρυθμίζουν τον ύπνο. Όμως τώρα πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας στα κυκλώματα που ρυθμίζουν το συναίσθημα, το στρες και την ένταση. Τα πρώτα μας αποτελέσματα προς αυτή την κατεύθυνση είναι πολύ θεαματικά».
Η δεύτερη ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τη δρα Τζακλίν Λέιν του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης στη Βοστώνη, που έκαναν δημοσίευση στο ίδιο περιοδικό γενετικής, που ανέλυσαν γενετικά στοιχεία για 453.300 άτομα (εκ των οποίων το 29% με συχνή αϋπνία), βρήκαν 57 χρωμοσωμικές περιοχές, οι οποίες περιέχουν 236 γονίδια που σχετίζονται με τα συμπτώματα της αϋπνίας. Και αυτή η μελέτη βρήκε ότι ορισμένα από αυτά τα γονίδια σχετίζονται με τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο, για κατάθλιψη, αλλά και με το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η κατάθλιψη και η καρδιοπάθεια μπορεί να είναι αποτέλεσμα της επίμονης αϋπνίας», δήλωσε η Λέιν. Επίσης οι ερευνητές ανέφεραν ότι τα ευρήματα τους ενισχύουν την άποψη ότι οι θεραπείες για την κατάθλιψη -φαρμακευτικές ή ψυχοθεραπευτικές- μπορούν να βοηθήσουν στην καταπολέμηση της αϋπνίας.
Ο ορισμός του αρνητικού ανθρώπου συνοψίζεται στη φράση της Γαλλίδας διανοούμενης Jeanne de la Bruyere: «η ευχαρίστηση του να κριτικάρεις σε αποσπά απ’ το να απολαμβάνεις το ωραίο». Οι αρνητικοί άνθρωποι είναι σαν μαύρες τρύπες που καταναλώνουν την ενέργειά μας. Τι θα πρέπει λοιπόν να κάνουμε για τους αντιμετωπίσουμε;
Βρείτε την πηγή της αρνητικότητας
Προσπαθήστε να καταλάβετε γιατί ο άνθρωπος που έχετε απέναντί σας είναι αρνητικός. Έχει κάποιο προσωπικό πρόβλημα; Είναι αγχωμένος με τη δουλειά του ή απλώς έχει έλλειψη αυτοπεποίθησης; Θυμηθείτε ότι μερικοί άνθρωποι θεωρούν ότι με το να παραπονιούνται και να λένε συνεχώς πόσο δυσαρεστημένοι είναι στοχεύουν μόνο να στο να γίνουν το επίκεντρο της προσοχής. Αυτό και μόνο αντανακλά την προσωπικότητά τους και αποτελεί στοιχείο του χαρακτήρα τους.
Μην απαντάτε αμέσως
Η πρώτη μας αντίδραση σ έναν αρνητικό άνθρωπο είναι πάντα αυθόρμητη. Αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα. Περιμένετε λίγο ώστε να ηρεμήσετε και να δείτε τα πράγματα πιο ψύχραιμα.
Μη συνεχίσετε την κουβέντα
Μπορείτε να του δώσετε τη βοήθειά σας και έτσι δε θα αισθάνεται μόνος. Αν συνεχίσει όμως να μιλά για τα ίδια προβλήματα και συνεχίζει την ίδια αρνητική κριτική τότε σ’ αυτό το σημείο καλύτερο είναι να διακόψετε τη συνομιλία μαζί του .
Βγείτε με άλλα άτομα
Όσο πιο πολλή παρέα κάνετε με αρνητικά άτομα τόσο πιο πολύ θα παίρνουν από την ενέργειά σας. Προσπαθήστε να βγείτε με άλλα άτομα και έτσι θα δείτε ότι η θα νιώσετε καλύτερα μιας και η αρνητική ενέργεια θα μοιραστεί. Εκτός από αυτό θα ακουστούν περισσότερες απόψεις. Έτσι ίσως κάποια από αυτές να τους προσφέρει μια πιο αισιόδοξη ματιά.
Προσπαθήστε να τον βοηθήσετε
Πολλές φορές κάποιοι άνθρωποι είναι αρνητικοί γιατί δεν έχουν αρκετή αγάπη ή αισιοδοξία στη ζωή τους. Μάλιστα μπορεί οι ίδιοι να χτίζουν ένα τείχος, γιατί έτσι θεωρούν πως προστατεύονται από το γύρω κόσμο. Σκεφτείτε τι μπορείτε να κάνετε για να τους βοηθήσετε.
Πείτε τους : « Τώρα πες μου κάτι θετικό»
Όταν τελειώσουν την αφήγηση της «τραγικής» τους περιπέτειας, πείτε τους να σας διηγηθούν μια αστεία ή χαρούμενη ιστορία. Μερικοί άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται πως ο χαρακτήρας τους αλλάζει σταδιακά και γίνονται αρνητικοί. Αυτή η φράση σας μπορεί να του βοηθήσει να το συνειδητοποιήσουν αυτό. Ίσως το άτομο στο οποίο έχουν μετατραπεί δεν αρέσει ούτε στους ίδιους.
Προσέξτε πόσο χρόνο περνάτε μαζί τους
Σκεφτείτε πως αισθάνεστε αφού έχετε συναντήσει έναν αρνητικό και έναν αισιόδοξο άνθρωπο. Αν πιστεύετε πως η διάθεσή σας είναι άσχημη μετά την παρέα με τον πρώτο προσπαθήστε να μην περνάτε πολλές ώρες μαζί του. Ακόμη και αν σας ζητάει να βρίσκεστε πιο συχνά μάθετε να λέτε όχι. Όταν είστε μαζί του κρατήστε τη συζήτηση σε ουδέτερα θέματα.
Απομακρυνθείτε
Αν δείτε ότι καμιά από τις τεχνικές αυτές δε λειτουργεί, τότε απομακρυνθείτε. Προτιμήστε να αφιερώστε το χρόνο σας σε άτομα με θετική ενέργεια.
Μάθετε πώς να διαχειρίζεστε τους αρνητικούς ανθρώπους. Αν αισθάνεστε ότι απορροφούν όλη τη δική σας ενέργεια προστατέψτε τον εαυτό σας. Έτσι θα αισθανθείτε πιο ήρεμοι και πιο ασφαλείς, αφού δεν θα έχετε να αντιμετωπίσετε την πίεση και την αρνητική τους επιρροή. Ζήστε την καθημερινότητά σας όπως εσείς επιθυμείτε και κρατήστε κοντά σας τα άτομα που πραγματικά θέλετε!
Όποιος ψάχνει βρίσκει! Το πιστεύω ακράδαντα, και ισχύει όχι μόνο για αντικείμενα, αλλά και για ιδιότητες και ποιότητες! Έτσι, όποιος ψάχνει τρόπους για να είναι χαρούμενος και θετικός άνθρωπος, θα τους βρει!
Γράφει η ∆ρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D.
Να θυμάστε όμως, η χαρά και η ευτυχία δεν είναι κάτι που έρχεται και μας χτυπά την πόρτα, εμείς του ανοίγουμε και το καλωσορίζουμε και αυτό ήταν. Η χαρά και η ευτυχία πηγάζουν από μέσα μας. Είναι θέμα επιλογής και όχι τύχης. Πώς να επιλέξετε να είστε πιο χαρούμενοι και πιο θετικοί; Κάνοντας καθημερινά θετικές σκέψεις! Βγάλτε από το μυαλό σας τις παρακάτω 30 σκέψεις και θα δείτε τεράστια διαφορά!
1. Ξεκολλήστε από το παρελθόν και μην το αναμηρυκάζετε.
Το παρελθόν του καθενός από εμάς είναι γεμάτο με θετικά, με αρνητικά, με ωραία ή άσχημα συναισθήματα, καλές ή κακές εμπειρίες, για τον καθένα οι δόσεις είναι διαφορετικές. Σίγουρα το παρελθόν μας καθορίζει ποιοι είμαστε σήμερα, δεν πρέπει όμως να μας περιορίζει. Έτσι, αντί να αναμασάτε τα αρνητικά – ή ακόμα και τα θετικά που κάποτε υπήρχαν αλλά δεν υπάρχουν τώρα -, αποδεχτείτε το, συμφιλιωθείτε μαζί του και ζήστε το παρόν σας δίνοντάς του σημασία.
2. Μάθετε να χαίρεστε με όσα έχετε και μη γκρινιάζετε για όσα δεν έχετε.
Αυτό είναι ένα βασικό μάθημα προσωπικής ευγνωμοσύνης. Η χαρά ξεκινάει με το να εκτιμάει και να χαίρεται κανείς με αυτά που έχει. Εννοείται ότι πάντα θα πρέπει να βάζουμε στόχους και να επιθυμούμε τη βελτίωσή μας, αλλά όχι με το να διαγράφουμε το «εδώ και τώρα» της ζωής μας.
3. Μάθετε να περνάτε ποιοτικό χρόνο με τον εαυτό σας.
Μάθετε να αγαπάτε τον εαυτό σας αντί να ζορίζεστε να σας αγαπήσουν οι άλλοι. Μάθετε να περνάτε όμορφα και όταν είστε μόνοι σας. Αφεθείτε στο να σκεφτείτε, να ονειροπολήσετε, να κάνετε μια βόλτα στη φύση, να διαβάσετε κάτι όμορφο. Επενδύοντας θετικά στον εαυτό σας, επενδύετε και στην κοινωνικότητά σας. Συνδεθείτε με τον εσωτερικό σας κόσμο!
4. Επενδύστε στην αυτοβελτίωσή σας.
Η αυτοβελτίωση έχει πολλές εκφάνσεις. Καλλιεργήστε αυτά που σας ενδιαφέρουν, που σας αρέσουν και που αγαπάτε. Ανακαλύψτε το μονοπάτι που οδηγεί στον καλύτερό σας εαυτό, αξιοποιώντας τις εμπειρίες σας και μαθαίνοντας από τη ζωή σας.
EYTYXIA
5. Μην αναλώνεστε σε ατελείωτη αρνητική αυτοκριτική.
Μάθετε να αναγνωρίζετε τα θετικά σας και ό,τι κάνετε καλά και να επενδύετε σε αυτά. Μη μειώνετε τις ικανότητες ή τις επιτυχίες σας. Απολαύστε τις και συνεχίστε την πορεία σας.
6. Βρείτε νόημα σε οτιδήποτε κάνετε.
Να θυμάστε πως για οτιδήποτε κάνετε αφιερώνετε πολύτιμο χρόνο από τη ζωή σας και προσωπικό κόπο. Οπότε είναι καλύτερα να βρείτε νόημα σε ό,τι κάνετε και να δείτε πώς αυτό συνδέεται με τη ζωή σας στο παρόν αλλά και το μέλλον. Έχοντας έναν σκοπό έχετε πλουσιότερη ζωή.
7. Σκεφτείτε θετικά για το σώμα σας.
Η χαρούμενη ψυχή κατοικεί σε ένα χαρούμενο σώμα! Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αγαπάτε και να φροντίζετε το σώμα σας, να διατηρείτε την υγεία του και να το αφήνετε να χαλαρώνει όταν κουράζεται!
8. Μάθετε να εκτιμάτε περισσότερο τις εμπειρίες και λιγότερο τα υλικά αγαθά.
Οι ωραίες εμπειρίες – και ακόμα καλύτερα αν τις μοιράζεστε με άλλους – είναι αυτό που μένει και φέρνει ευτυχία, όχι μόνο τη στιγμή που συμβαίνει αλλά και αργότερα, όταν γίνεται όμορφη ανάμνηση.
9. Μη συγκρίνετε τον εαυτό σας με άλλους.
Καθένας από εμάς είναι μοναδικός και ιδιαίτερος με τον τρόπο του! Δεν έχει νόημα να κάνουμε συγκρίσεις, γιατί έτσι σαμποτάρουμε τον εαυτό μας με αρνητική σύγκριση και κριτική. Περιστοιχίστε τον εαυτό σας με θετικούς ανθρώπους που σας αγαπούν, βλέπουν και εκτιμούν τα προτερήματά σας.
10. Μην αφήνετε τις αρνητικές σκέψεις να σας παρασύρουν.
Η ευτυχία και η καλή διάθεση εξαρτώνται από τις σκέψεις που κάνουμε. Οι αρνητικές σκέψεις γεννούν αρνητικά συναισθήματα, αυτά οδηγούν σε αρνητικές συμπεριφορές και όλα μαζί παγιώνονται σε έναν κακό χαρακτήρα.
11. Μη φοβάστε τις αλλαγές.
Αποδεχτείτε τις αλλαγές, προετοιμαστείτε – όσο γίνεται -, αποδεχτείτε ότι το σώμα, η όψη, η ζωή μας αλλάζει και ότι όλα βρίσκονται σε μια ροή. Μάθετε να εκτιμάτε τη στιγμή και να μην πολεμάτε τη φάση ζωής στην οποία βρίσκεστε. Εξασκηθείτε στο να ανακαλύπτετε τα θετικά και τα ωραία σε κάθε αλλαγή.
12. Μη κατηγορείτε τους άλλους για τις δικές σας αποτυχίες.
Πάντα έχουμε μερίδιο στις δικές μας αποτυχίες και προβλήματα και δεν έχει νόημα να αναζητούμε τον ένοχο έξω από εμάς, εφόσον μόνο τον εαυτό μας μπορούμε να ελέγξουμε. Η ανάληψη των ευθυνών μας είναι ο καλύτερος τρόπος να μάθουμε και να μην επαναλάβουμε τα λάθη μας.
13. Μη βάζετε φρένο στην περιέργειά σας.
Προσοχή, δεν εννοώ την περιέργεια-κουτσομπολιό! Μάθετε να ρωτάτε, να αναζητάτε, να μαθαίνετε, να παίρνετε νέες πληροφορίες! Ταξιδέψτε, διαβάστε, επισκεφθείτε μουσεία, δείτε παραστάσεις και έργα τέχνης, ανοίξτε τα μάτια, τα αυτιά, τις αισθήσεις σας.
14. Μάθετε να εκτιμάτε τη στιγμή.
Μην περιμένετε πότε θα είναι τέλειες οι συνθήκες για να νιώσετε ευτυχισμένοι. Απολαύστε τη στιγμή, αφεθείτε στις μικροχαρές της ζωής και ζήστε επικεντρωμένοι στο εδώ και τώρα, χωρίς σκέψεις για το παρελθόν ή το μέλλον.
15. Μάθετε να καλλιεργείτε τις σχέσεις σας.
Δείξτε αγάπη, νοιάξιμο και ενδιαφέρον στα άτομα που αγαπάτε. Αφιερώστε τους χρόνο, ακούστε τα, στηρίξτε τα, δείξτε τους ότι τα θυμάστε με μικρότερους και μεγαλύτερους τρόπους. Να θυμάστε να λέτε κι έναν καλό λόγο και ένα κομπλιμέντο, αφού όλοι τα έχουμε ανάγκη!
16. Μη στεναχωριέστε για τα πράγματα που δε μπορείτε να ελέγξετε.
Το να ανησυχείτε και να στεναχωριέστε για πράγματα που δε μπορείτε να ελέγξετε, μόνο κακό σας κάνει. Επενδύστε σε όσα είναι στη σφαίρα της επιρροής σας, προετοιμαστείτε, και για όσα δεν μπορείτε να κάνετε κάτι αφήστε τα να περάσουν. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να προσπαθήσετε να μην σας αγγίξουν βαθιά.
17. Ποτέ μη μεταθέτετε την ευτυχία σας στο μέλλον.
Μη ξεκινάτε να σκέφτεστε «θα είμαι ευτυχισμένη/ος όταν… χάσω κιλά… γυμναστώ… παντρευτώ… χωρίσω… βρω καλή δουλειά…», κλπ, κλπ, γιατί έτσι μεταθέτετε την ευτυχία σας στο μέλλον και ίσως να μην έρθει… Ακόμα χειρότερα, με αυτό το σκεπτικό δεν είστε ευτυχισμένοι στο παρόν σας. Επικεντρωθείτε στο τι σας φέρνει ευτυχία και χαρά σήμερα, όσο μικρό και αν είναι.
18. Μη σταματάτε να γνωρίζετε καινούργιους ανθρώπους.
Πάντα θα έχετε τους κολλητούς σας και τον κύκλο σας, αλλά είναι όμορφο να γνωρίζετε διαφορετικούς ανθρώπους, να ακούτε άλλες απόψεις και να εμπλουτίζετε τη ζωή σας με θετικά άτομα που θα σας διδάξουν κάτι νέο.
19. Μη δράτε εγωιστικά.
Μάθετε να κατανοείτε την οπτική γωνία του άλλου, να «μπαίνετε στα παπούτσια» του, να δείχνετε καλή θέληση και να είστε ανοιχτοί. Όταν κανείς δρα εγωιστικά και δε βάζει κατανόηση, συμπόνια και συγχώρεση στις σχέσεις του, μένει με τον θυμό και την ανασφάλειά του και, τελικά, βγαίνει χαμένος.
20. Μην κάνετε το κακό.
Απλώς, επιλέξτε να είστε καλό άνθρωπος!
21. Ποτέ μη πείτε «βαριέμαι» και αποσυρθείτε από τη ζωή.
Μάθετε να ζείτε τη ζωή, να αναμιγνύεστε στα πράγματα, να γνωρίζετε ανθρώπους, να έχετε ενδιαφέροντα, να μαθαίνετε, να αισθάνεστε, να εκπληρώνετε τις επιθυμίες και τα όνειρά σας, ξεκινώντας με ένα τόσο δα βηματάκι κάθε φορά.
22. Μην ξεχνάτε ότι το χαμόγελο και η καλή διάθεση είναι ανεκτίμητα.
Η καλή διάθεση και το χαμόγελο φτιάχνουν τη ζωή σας αλλά και τη ζωή των γύρω σας! Επενδύστε σε αυτά!
23. Μην περιμένετε κάτι ή κάποιον να σας αλλάξει τη ζωή.
Αν ψάχνετε τον άνθρωπο που θα σας αλλάξει τη ζωή… Κοιτάξτε στον καθρέφτη! Και αποφασίστε να κάνετε τις αλλαγές που επιθυμείτε για να έχει η ζωή σας νόημα και ομορφιά.
24. Μη φοβάστε τη μοναξιά.
Κάντε τον εαυτό σας φίλο και σύμμαχο και δε θα φοβάστε τη μοναξιά! Μάθετε να βρίσκετε χαρά και ευχαρίστηση στο να είστε και με τον εαυτό σας και μην περιμένετε να είστε κάθε φορά με κόσμο για να νιώθετε καλά και να περνάτε όμορφα.
25. Μη ξεχνάτε ότι η ευτυχία είναι η επιλογή.
Εμείς οι ίδιοι, με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πράξεις μας καθορίζουμε αν θα είμαστε ευτυχισμένοι .
26. Μη σταματάτε να αγαπάτε τον εαυτό σας και τους άλλους.
Η αγάπη κάνει τον κόσμο να γυρίζει! Επενδύστε στο να αγαπάτε τον εαυτό σας, τους γύρω σας, το περιβάλλον και κάντε την αγάπη πράξη. Θα δείτε τη διαφορά!
27. Μη σταματάτε να δημιουργείτε θετική ενέργεια γύρω σας
Με τη στάση σας, τη διάθεσή σας και τις πράξεις σας, μάθετε να δημιουργείτε θετική ενέργεια. Ξεχάστε τα κουτσομπολιά, τα αρνητικά σχόλια τις γκρίνιες και επενδύστε σε θετικά λόγια και σχόλια, σε κομπλιμέντα, σε εντοπισμό όμορφων πραγμάτων και ανθρώπων.
28. Μην αφήνετε τα αρνητικά συναισθήματα να σας φάνε ζωντανό.
Θυμός, ζήλεια, φθόνος, μνησικακία, έχθρα, πίκρα, αγανάκτηση το μόνο που κάνουν είναι να σας «τρώνε» την ψυχή και την ποιότητα της ζωής σας. Επενδύστε στα θετικά συναισθήματα και τη χαρά της ζωής.
29. Ποτέ μην αφήνετε τον χώρο γύρω σας να είναι ένα χάος.
Μάθετε να τακτοποιείτε, να κρατάτε καθαρό και οργανωμένο τον χώρο σας (είτε είναι ολόκληρο σπίτι, είτε δωμάτιο, είτε γραφείο, συρτάρι ή ράφι), γιατί όταν το εξωτερικό σας περιβάλλον είναι τακτοποιημένο και οργανωμένο έτσι είναι και το εσωτερικό σας περιβάλλον και η διάθεσή σας!
30. Ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη που έχετε να αλλάξετε τη ζωή σας.
Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να γκρινιάζει κανείς για τα στραβά και ανάποδα και όσα δεν του αρέσουν στη ζωή του, είτε μπορεί να τα ελέγξει είτε όχι. Με αυτή τη στάση όμως τίποτα δεν αλλάζει προς το καλύτερο, αντίθετα, όλα γίνονται χειρότερα. Να θυμάστε ότι πάντα έχετε την επιλογή να αλλάξτε τη στάση σας απέναντι στη ζωή και τα πράγματα, να επενδύσετε στα θετικά, να αλλάξετε το πώς σκέφτεστε για τα πράγματα γιατί, τελικά, η επιλογή του πώς θα είναι η ζωή σας είναι μόνο δική σας!
Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!
Κείμενο της ∆ρ Λίζας Βάρβογλη, Ph.D. Είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια, που έχει κάνει τη µεταπτυχιακή της εκπαίδευση στα Πανεπιστήµια της Βοστώνης Tufts, Northeastern και Harvard. Έχει εκτενή εµπειρία µε περισσότερες από 10.000 ώρες ψυχοθεραπείας και συµβουλευτικής µε ενήλικες, παιδιά, εφήβους και οικογένειες.
Έχει γράψει επιστηµονικά συγγράµµατα και βιβλία αυτοβοήθειας, καθώς και πολλά παιδικά βιβλία. Για το βιβλίο της Το µυστήριο του σοκολατένιου γλυκού, από τη σειρά Ανελάντα και Μάξιµος – Πράκτορες Μυστηρίου, απέσπασε το 1ο Βραβείο Παιδικού Βιβλίου στα βραβεία Public το 2016.
Μπορείτε να μάθετε περισσότερα στο site της varvogli.gr ή στη σελίδα της στο facebook.
Ας ξεκινήσουμε από τη διάγνωση. Πώς φτάνουν οι ειδικοί, ψυχίατροι και κλινικοί ψυχολόγοι, διάγνωση της κατάθλιψης; Εξετάζοντας τα «συμπτώματα» και τα «σημεία» που παρουσιάζει το άτομο. Τα συμπτώματα προσδιορίζονται από το άτομο, ενώ τα σημεία αποτελούν ανεξάρτητες παρατηρήσεις που κάνουν οι άνθρωποι του περιβάλλοντος του και ο ειδικός. Για παράδειγμα το κλάμα μπορεί να είναι σημείο, ενώ η αϋπνία σύμπτωμα.
Για να μπορέσει να φτάσει ο ειδικός σε ασφαλή διάγνωση, έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει μια σειρά από μέσα, όπως :
1.Η συνέντευξη με τον ίδιον τον ενδιαφερόμενο ή και την οικογένεια του.
Οι παρατηρήσεις που κάνουν τα κοντινά πρόσωπα του ατόμου ονομάζονται «συμπληρωματικές πληροφορίες» και αφορούν συνήθως πράγματα που ο ίδιος ο ειδικός δεν θα μπορούσε να παρατηρήσει, π.χ. ότι το άτομο δεν καθαρίζει πια το δωμάτιο του.
Στη συνέντευξη ο ειδικός θα διερευνήσει τα παρακάτω:
Πηγή παραπομπής
Αίτημα
Κύρια ενοχλήματα και προβλήματα
Ιστορικό παρόντων προβλημάτων
Αναπτυξιακό (προηγούμενο) ιστορικό
Οικογενειακό ψυχιατρικό ιστορικό
Ιατρικό ιστορικό
Ιστορικό χρήσης ουσιών και αλκοόλ
Εξέταση ψυχικών λειτουργιών (εμφάνιση και συμπεριφορά, ομιλία, συγκινησιακή κατάσταση, σκέψη, αντίληψη, αισθητηριακή κατάσταση και γνωστικές λειτουργίες)
2.Ψυχολογικές δοκιμασίες ή ερωτηματολόγια.
Υπάρχουν διάφορες δοκιμασίες που χρησιμοποιούνται ανάλογα με την περίπτωση και την εκπαίδευση του ειδικού, όπως:
Ενδέχεται να ζητηθούν κάποιες για τον αποκλεισμό της πιθανότητας ύπαρξης των συμπτωμάτων λόγω μιας γενικής ιατρικής κατάστασης, όπως π.χ. υποθυρεοειδισμός.
Ποια είναι τα συμπτώματα – κριτήρια για την διάγνωση της κατάθλιψης;
Το βασικό διαγνωστικό κριτήριο για την κατάθλιψη είναι η ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων Μείζονος Καταθλιπτικού Επεισοδίου.
Μείζον Καταθλιπτικό Επεισόδιο υφίσταται όταν υπάρχουν τουλάχιστον 5 από τα παρακάτω συμπτώματα (εκ των οποίων οπωσδήποτε το 1 ή το 2):
Καταθλιπτική διάθεση κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε μέρα.
Έντονη μείωση ή απώλεια του ενδιαφέροντος ή της ευχαρίστησης σε όλες ή σχεδόν όλες τις δραστηριότητες, που προσέφεραν ευχαρίστηση στο παρελθόν, κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε μέρα.
Σημαντική απώλεια βάρους χωρίς δίαιτα ή αύξηση του βάρους, περισσότερο από 5% σε ένα μήνα, ή μείωση ή αύξηση της όρεξης σχεδόν κάθε μέρα.
Αϋπνία ή υπερυπνία σχεδόν κάθε μέρα.
Ψυχοκινητική διέγερση/ανησυχία ή επιβράδυνση σχεδόν κάθε μέρα, που την παρατηρούν οι άλλοι, όχι απλά υποκειμενικά αισθήματα διέγερσης ή επιβράδυνσης.
Κόπωση ή απώλεια ενεργητικότητας σχεδόν κάθε μέρα.
Αισθήματα – ιδέες αναξιότητας ή υπερβολικής ενοχής.
Μειωμένη ικανότητα του ατόμου να σκεφτεί (βραδύτητα στη σκέψη) ή να συγκεντρωθεί (δυσκολία συγκέντρωσης) ή να πάρει αποφάσεις (αναποφασιστικότητα) σχεδόν κάθε μέρα.
Υποτροπιάζουσες (επαναλαμβανόμενες) σκέψεις θανάτου ή υποτροπιάζον αυτοκτονικός ιδεασμός χωρίς σχέδιο ή απόπειρα αυτοκτονίας ή συγκεκριμένο σχέδιο αυτοκτονίας.
Για να οριστικοποιηθεί η διάγνωση πρέπει τα συμπτώματα να είναι παρόντα συνεχώς για δεκαπέντε τουλάχιστον μέρες, να αντιπροσωπεύουν μια αλλαγή στην προηγούμενη λειτουργικότητα, να προκαλούν κλινικά σημαντική υποκειμενική ενόχληση ή έκπτωση στον κοινωνικό, επαγγελματικό ή άλλους σημαντικούς τομείς της λειτουργικότητας.
Επιπρόσθετα, θα πρέπει να μην αποτελούν αντίδραση πένθους σε μια απώλεια αγαπημένου προσώπου (εκτός και αν επιμένουν περισσότερο από δύο μήνες). Τέλος, θα πρέπει να αποκλεισθούν σωματικές νόσοι (π.χ. υποθυρεοειδισμός) ή η επίδραση κάποιων ουσιών ή φαρμάκων (π.χ. ουσία κατάχρησης, αντιυπερτασικά), που ενδέχεται να προκαλούν συμπτώματα κατάθλιψης.
Με ποιους όρους μπορεί να χαρακτηριστεί/ προσδιοριστεί η κατάθλιψη;
Ήπια: Τα συμπτώματα δεν είναι περισσότερα από τα μίνιμουμ που απαιτούνται και η έκπτωση της λειτουργικότητας είναι ελάχιστη.
Μέτρια: Συμπτώματα και λειτουργική έκπτωση ανάμεσα στην ήπια και τη σοβαρή κατάθλιψη.
Σοβαρή: Αρκετά περισσότερα συμπτώματα από αυτά που απαιτούνται για τη διάγνωση και έντονη έκπτωση της λειτουργικότητας.
Η κατάθλιψη είναι μία ασθένεια του σώματος και του ψυχισμού. Τα περισσότερα άτομα εμφανίζουν τόσο σωματικά όσο και ψυχικά συμπτώματα. Η ακριβής φύση των συμπτωμάτων, καθώς και τα συμπτώματα που κυριαρχούν, διαφέρουν από περίπτωση σε περίπτωση. Παρακάτω γίνεται μια προσπάθεια ομαδοποίησης των πολυάριθμων συμπτωμάτων και σημείων της κατάθλιψης.
Η κακή διάθεση στην κατάθλιψη είναι πολύ πιο έντονη και διαρκής σε σχέση με εκείνη που αισθάνεται κανείς όταν απογοητεύεται ή απλώς λόγω των καθημερινών προβλημάτων. Είναι ένα επίμονο αίσθημα λύπης που συχνά περιγράφεται σαν απελπισία και συνοδεύεται από το αίσθημα της αγωνίας. Η καταθλιπτική διάθεση κυριαρχεί στη ζωή του ατόμου και μπορεί να συνοδεύεται από συχνότερα ή πιο εύκολα κλάματα (σε ασήμαντες αναστατώσεις). Μπορεί να νιώθετε ότι τίποτα δεν πάει καλά στη ζωή σας και να τα βλέπετε όλα μαύρα. Η διαβεβαίωση των άλλων ότι τα πράγματα θα καλυτερέψουν δεν βοηθάει καθόλου.
Στη μέτρια ή την σοβαρή κατάθλιψη, η κακή διάθεση είναι συχνά χειρότερη το πρωί και βελτιώνεται ελαφρά στην διάρκεια της ημέρας, χωρίς όμως να φεύγει τελείως. Σε ορισμένες περιπτώσεις ήπιας κατάθλιψης, η κακή διάθεση μπορεί να είναι χειρότερη το βράδυ.
Είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί ότι δεν έχουν κακή διάθεση όλοι όσοι πάσχουν από κατάθλιψη. Σε αυτή την περίπτωση, είναι σημαντικό να διερευνηθεί αν υπάρχει ανηδονία (βλ. παρακάτω) ή έλλειψη ενδιαφέροντος.
Κείμενο της Αγγελικής Μενεδιάτου
Ψυχολόγος, Μ.Α. Κλινικής Ψυχολογίας, Ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Διαταραχών Διάθεσης ΜΑΖΙ.
