Στα… άκρα ο πόλεμος Ολυμπιακού – Καμμένου: «Πολιτική αλητεία»! (ΦΩΤΟ)

Οι Πειραιώτες απάντησαν στην ανακοίνωση των «ΑΝΕΛ».  

Ο Ολυμπιακός με επίσημη τοποθέτησή του απάντησε στην ανακοίνωση των «Ανεξάρτητων Ελλήνων», μέσω των social media.

Οι «ερυθρόλευκοι» έγραψαν χαρακτηριστικά:

«Η χυδαία ανακοίνωση των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» (8/11) και του Πάνου Καμμένου, προσβάλλει και προκαλεί, για μία ακόμα φορά, τον κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ.

Οι βουλευτές των ΑΝΕΛ να πάρουν θέση, διαφορετικά συνυπογράφουν μία ακόμα πολιτική αλητεία του Καμμένου».

Ιδού οι δύο ανακοινώσεις:

http://sportdog.gr/sports/podosfairo/article/421990/sta-hellip-akra-o-polemos-olympiakoy-ndash-kammenoy-politikh-alhteia-fwto

Πληρες κειμενο

Ιερά Σύνοδος: «Όχι» στον διαχωρισμό Εκκλησίας - Κράτους

Να μην προχωρήσει στον επαναπροσδιορισμό των σχέσεων Εκκλησίας - Κράτους και να μην θέσει θέμα διαχωρισμού τους ζητά η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος από την Πολιτεία, με ανακοίνωση που εξέδωσε μετά την αποψινή της συνεδρίαση.


«Η Εκκλησία [...] δεν μπορεί να ζητήσει ποτέ τον χωρισμό από το λαό της, γιατί αυτό επιδιώκεται. Η Εκκλησία υπήρξε, είναι και θα υπάρχει μάνα αυτού του λαού, με ό,τι αυτό σημαίνει. Η Πολιτεία αν το θελήσει και έχει την συγκατάθεση αυτού του λαού, ας το επιχειρήσει, τηρώντας βεβαίως τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει απέναντι της Εκκλησίας» αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην ανακοίνωση. 

Εξάλλου, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, η Εκκλησία ορίζει τις σχέσεις της προς την Πολιτεία με όρους κοινωνίας και όχι με όρους ιδεολογίας και δεν γνωρίζει τον όρο «χωρισμός», αφού δεν μπορεί αυτός να υπάρξει στην κοινωνία, ακόμη και αν επιβληθεί μονομερώς από την Πολιτεία για ιδεολογικούς λόγους.  
Η Εκκλησία αποκλείει επίσης να συζητήσει το θέμα με την κυβέρνηση, αλλά με διακομματική Επιτροπή των Κοινοβουλευτικών Κομμάτων, αφού η απαιτούμενη πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος θα πρέπει να αποφασιστεί από τη Βουλή. 

Για τη διαρκή μελέτη του θέματος ορίστηκε Επιτροπή αποτελουμένη από τους μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Άνθιμου, Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνό, Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεο και Πειραιώς Σεραφείμ. Στην επιτροπή θα υπάρχουν και λαϊκά μέλη, για τα οποία θα αποφασίσει η Διαρκής Ιερά Σύνοδος.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Ιεραρχίας έχει ως εξής:

1. Οποιαδήποτε πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος (άρθρο 110 παρ. 2) απόκειται στην πρωτοβουλία της Βουλής. Επομένως η οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από το θέμα αυτό θα γίνει με διακομματική Επιτροπή των Κοινοβουλευτικών Κομμάτων και όχι με εκπροσώπους της Κυβέρνησης. Παράλληλα η Εκκλησία, οφείλει να ορίζει τις σχέσεις της προς την Πολιτεία με όρους κοινωνίας και όχι με όρους ιδεολογίας, δεν γνωρίζει τον όρο «χωρισμός» στην πνευματική της αποστολή, αφού δεν μπορεί να τον εφαρμόσει στην κοινωνία, έστω και αν επιβληθή μονομερώς από την Πολιτεία με ιδεολογικούς όρους, γι’ αυτό την οριστική απάντηση στο ζήτημα αυτό την δίνει πάντοτε, «θάττον ή βράδιον» ο ίδιος ο ευλαβής ελληνικός λαός. Η Εκκλησία... δεν μπορεί να ζητήσει ποτέ τον χωρισμό από το λαό της, γιατί αυτό επιδιώκεται. Η Εκκλησία υπήρξε, είναι και θα υπάρχει μάνα αυτού του λαού με ό,τι αυτό σημαίνει. Η Πολιτεία αν το θελήσει και έχει την συγκατάθεση αυτού του λαού, ας το επιχειρήσει τηρώντας βεβαίως τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει απέναντι της Εκκλησίας .

2. Ουδεμία απαίτηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Συμβούλιο της Ευρώπης υφίσταται, ως επιχείρημα, για τον τρόπο καθορισμού του πλαισίου των σχέσεων. Αντίθετα μάλιστα κάθε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή Κράτος Μέρος της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου είναι ελεύθερο με βάση τα ιστορικά και πολιτιστικά δεδομένα του να οριοθετήσει τη σχέση του με τα υποκείμενα θρησκευτικά σώματα ή κοινότητες και συγχρόνως να παράγει εσωτερικό–εθνικό δίκαιο καθόλα αποδεκτό και σεβαστό από το πρωτογενές ενωσιακό δίκαιο και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Για τον λόγο αυτό θρησκευτικοί φορείς με νομική προσωπικότητα δημοσίου δικαίου, αλλά και κρατική μισθοδοσία ή κρατική ενίσχυση της μισθοδοσίας του Κλήρου ή κρατικές επιχορηγήσεις προς τα θρησκεύματα ή μάθημα θρησκευτικών με ομολογιακό χαρακτήρα προβλέπονται στην νομοθεσία πολλών ευρωπαϊκών κρατών. Η διαμόρφωση λοιπόν του οποιουδήποτε νέου πλαισίου σχέσεων ως εσωτερική υπόθεση κάθε Κράτους-Μέλους απαιτεί διάλογο με κύριο άξονα την ιδιοπροσωπία κάθε Κράτους-Μέλους, και μάλιστα όπως αυτή περιγράφεται από την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά και πραγματικότητα και δεν προκαθορίζεται από οποιοδήποτε ευρωπαϊκό κεκτημένο.

3. Η Εκκλησία κατά την ρύθμιση των σχέσεών Της βασίζεται κυρίως στο άρθρο 13 του Συντάγματος και είναι υποκείμενο θρησκευτικής ελευθερίας και αυτονομίας έναντι του Κράτους. Η Εκκλησία δεν θεωρεί ότι η νομική προσωπικότητα δημοσίου δικαίου χορηγεί στην Πολιτεία το δικαίωμα να νομοθετεί μονομερώς. Ούτε φυσικά η μισθοδοσία είναι ζήτημα θεσμικών σχέσεων, ούτε χορηγεί στην νομοθετούσα Πολιτεία το δικαίωμα ωμής εισόδου σε εκκλησιαστικά θέματα.

4. Η «αποκρατικοποίηση» της Εκκλησίας η επί το θεολογικότερον η «απελευθέρωση της Εκκλησίας από το Κράτος» , δηλαδή η παροχή πλήρους θρησκευτικής αυτονομίας για τα εσωτερικά Της ζητήματα, δεν έχει απολύτως καμία αιτιώδη σχέση με την οποιαδήποτε αλλαγή της νομικής προσωπικότητας των εκκλησιαστικών φορέων από δημοσίου δικαίου σε ιδιωτικού δικαίου. Επίσης πρέπει να καταστεί σαφές ότι η νομική προσωπικότητα της Εκκλησίας είναι ζήτημα που ρυθμίζει ο νομοθέτης κατά το άρθρο 72 παρ. 1 του Συντάγματος και δεν προκαθορίζεται από το Σύνταγμα. Αντίθετα ο σεβασμός της θρησκευτικής ελευθερίας και της θρησκευτικής αυτονομίας της Εκκλησίας, αλλά και όλων των θρησκευτικών κοινοτήτων προκύπτει ως μονοσήμαντη υποχρέωση για το Κράτος απευθείας από το άρθρο 13 του Συντάγματος και από τα άρθρα 9 και 11 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

5. Η Εκκλησία της Ελλάδος διαλέγεται με το Κράτος, όχι με την ιδιότητα της θρησκευτικής γραφειοκρατίας του Δημοσίου, που αρύεται την ύπαρξή της από την κρατική επίνευση, αλλά ως κοινότητα Κλήρου και Λαού. Η Εκκλησία της Ελλάδος έχει θεοΐδρυτη προέλευση, όπως αναγνωρίζει και το άρθρο 1 του Καταστατικού Χάρτου Της, η δε κοσμική Της έκφανση και λειτουργία υπό την μορφή κοσμικού οργανισμού έχει το ποίμνιό Της ως λαϊκή και δημοκρατική βάση της νομιμοποιήσεώς Της. Είναι φορέας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που συζητεί τα θρησκευτικά του ζητήματα με την κρατική εξουσία, όπως πράττουν και οι συμπολίτες μας άλλων ετεροδόξων και ετεροθρήσκων θρησκευτικών κοινοτήτων.

6. Η Εκκλησία της Ελλάδος δεν μπορεί να δεχθεί οποιαδήποτε συμβολική υποβάθμιση ή θεσμική υποτίμησή Της στο πλαίσιο είτε της αναθεωρήσεως του Συντάγματος είτε τροποποιήσεως της τυπικής, κοινής νομοθεσίας. Οι παραπάνω συμβολισμοί εκφράζουν την πάγια και ιστορική σχέση του Ελληνικού Έθνους με την ορθόδοξη θρησκευτική παράδοση, που έχει πολλές προεκτάσεις πολιτισμικές, κοινωνικές, γλωσσικές και ηθικές στην ιδιοσυγκρασία του σημερινού Έλληνα, τις οποίες ακόμη ψηλαφούμε στην καθημερινότητα των κατοίκων αυτής της χώρας.

7. Με δεδομένο ότι η συνταγματική και διαπιστωτική αναγνώριση της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης ως «επικρατούσας θρησκείας» διαδραματίζει ρόλο ενός πληθυσμιακού, ιστορικού και πολιτισμικού τεκμηρίου για τον νομοθέτη, τον δικαστή και την κρατική διοίκηση, η Εκκλησία της Ελλάδος οφείλει να αποσαφηνίσει προς την πολιτική εξουσία ότι η αναγνώριση της ιστορικότητας και της ενεργού θρησκευτικής παραδόσεως του ελληνικού Έθνους στο άρθρο 3 του Συντάγματος, σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει αρνητικά την ισότιμη και πλήρη πρόσβαση κάθε πολίτη ή κατοίκου της Ελλάδας στα συνταγματικά δικαιώματα, ακόμα και εάν δεν είναι Έλληνας το γένος η ορθόδοξος χριστιανός κατά το θρήσκευμα.

8. Το ελληνικό Έθνος είχε μετά τον εκχριστιανισμό του έναν ιστορικά σταθερό πυρήνα, που περιλαμβάνει και την ορθόδοξη θρησκεία. Κατά συνέπεια, η αφαίρεση των στοιχείων θρησκευτικής ταυτότητας του Έθνους από το κείμενο του Συντάγματος θα αποτελούσε προσπάθεια εισαγωγής μίας νέας «εθνολογίας», καθώς αποκόπτει το Έθνος από ένα ουσιώδες περιεχόμενο του πυρήνα της ιστορικότητάς του, της ενεργού παράδοσής του και της παρούσης συλλογικής καθημερινότητάς του. Στο πλαίσιο αυτό δεν νομίζουμε ότι οποιαδήποτε πολιτική δύναμη έχει το δικαίωμα διατύπωσης της δικής της εκδοχής για την ιστορικότητα του Έλληνα μέσα στο Σύνταγμα ή την νομοθεσία, ούτε διαθέτει τη δημοκρατική νομιμοποίηση για να αναθεωρήσει τις ιστορικές παραμέτρους της εθνικής ταυτότητας.

9. Ως προς την σχέση μεταξύ εθνικής - θρησκευτικής «Ταυτότητας» και «Δημοκρατίας». Το ένα δεν αποκλείει, ούτε περιορίζει το άλλο. Η θέση της Εκκλησίας πρέπει να είναι ότι πρόκειται για συμπορευόμενες και μη συγκρουόμενες έννοιες. Συγχέουν διαφορετικά και άσχετα μεγέθη οι αναθεωρητικές προτάσεις να αποσιωπηθούν ή να απαλειφθούν από τον συνταγματικό ή κοινό νομοθέτη αναφορές που δείχνουν αναγνώριση της θρησκευτικής ταυτότητας του ελληνικού Έθνους ως στοιχείο, που επαναλαμβάνει και σε νομικό επίπεδο το Κράτος, ως πολιτικός φορέας του Έθνους.

10. Η Εκκλησία της Ελλάδος οφείλει να προωθεί την πλήρη κατοχύρωση της αυτοδιοίκησής Της και με προσθήκη σαφούς διάταξης ή ερμηνευτικής δήλωσης στο άρθρο 13 του Συντάγματος που θα προστατεύει την θρησκευτική ελευθερία, στόχος από τον οποίο απέχει τόσο και η νομοθεσία όσο και η νομολογία. Το άρθρο 3 αυτήν την στιγμή λειτουργεί ανταγωνιστικά προς το άρθρο 13, καθώς παγίως ερμηνεύεται ότι μέχρι σήμερα από τα δικαστήρια βάσει του άρθρου 3 Συντ. η Πολιτεία μπορεί να νομοθετεί και επί εσωτερικών θρησκευτικών ζητημάτων της ορθόδοξης Εκκλησίας και χωρίς την συναίνεση της τελευταίας και επομένως η Εκκλησία δεν έχει πλήρη τα δικαιώματα θρησκευτικής αυτονομίας, που προκύπτουν από το άρθρο 13 για άλλες θρησκευτικές κοινότητες.

11. Η Εκκλησία της Ελλάδος επιθυμεί σχέσεις συνεργασίας με το Κράτος, διατηρώντας το νομικό status Της. Για τον λόγο αυτό μπορεί να περιληφθεί «νομοθετική εξουσιοδότηση» στο Σύνταγμα προς την Εκκλησία της Ελλάδος, ώστε αυτή να εκδίδει, χωρίς την σύμπραξη της Βουλής, τον Καταστατικό Της Χάρτη και τις διοικητικές πράξεις αυτοοργάνωσής Της.

12. Η Εκκλησία της Ελλάδος θα μπορούσε να ζητήσει την προσθήκη μνείας στο Σύνταγμα ότι η μισθοδοσία του κλήρου και η ενίσχυση της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης αποτελεί αναγνώριση των περιουσιακών υποχρεώσεων της Πολιτείας έναντι της Εκκλησίας για την εκκλησιαστική περιουσία, που απέκτησε το Κράτος χωρίς αποζημίωση της Εκκλησίας από την σύσταση του Κράτους και εντεύθεν.

13. Στο πλαίσιο της αναθεωρητικής συζήτησης η Εκκλησία της Ελλάδος, ως κειμένη εντός του κλίματος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, στηρίζει την διατήρηση στο Σύνταγμα του κατοχυρωμένου ιδιαίτερου καθεστώτος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, του Αγίου Όρους (άρθρο 105) και των λοιπών εκκλησιαστικών δικαιοδοσιών μέσα στην ελληνική επικράτεια, ήτοι Εκκλησία της Κρήτης, Μητροπόλεις Δωδεκανήσου (άρθρο 3 παρ. 2).


Πηγή: http://www.protothema.gr/greece/article/719303/iera-sunodos-ohi-ston-diahorismo-ekklisias-kratous/

Πληρες κειμενο

Σε παθολογικά αίτια οφείλεται ο θάνατος της Ζωής Λάσκαρη

Σε παθολογικά αίτια οφείλεται, σύμφωνα με την πρώτη εικόνα των Αρχών, ο θάνατος της Ζωής Λάσκαρη μέσα στο σπίτι της στο Πόρτο Ράφτη.

Η νεκροψία-νεκροτομή θα γίνει από Δευτέρα, καθώς η ιατροδικαστική υπηρεσία παραμένει κλειστή το Σαββατοκύριακο.

Πληροφορίες αναφέρουν ως πιθανότερο αίτιο την ανακοπή καρδιάς.

Ο αξιωματικός υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος Μαρκοπούλου ενημερώθηκε στις 14.30 για το θάνατο της 75χρονης ηθοποιού από το σύζυγό της, γνωστό δικηγόρο, Αλέξανδρο Λυκουρέζο, ο οποίος μετέβη στο Τμήμα. Η Ζωή Λάσκαρη εντοπίστηκε νεκρή στο υπνοδωμάτιο του σπιτιού από την οικιακή βοηθό της και την κόρη της. Αμέσως κλήθηκε στο σημείο ο προσωπικός γιατρός της ηθοποιού.

Η Ζωή Λάσκαρη ζούσε μόνιμα τα τελευταία χρόνια στο τέρμα της οδού Απόλλωνος στο Πόρτο Ράφτη σε συγκρότημα κατοικιών με την ονομασία «Απολλώνιο».

Στο σπίτι μετέβη ιατροδικαστής, ενώ περισσότερο φως σε σχέση με τα αίτια θανάτου θα δώσουν τα αποτελέσματα της νεκροψίας-νεκροτομής.

πηγή: http://www.huffingtonpost.gr/2017/08/18/eidiseis-se-pathologika-aitia-ofeiletai-o-thanatos-tis-laskari_n_17781574.html?1503064965&utm_source=Sport24&utm_medium=huffpost_homebig&utm_campaign=24MediaWidget&utm_term=Pos2#

Πληρες κειμενο

Συνάντηση ΑμΕΑ με τον Πολάκη την Παρασκευή

Συνάντηση με τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη, θα έχουν αύριο το πρωί, η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων (ΣΕΑΑΝ), ο Ενιαίος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων ΑμΕΑ Αττικής και το Σωματείο Εργαζομένων σε Μονάδες Ιδρύματα Σχολεία Ειδικής Αγωγής (ΣΕΜΙΣΕΑ), που διαμαρτυρήθηκαν σήμερα έξω από το υπουργείο Υγείας με κύριο αίτημα να τους καταβληθούν μέσα στο καλοκαίρι όλα τα χρήματα που τους οφείλει ο ΕΟΠΥΥ για να μπορέσουν τα παιδιά να συνεχίσουν τις θεραπείες τους από το Σεπτέμβριο.

Οι διαμαρτυρόμενοι, ανάμεσα στους οποίους παιδιά με ειδικές ανάγκες, γονείς παιδιών ΑμΕΑ και εργαζόμενοι στην ειδική αγωγή, όταν ενημερώθηκαν ότι δεν υπήρχε κάποιος αρμόδιος την ώρα εκείνη για να τους δεχτεί στο υπουργείο Υγείας, προσπάθησαν να εμποδίσουν το κλείσιμο της εισόδου που επιχειρήθηκε από την ασφάλεια του κτιρίου και κατέλαβαν συμβολικά την είσοδο του υπουργείου έως ότου λάβουν την διαβεβαίωση ότι θα γίνουν αύριο δεκτοί από τον αναπληρωτή υπουργό.
 
Εκτός από τα οφειλόμενα από τον ΕΟΠΥΥ οι συγκεντρωμένοι διεκδικούν κάλυψη από τον κρατικό προϋπολογισμό του συνολικού ποσού όλων των αναγκαίων θεραπειών για τα παιδιά με αναπηρίες και χρόνιες παθήσεις, αλλά και τα αναγκαία επιδόματα και συντάξεις αναπηρίας για να ζουν με αξιοπρέπεια.
 
Ο τομεάρχης Υγείας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Επικρατείας, κ. Βασίλης Οικονόμου, με αφορμή τα επεισόδια έξω από το υπουργείο Υγείας, δήλωσε πως «ο κατήφορος δεν έχει τελειωμό για την κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου».


Πηγή: http://www.protothema.gr/greece/article/698992/sunadisi-amea-me-ton-polaki-tin-paraskeui/

Πληρες κειμενο

Unfollow: Ο ισοβίτης Γιαννουσάκης αποκαλύπτει τι του είπε ο Καμμένος

Διευκρινίσεις για το τι ακριβώς διεμήφθη στις επικοινωνίες που είχε με τον υπουργό Εθικής Άμυνας Πάνο Καμμένο αλλά και στις συναντήσεις του με την εισαγγελέα Ειρήνη Τζίβα και τον αξιωματικό του Λιμενικού Παναγιώτη Χριστοφορίδη δίνει ο ισοβίτης Μάκης Γιαννουσάκης, καταδικασμένος για την υπόθεση του πλοίου Noor-1, σε συνέντευξή του στο Unfollow.

Μετά το ηχητικό ντοκουμέντο των συνομιλιών που είχε ο καταδικασμένος εφοπλιστής Μάκης Γιαννουσάκης με τον αξιωματικό του Λιμενικού Παναγιώτη Χριστοφορίδη, όπου γίνονταν αναφορές σε συναντήσεις και συζητήσεις του ισοβίτη Γιαννουσάκη με τον υπουργό Άμυνας Πάνο Καμμένο, ο Μάκης Γιαννουσάκης παραχώρησε τηλεφωνική συνέντευξη στο περιοδικό Unfollow.
Ο Μάκης Γιαννουσάκης, που έκανε λόγο για εκβιασμούς ώστε να προχωρήσει σε ενοχοποιητική κατάθεση για τον εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη στη συνέντευξή του επιβεβαιώνει όσα περιλάμβανε το αρχικό ρεπορτάζ, και δίνει περισσότερες λεπτομέρειες και διευκρινίσεις για το τι ακριβώς διαμείφθηκε στις επικοινωνίες με τον Πάνο Καμμένο αλλά και στις συναντήσεις με την Εισαγγελέα Τζίβα και τον Παναγιώτη Χριστοφορίδη. 

Διαβάστε το κείμενο της συνέντευξης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Unfollow: 

Ερώτηση: Σε σχέση μ’ αυτά που δημοσιεύσαμε, τις συνομιλίες σας, τα τηλεφωνήματα και όλα τα σχετικά. Σας έχει πάρει στις 17 Ιανουαρίου τρεις φορές ο κ. Καμμένος;

Ναι.

Τι σας είπε;

Τι μου είπε; Να δώσω την κατάθεση, αυτό που έχω καταθέσει. Ότι είναι μαζί μου η κυβέρνηση και να δώσω την κατάθεση. Να μη φοβάμαι τίποτα, θα μου στείλει αστυνομία, θα μου στείλει… Αυτά, αυτά.
Πριν από τις 17 Ιανουαρίου είχε υπάρξει άλλη επικοινωνία;

Όχι.
Άρα την πρώτη φορά που σας παίρνει ο κ. Καμμένος είναι 17 Ιανουαρίου, 9 η ώρα το βράδυ;

Ναι, και είναι κι η μέρα που έρχεται η [σ.σ.: εισαγγελέας] Τζίβα, ναι.

Σας πήρε εκείνη τη μέρα να σας πει ότι θα έρθει η κ. Τζίβα.

Ναι, ναι, ναι.

Εσείς το ξέρατε ότι θα έρθει η κ. Τζίβα ή η κ. Τζίβα ήθελε…

Όχι. Το έμαθα απ’ τον [σ.σ.: δημοσιογράφο] Τριανταφυλλόπουλο κι αυτόν που ήταν μαζί, κάπου, δεν ξέρω που.

Άρα όταν ο κ. Καμμένος σας πήρε σας είπε: «Είμαι μαζί με τον Τριανταφυλλόπουλο»; Σας το είπε;

Όχι, όχι όχι. Ο Τριανταφυλλόπουλος, μου το πε.

Μάλιστα. Μισό λεπτό, σας το είπε μετά ή σας το είπε εκείνη τη μέρα; Είχατε μιλήσει και με τον κ. Τριανταφυλλόπουλο;

Εκείνη τη μέρα με πήρε ο Τριανταφυλλόπουλος και μου λέει: «Έχεις χρόνο να σε πάρει ο Καμμένος;». «Όχι» του λέω, «γιατί να ‘χω;». Και με πήρε. Μετά μου ‘στειλε μήνυμα γραπτώς και μου λέει «είμαι με τον υπουργό μαζί» – ο Τριανταφυλλόπουλος.

Μάλιστα. Άρα λοιπόν ο κ. Καμμένος σας παίρνει τηλέφωνο 17 Ιανουαρίου, στις 9 η ώρα το βράδυ, και μετά από 1 ώρα και 45 λεπτά η κ. Τζίβα έχει έρθει ήδη; Έχει έρθει. Μαζί με τη γραμματέα της. Θέλω να πω…

Δεν έχει έρθει, ΘΑ έρθει κι ήρθε μετά από μιάμιση ώρα.

Θα έρθει και ήρθε αλλά – σας το λέω γιατί να σας παίρνει ο Καμμένος 9 η ώρα το βράδυ και να σας λέει «θέλεις να έρθει εισαγγελέας»…

Όχι, όχι, δεν με ρώτησε. Μου λέει «έρχεται». Και λέω «δεν έχω να δώσω καμία κατάθεση» και το ‘στειλα και σε γραπτό μήνυμα στον Τριανταφυλλόπουλο.

Μισό λεπτό. Σας είπε το βράδυ «έρχεται η Τζίβα», ενώ δεν είχατε μιλήσει ποτέ μαζί του;

Ναι, ναι.

Δηλαδή η πρώτη επαφή που είχατε με τον Καμμένο ήταν «γεια σου, είμαι ο Πάνος Καμμένος, έρχεται η Τζίβα να καταθέσεις»;

Ναι.

Έχει σημασία αυτό που σας ρώτησα προηγουμένως και μου απαντήσατε ότι εσείς δεν είχατε πάρει ποτέ τηλέφωνο τον κ. Καμμένο. Διότι ο κ. Καμμένος…

Τον πήρα μετά. Αυτός με πήρε πρώτη φορά.

Αλλά την πρώτη φορά σας πήρε στις 17 Ιανουαρίου. Και η πρώτη επαφή του, η πρώτη, η πρώτη συνομιλία μαζί σας…

Ναι.

…ήταν: «Θα έρθει η εισαγγελέας να δώσεις κατάθεση».

«Καπετάνιε, είμαστε μαζί σου», έτσι ακριβώς, «καπετάνιε είμαστε μαζί σου, μην φοβάσαι τίποτα, θα έρθω να καταθέσω και στο δικαστήριό σου υπέρ σου. Θα έρθει η εισαγγελέας να δώσεις κατάθεση. Τώρα». Και του λέω: «Τώρα; Τέτοια ώρα;». Μου λέει «ναι». Του λέω «πρώτον, δεν έχω να δώσω κατάθεση». Μου λέει «σε παρακαλώ, δώσ’ της κάποια στοιχεία τότε».

Τι άλλο σας είπε; Γιατί υπάρχουν τρεις κλήσεις απ’ τις 9 μέχρι τις 10 εκείνο το βράδυ.

Ε, αυτά ήταν, αυτά ήταν, ότι… δηλαδή επέμενα εγώ ότι δεν την θέλω και «όχι, θα ‘ρθει». «Δεν την θέλω», «όχι, θα ‘ρθει».

Νωρίτερα, με τον κ. Τριανταφυλλόπουλο έχετε πει κάτι, το οποίο έχει δώσει ελπίδες στον κ. Καμμένο ότι έχετε κάτι να αποκαλύψετε;

Ότι δεν έχω να δώσω καμία κατάθεση. Του ‘χω στείλει και γραπτό μήνυμα.
Σε ποιον;

Στον Τριανταφυλλόπουλο.

Α, κι όμως αυτοί στείλαν την εισαγγελέα.

Ναι.
Σας υπέδειξε…

Γιατί εγώ τι του πα; «Εγώ μ’ αυτόν τον τρόπο», του λέω, «δεν θέλω να δώσω κατάθεση». Και στον Καμμένο όταν έστειλα μήνυμα του έλεγα… δεν τα έχετε δει τα μηνύματα που ‘στειλα;
Σας υπέδειξε ο κ. Καμμένος τι να πείτε;

Όχι. Αυτά μου τα υπέδειξε ο [σ.σ.: ανακριτής, αξιωματικός του Λιμενικού] Χριστοφορίδης, όχι ο Καμμένος. Ο Καμμένος μου είπε «δώσε την κατάθεση». Τελεία, τίποτα άλλο.

Άρα δηλαδή εσείς συνάγετε το συμπέρασμα ότι ο κ. Χριστοφορίδης μιλάει ή μιλούσε με τον κ. Καμμένο ή με κάποιον ενδιάμεσο…

Όχι, όχι, όχι ενδιάμεσο. Έχει κάνει ραντεβού στο γραφείο του. Όχι ενδιάμεσο. Έχει πάει στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας ο Χριστοφορίδης τουλάχιστον τρεις φορές.

Από πού έχετε την πληροφορία αυτή εσείς;

Απ’ τον ίδιο τον Χριστοφορίδη.

Σας το έχει πει…

Και ο Καμμένος μου είπε ότι «ο Χριστοφορίδης είναι δικό μου παιδί».

Το βράδυ δηλαδή που μιλήσατε…

Στο τηλέφωνο. Ναι, ναι, «είναι δικό μου παιδί».

Όταν ήρθε η κ. Τζίβα εκείνο το βράδυ, μπήκε καθόλου η γραμματέας μέσα;

Όχι, καθόλου, κανείς. Τους έβγαλε όλους, και τον αστυνομικό, και τον γραμματέα. Ο γραμματέας, άντρας ήταν.

Η κ. Τζίβα, ερχόμενη να σας συναντήσει, σας δίνει την εντύπωση ότι κάτι συγκεκριμένο περιμένει από σας;

Ναι, να καταθέσω. Μα γι’ αυτό έφερε και γραμματέα. Και μάλιστα τον γραμματέα πήγαν και τον μαζέψαν απ’ το σπίτι του που ήταν και μακριά. Δεν ήρθε να με δει. Για κατάθεση ήρθε.
Πού ήταν το σπίτι του γραμματέα;

Ο γραμματέας ήταν στη Γλυφάδα κι αυτή στην Ηλιούπολη.

Είναι αληθές ότι έκανε λάθος και πήγε στον Κορυδαλλό πριν τον Αυλώνα;

Έκανε λάθος και δεν την βάλαν κιόλας στον Κορυδαλλό. Έγινε χαμός. Τσακώθηκαν άλλα ούτως ή άλλως έμαθε αυτή ότι είναι Αυλώνα. Κι αυτός είναι κι ο λόγος που δεν πήραν και τη διευθύντρια στην Αυλώνα.
Καλά. Γιατί δεν την βάλαν στον Κορυδαλλό και τη βάλαν στην Αυλώνα;

Γιατί… γιατί στον Κορυδαλλό λειτούργησε ο… πώς το λένε, ο νόμος. Δεν έχεις καμία εισαγγελική παραγγελία να μπεις, δεν έχεις κανα τέτοιο, δεν είναι ενημερωμένη η φυλακή, δεν μπορούμε να σου ανοίξουμε την πόρτα.
Και στον Αυλώνα γιατί της άνοιξαν;

Γιατί πήρε τον αρχιφύλακα ο Καμμένος.

Αυτό το ξέρετε γιατί κάποιος σας το είπε ή σας το είπε ο κ. Καμμένος;

Μπροστά μου, μπροστά μου. Αφού μιλούσανε μπροστά μου.
Μπροστά σας ποιος πήρε τηλέφωνο;

Μου είπε ο Καμμένος «πες στον αρχιφύλακά σου να με πάρει» κι επειδή δεν ήθελα να πάρει απ’ το δικό μου τηλέφωνο για να υπάρχει αποτύπωμα, έδωσα το τηλέφωνο του Καμμένου στον αρχιφύλακα. Και τον πήρε εκείνη τη στιγμή ο αρχιφύλακας.
Πώς λέγεται ο αρχιφύλακας;

Τάσσης.

Τάσσης.

Ναι.

Άρα δηλαδή εσείς μιλάγατε με τον κ. Καμμένο και σας ζήτησε ο κ. Καμμένος να μιλήσει με τον αρχιφύλακα για να εξασφαλίσει ότι ερχόμενη η εισαγγελέας…

Δεν ξέρω τι… μου είπε «πες στον αρχιφύλακά σου να με πάρει», δεν ξέρω τι του ‘πε γιατί δεν μπορούσα να ακούω εγώ τον Καμμένο. Και μετά ξέρω ότι ο Καμμένος ξαναπήρε τον αρχιφύλακα γιατί ήρθε και μου το ‘πε ο αρχιφύλακας. Μου λέει «με ξαναπήρε ο υπουργός», δηλαδή τον πήρε πίσω, του επέστρεψε το τηλέφωνο. Δεν ξέρω, δεν έχω ιδέα όμως τι είπανε.
Να σας πω, έρχεται η κ. Τζίβα, μπαίνει μέσα, σας συναντάει…

Ναι.

Κάθεστε τρεις ώρες.

Ναι.

Τι λέτε;

Τα στοιχεία. Προσπαθούσε να μου πει να δώσω αυτά τα στοιχεία, τα οποία στοιχεία συνδέονται…

Ποια στοιχεία; Συγκεκριμένα πέστε μου.

Το εξτρέ της τράπεζας, την κίνηση των λογαριασμών – το οποίο και έδωσα, σε τρεις μέρες το ‘δωσα.

Εσείς δώσατε τα εξτρέ εκείνο το βράδυ. Άρα λοιπόν η κ. Τζίβα ουσιαστικά…

Εγώ σε τρεις μέρες τα ‘δωσα, στον Χριστοφορίδη.

Α, μετά από την κ. Τζίβα, μετά από τρεις μέρες.

Ναι, ναι.

Αυτά τα εξτρέ τι αφορούσαν; 

Πετρελεύσεις και ναυτιλιακού αντικειμένου μεταφορές.

Και γιατί τα ήθελαν τόσο πολύ τα συγκεκριμένα εξτρέ;

Διότι, απ’ ό,τι μου είχε πει ο Χριστοφορίδης, είχαν βρει ότι αυτές οι μεταφορές αφορούσαν ναρκωτικά.
Αφού εσείς μου λέτε ότι είναι για πετρελεύσεις.

Ε, εντάξει, εγώ λέω, αυτοί λεν το δικό τους. Και λέω ότι «για να το ξέρετε εσείς, θα μπορείτε να τ’ αποδείξετε». Κι όταν τα ‘δωσα, μου ζητήσαν να το πιστοποιήσω εγώ αυτό.
Ωραία, τρεις ώρες… αφού συναινέσατε να δώσετε μετά από τρεις μέρες τα τιμολόγια, τι άλλο λέγατε με την κ. Τζίβα;

Κατ’ αρχήν τη μία απ’ τις τρεις ώρες μ’ είχε βγάλει έξω και μίλαγε με -κατά τη δήλωσή της- με το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Σας έβγαλε έξω εσάς;

Ναι, ναι. Μ’ έβγαλε έξω απ’ το δωμάτιο που ήμασταν.

Και η ίδια μιλούσε με ποιον;

Στο κινητό της, δεν ξέρω. Είπε στον Κοντονή, τώρα αυτό δεν μπορώ να το ξέρω.

Σας το είπε αυτή όμως;

Αυτή. Ναι, ναι, αυτή μου το είπε.
Για ποιο λόγο μίλησε με τον κ. Κοντονή εκείνο το βράδυ, εκείνη την ώρα, σας το είπε; Ρωτήσατε εσείς;

Για να τον ενημερώσει τι έγινε, ότι δεν δίνω κατάθεση. Και να τον ενημερώσει για το τι θα συμβεί.
Εσείς είπατε ότι δεν θα δώσετε κατάθεση;

Δεν έδωσα κατάθεση, αυτό εξηγώ. Δεν έδωσα κατάθεση.

Άρα η κ. Τζίβα έπαιρνε τον κ. Κοντονή να του πει, να τον ενημερώσει ότι δεν δίνατε κατάθεση.

Ότι δεν δίνω κατάθεση κι ότι μπορώ να προσκομίσω τα εξτρέ των λογαριασμών μου, μόνο αυτό. Φαντάζομαι αυτό του πε, εγώ δεν είπα κάτι άλλο.

Επί τρεις ώρες δηλαδή εσάς όμως προσπαθούσε να σας πείσει – εντάξει, την μία ώρα σας είχε βγαλμένο έξω και μιλούσε κατά δική της ομολογία προς εσάς με τον κ. Κοντονή…

Ναι.

Τις άλλες δυο ώρες ποια ήταν η συζήτηση μαζί της;

Ότι ο… ο Μαρινάκης είναι μπλεγμένος, ότι θα γίνει πρόβλημα, θα γίνει αυτό… ότι «θα σε προστατεύσουμε» και τέτοια, όχι όμως στο επίπεδο της πίεσης. Δηλαδή δεν θέλω να πω κάτι για τη γυναίκα… Δηλαδή αυτή κάποιος την είχε πείσει ότι εγώ λέω ότι ο Μαρινάκης είναι ένοχος.

Άρα δηλαδή αυτή η γυναίκα ήρθε προετοιμασμένη να πάρει μια κατάθεση για…

Ακριβώς. Για την ενοχή του Μαρινάκη.

Και όταν ήρθε κι έκατσε μαζί σας, προσπαθούσε μ’ έναν τρόπο να σας χαλαρώσει για… 

Ναι, δημιούργησε μια προσωπική σχέση καλή. Αφού μιλάγαμε στον ενικό.

Και τι λέγατε; 

Της έλεγα ότι «καταλαβαίνεις τώρα πού πας να με μπλέξεις;», ότι… «δηλαδή αυτά που μου ζητάς είναι τεράστια να κάνω». Και «όχι», αυτό, «μην στενοχωριέσαι», «έχει προχωρήσει η δουλειά», «έχω πληροφόρηση», «ο λιμενικός…», ο ένας, ο άλλος…
Σας έλεγε δηλαδή ότι απ’ την ανάκριση, απ’ τη δουλειά που έχει κάνει αυτή προκύπτουν στοιχεία για τον Μαρινάκη, προσπαθούσε να σας παγιδεύσει;

Όχι, δεν ένιωσα ότι προσπαθεί να με παγιδεύσει. Να με παγιδεύσει δεν το ‘νιωσα. Ότι προσπαθούσε να μου αποσπάσει κατάθεση, ναι.

Όταν λέτε προσπαθούσε να σας αποσπάσει κατάθεση, προσπαθούσε να συναινέσει…

Να με πείσει να καταθέσω γραπτώς.
Και να πείτε τι;

Για τις μεταφορές και ποιον αφορά και… Δεν μπήκε στην ουσία πολύ γιατί αυτή ήταν πεπεισμένη ότι είναι για ναρκωτικά οι μεταφορές. Έτσι της είχανε πει, ποιος της το ‘χε πει, δεν ξέρω. Εγώ όχι πάντως.
Μισό λεπτό. Το να είναι πεπεισμένη το λέτε γιατί είχατε αυτή την εντύπωση ή σας το είπε η ίδια;

Ότι την πήρανε και της είπανε αυτό: πήγαινε να πάρεις κατάθεση, είμαι έτοιμος να καταθέσω και γι’ αυτό μαζεύτηκε νυχτιάτικα.
Ουσιαστικά δηλαδή είχαν προκαθορίσει…

Ναι.
Σύμφωνα μ’ εσάς…

Ότι είναι έτοιμος να καταθέσει στοιχεία και να δώσει κι ο ίδιος προσωπική κατάθεση ότι αυτά τα πράγματα αφορούν τα ναρκωτικά. Δηλαδή αυτή ήρθε μ’ αυτό. Δηλαδή ξαφνιάστηκε όταν εγώ δεν την έδωσα.
Αυτό που μου φαίνεται λίγο οξύμωρο είναι πώς όλο αυτό το πράγμα ήταν τόσο έτοιμο. Να ανταλλάξετε εσείς κάποια μηνύματα με τον κ. Τριανταφυλλόπουλο την ίδια μέρα απ’ ότι μου είπατε…

Με τον Καμμένο.

Πριν απ’ τον κ. Καμμένο.

Α, α, ναι.

Και ξαφνικά, 9 η ώρα να σας πάρει ο κ. Καμμένος και να σας πει «έρχεται τώρα εισαγγελέας».

Ναι, ναι, γιατί εγώ είχα την τακτική που είχα πει στη μήνυσή μου. Εγώ είχα μια τακτική που μου την επιβάλανε: συγκαταβατική και στο να μην είμαι κόντρα τους. Και ν’ αφήνω πάντα ενδεχόμενο ότι είναι ένοχος ο Βαγγέλης. Όπως έγινε και με την εντός εισαγωγικών συνέντευξή μου. Μου είχανε επιβάλει αυτό. Και κάθε φορά που ερχόντουσαν, εγώ τους παγίδευα για να τους γράψω, αλλά μου αλλάζανε χώρους, συνέχεια. Κάποια στιγμή το κατάφερα κι αυτό έγινε στις 20 Μαρτίου. Οπότε τελείωσε. Μπορεί όλο αυτό, ξέρετε, και στον υπουργό ακόμα να πήγε ο Χριστοφορίδης και να έχει πει «εμένα μου ‘χει πει ο Γιαννουσάκης ότι ο Μαρινάκης μετέφερε ναρκωτικά». Εγώ δεν το ξέρω.

Άρα εσείς, αντίστοιχες συνομιλίες με αυτήν της 20ης Μαρτίου έχετε ξανακάνει με τον…

Όχι, έχω κάνει προσπάθεια. Αλλά μου αλλάζανε χώρο πάντα.

Όχι. Έχετε κάνει προσπάθεια να τους γράψετε μου είπατε.

Ναι, ναι, ναι.

Άρα, έχετε… με τον Χριστοφορίδη αυτά τα λέγατε.

Μου τα ‘λεγε ο Χριστοφορίδης. Έχουν έρθει δεκαεννιά ώρες. Στις δεκαεννιά ώρες συνάντησης -είναι καταγεγραμμένες, στα βιβλία της φυλακής- δεν έχω δώσει ούτε μια κατάθεση.

Άρα ο κ. Χριστοφορίδης που ερχόταν, ερχόταν με σκοπό να σας πείσει να δώσετε κατάθεση σύμφωνα μ’ αυτά…

Όχι να με πείσει. Ότι μην τολμήσεις και κάνεις κάτι, θα σβήσεις. Δηλαδή μην τυχόν μας πας κόντρα. Όχι να με πείσει, δεν με πήγαινε στο παρακαλετό. Στην απειλή με πήγαινε.

Ναι.

Είναι περίπου ό,τι ακούτε τον Μάρτιο.

Πέρα απ’ αυτά που ακούμε τον Μάρτιο, υπάρχει κάποια άλλη στιχομυθία, μη-καταγεγραμμένη, όπου ο κ. Χριστοφορίδης σας υπόσχεται κάτι σε σχέση με τον κ. Καμμένο ή με τον κ. Κοντονή ή με την κ. Τζίβα;

Άμεση αποφυλάκιση… Καλά, αυτό που μου πρότεινε είναι συγκεκριμένη διαδικασία: να κάνω κατάθεση με ανοιχτή ημερομηνία, να την πάρει και να φύγει, η οποία κατάθεση θα έλεγε ότι παρουσιάστηκα στο Λιμεναρχείο. Οπότε τι γίνεται; Αφού θα έγραφε ότι παρουσιάστηκα στο Λιμεναρχείο, για να έχει αξία αυτή η κατάθεση, θα ‘πρεπε εγώ να ‘μαι ελεύθερος.
Σωστά.

Λοιπόν, άρα μ’ αυτόν τον τρόπο θα μου εγγυόταν την αναστολή που ζητάω. Και γι’ αυτό άμα δεις τη συνομιλία που λέει «πάω στον Τσίπρα, του δείχνω την κατάθεση και δεν του δίνω αντίγραφο», αυτός είναι ο λόγος που δεν του δίνω αντίγραφο. Διότι η μορφή της κατάθεσης έχει αξία μόνο όταν βγω απ’ τη φυλακή. Αλλιώς είναι παράνομη. Και αν θα δεις προσεκτικά στη συνομιλία, λέει: «αν θες να με μεταθέσεις, μεταθέστε με». Ξέρεις γιατί το λέει αυτό; Γιατί στην κατάθεση αυτή θα λέει παρουσιάστηκα στον τάδε Χριστοφορίδη Παναγιώτη. Άρα, για να ισχύσει αυτή η κατάθεση πρέπει να… προϋποθέτει δύο πράγματα: πρώτον, εγώ να είμαι ελεύθερος και δεύτερον ο Χριστοφορίδης στη θέση του.
Και να περιμένει…

Ναι, δεν έχει ουσία να σου λέει ένας άνθρωπος ότι θα την πάω στον Κοντονή και στον πρωθυπουργό, αλλά δεν θα του δώσω αντίγραφο. Πού έχει ακουστεί αυτό;
Αυτό το ζητήσατε εσείς, να είστε ελεύθερος…

Όχι, όχι.

Ή σας το πρότεινε αυτός;

Απλώς ήταν ο τρόπος που μου πρότεινε να μου εγγυηθεί την έξοδο κι όσο εγώ λειτουργούσα συγκαταβατικά, ε, δηλαδή όλους τους μήνες μέχρι να καταφέρω να τον ηχογραφήσω, ήμουνα σ’ αυτήν τη συζήτηση.
Άρα λοιπόν εσείς, αν στις 17 Ιανουαρίου δίνατε την κατάθεση στην κ. Τζίβα, χάνατε το προνόμιο να σας αφήσει ελεύθερο.

Ακριβώς. Γι’ αυτό μου λέει αυτός στη συνομιλία, «δωσ’ τη σ’ εμένα και όχι στην Τζίβα». Το λέει, ο ίδιος.

Μπροστά σας η κ. Τζίβα πήρε τηλέφωνο τον κ. Κοντονή ή τον κ. Καμμένο;

Όχι.

Ούτε την είδατε ν’ ανταλλάζει κάποιο μήνυμα σε κάποια…

Όχι, όχι, όχι. Την είδα όμως να παίρνει την ώρα που βγαίνω απ’ το κινητό της.

Όπου σύμφωνα με δική της…

…δική της δήλωση, πήρε τον Κοντονή. Τον οποίον γνωρίζει απ’ τη γυναίκα του. Αυτή μου το ‘πε.

Την επόμενη μέρα που σας πήρε ο Καμμένος τηλέφωνο, στις 18 Ιανουαρίου, το πρωί.

Ναι.

Τι σας είπε;

Νομίζω εγώ τον πήρα. Αυτός με πήρε; Δεν το θυμάμαι. Ό,τι έχω δώσει, τις κλήσεις.

Μιλήσατε την επόμενη μέρα με τον κ. Καμμένο;

Τώρα αν είναι επόμενη, μεθεπόμενη, δεν θυμάμαι. Σίγουρα μίλησα μια φορά ακόμα.

Η επόμενη φορά που μιλήσατε, που ακολουθεί τη 17η Ιανουαρίου, τι είπατε;

Μου είπε «προχώρα, μη σταματάς και τα ίδια», ό,τι μου ‘χε πει και στις 17. Και για τον Χριστοφορίδη, να τον εμπιστεύεσαι, να τον κάνεις, αυτά μου ‘λεγε…

Μισό λεπτό, αφού στις 17 Ιανουαρίου που έστειλε την εισαγγελέα να δώσετε κατάθεση, εσείς δεν δώσατε. Γιατί ο κ. Καμμένος ήταν τόσο άνετος;

Ναι, αλλά συμφώνησα στο να δώσω τα στοιχεία και να δώσω κατάθεση σε σχέση με τα εξτρέ, την οποία σε τρεις μέρες έδωσα. Αλλά όχι για εμπλοκή κάποιου με ναρκωτικά. Απλά σας καταθέτω την κίνηση των λογαριασμών μου, προκειμένου να κάνετε έρευνα. Αυτό κατέθεσα. Δηλαδή συνεργάστηκα εν μέρει. Ναι μεν δεν έκανα αυτό που θέλαν, γιατί δεν θα το ‘κανα ποτέ, αλλά εν μέρει συνεργάστηκα.

Στις 20 Μαρτίου, στη συνομιλία με τον κ. Χριστοφορίδη, σας λέει «στείλε έναν άνθρωπο στο Ντουμπάι».

Ναι.

Γιατί; Τι να κάνει στο Ντουμπάι ο άνθρωπος;

Να φέρει όλα τα παραστατικά… Να φέρει παραστατικά που θ’ αποδεικνύουν ότι δεν πήγανε τα λεφτά εκεί πέρα, γιατί μου ‘χε ζητήσει, επειδή στο Ντουμπάι δεν μπορούν να κάνουν δικαστική συνδρομή, δεν μπορούσαν να βρουνε χαρτιά, να φέρω χαρτιά που ουσιαστικά ν’ αποδεικνύουνε, θα μου τα ζήταγε αυτός τα χαρτιά, θα μου υπεδείκνυε τι χαρτιά θέλει, οπότε θα αποδυνάμωνε τα χαρτιά του Μαρινάκη.
Υπάρχουν τέτοια χαρτιά; 

Δεν μπήκα καν στη διαδικασία τι χαρτιά θέλουν γιατί μου το λέει, όπως θα δείτε, ότι «θα σου πω εγώ τι θα φέρεις». Δεν μου ‘πε ποτέ.

Υπάρχει υπόνοια ότι θα δημιουργούσε πλαστά χαρτιά ο ίδιος;

Ναι, ναι, ναι. Ξεκάθαρα. Ξεκάθαρα. Μα το λέει κιόλας: «Θα μου φέρεις τα παραστατικά» και «ποιο εφετείο θα τα απορρίψει;» και «ποιος θα το κάνει», δηλαδή κάτι τέτοια μου λέει…

Η πρώτη φορά που σας παίρνει ο κ. Τριανταφυλλόπουλος πότε είναι;

Δεκέμβριο, νομίζω.

Η πρώτη φορά που σας παίρνει ο Τριανταφυλλόπουλος είναι με δική του…

Όχι, όχι, στο ηχητικό που στέλνω, αυτό που σου λέω, το μεγάλο, αυτό το ηχητικό είναι που τους τελειώνει. Αυτό το ηχητικό αν το γράψεις και το αναλύσεις, τους τελειώνει. Σήμερα. Στο ηχητικό λέει ο ίδιος ότι έψαξε να με δει αυτός και του επιμένω: «Σου ζήτησα εγώ πότε κανένα υπουργό; Σου ζήτησα ποτέ… ακόμα κι έτσι», του λέω, «πήρες αυτόν και μ’ έψαξες». «Ναι», μου λέει, «αυτό είναι αλήθεια».

Θα το πάρω το ηχητικό, μην ανησυχείτε.

Άρα να μην ψάξω εγώ πώς θα το πάρεις, θα το βρεις εσύ.

Θα το βρω.

Τέλεια, ωραία.

Να σας πω κάτι, την πρώτη φορά που σας παίρνει τηλέφωνο, μου είπατε, τι σας λέει; «Γεια σου, είμαι ο Μάκης»; Ο Τριανταφυλλόπουλος;

Ναι. Ναι, ναι, ναι.

Τι σας θέλει; Τι σας προτείνει;

Κοίτα, είναι πολύ παλιό τώρα, δεν μπορώ να θυμάμαι, αλλά μου λέει ότι θέλει να του μιλήσω – αφού έχω ενημερωθεί πρώτα απ’ τον Χριστοφορίδη. Ότι «θα σε πάρει ο Τριανταφυλλόπουλος και κοίτα, λέει, να πεις αυτά που ξέρεις». Και κάθισα και μου κανε ατζέντα ο Χριστοφορίδης.
Κατάλαβα…

Άκουσέ με λίγο, άκουσέ με λίγο, Λευτέρη. Υπάρχει, γι’ αυτό σου λέω, θέλει πολύ ψάξιμο και μόνο εσύ το κανες σοβαρά. Υπάρχει στις συνομιλίες τις δικές μου, που δημοσίευσες, μία φράση που μου λέει ο Χριστοφορίδης, «σ’ έχουν ανάγκη στο εφετείο». Πρόσεξε: «σ’ έχουν ανάγκη στο εφετείο». «Γιατί είπες ότι ο Κοτσώνης είναι αθώος; – Με απειλήσανε. Απλά τα πράγματα». Μου το υπαγορεύει ο Χριστοφορίδης. Αυτή τη φράση, κόπια, όπως ακριβώς μου τη λέει ο Χριστοφορίδης να την πω στο εφετείο, την έχω πει ήδη στον Τριανταφυλλόπουλο. Είναι η τρανή απόδειξη ότι είναι υπαγορευμένο του Τριανταφυλλόπουλου. Αν τη δεις αυτή, είναι σαν να τη διαβάσαμε από βιβλίο. Και έχει διαφορά τέσσερις μήνες αυτή η συνομιλία.
Κατάλαβα…

Άμα θα τη βρεις, θα λέει, θα δεις. Αυτός μου έχει υποδείξει τι να πω στον Τριανταφυλλόπουλο και τώρα μου υποδεικνύει τι να πω και στο εφετείο. Είναι η λέξη που θα τη βρεις και αν τη βάλεις δίπλα-δίπλα, θα δεις ότι είναι ίδια. Ξέρεις γιατί είναι απάτη, να σου πω λίγο; Διότι γράφει ο Τριανταφυλλόπουλος ότι είναι η συνομιλία εκείνης της εποχής, του Πάσχα δηλαδή, και κόβει δεκαπέντε δευτερόλεπτα. Και του ‘χω στείλει φωτογραφία εγώ, απ’ το κινητό, που αποδεικνύει ότι έχει γραφτεί στις 28 Μαΐου και μου λέει τρομερά πράγματα. Και μάλιστα μου λέει σ’ αυτή τη συνομιλία, αυτό είναι το πιο τρομερό, μου λέει «δεν τη γράφω αυτή τη συνομιλία» και του λέω εγώ, θα μ’ ακούσεις: «καλά ρε Μάκη», του λέω, «όλες τις συνομιλίες που λέγαμε, αφήναμε να εννοηθεί ότι ο Μαρινάκης είναι ένοχος κι εσύ τις έχεις γράψει; Κι αυτή που λέμε ότι είναι αθώος δεν την γράφεις;». «Δεν την γράφω», μου λέει, «δεν μ’ ενδιαφέρει». Και πάει τώρα και την παρουσιάζει, οπότε αυτό ξέρεις τι κάνει, Λευτέρη; Αναιρεί και τη συνέντευξη -εντός εισαγωγικών- του Δεκεμβρίου. Όταν λέω εγώ ότι «αυτός με γράφει» και λέει «δεν με γράφει», επιβεβαιώνομαι εγώ πια.


Πηγή: http://www.protothema.gr/greece/article/690482/unfollow-o-isovitis-giannousakis-apokaluptei-ti-tou-eipe-o-kammenos/

Πληρες κειμενο

Απεβίωσε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

Την τελευταία του πνοή άφησε μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα της Κυριακής σε ηλικία 99 ετών ο πρώην πρωθυπουργός και επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

«Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έφυγε από τη ζωή στη μία μετά τα μεσάνυχτα,  περιστοιχισμένος από τους ανθρώπους που αγαπούσε και τον αγαπούσαν», αναφέρει η λιτή ανακοίνωση της οικογένειάς του. 
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης γεννήθηκε στα Χανιά στις 18 Οκτωβρίου 1918. Ήταν ο δευτερότοκος γιος του δημοσιογράφου και πολιτικού Κυριάκου Μητσοτάκη (1883-1944) και της Σταυρούλας Πλουμιδάκη, γόνου πολιτικής οικογένειας των Χανίων και μικρανιψιάς του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στα Χανιά, όπου ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές τον Ιούνιο του 1935 από το Πρακτικό Λύκειο της πόλης. Στη συνέχεια σπούδασε νομικά, πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), από το οποίο αποφοίτησε τις παραμονές του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940.

Το προσκλητήριο του πολέμου τον βρήκε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών στη Σύρο και σύντομα βρέθηκε στο Μακεδονικό Μέτωπο. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής πρωτοστάτησε στη δημιουργία αντιστασιακών οργανώσεων στην Κρήτη, συνελήφθη από τους Γερμανούς και καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο. Την ίδια περίοδο ανέλαβε πολιτικές πρωτοβουλίες για την από κοινού δράση των αντιστασιακών οργανώσεων στην Κρήτη και την αποφυγή αλληλοσφαγής, όπως συνέβη σε πολλές περιπτώσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα. Στις 7 Νοεμβρίου ως εκπρόσωπος της ΕΟΚ (Εθνική Οργάνωση Κρήτης) συνυπέγραψε με τον ομόλογό του του ΕΑΜ Μιλτιάδη Πορφυρογέννη τη Συμφωνία του Θερίσσου.

Αμέσως μετά την απελευθέρωση, δραστηριοποιήθηκε στην πολιτική και επανεξέδωσε την εφημερίδα τού Ελευθερίου Βενιζέλου «Κήρυξ» Χανίων. Σε ηλικία 28 ετών εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Χανίων με το Κόμμα των Φιλελευθέρων το 1946 και επανεξελέγη με τη σημαία του ίδιου κόμματος από το 1950 έως το 1958. Το 1951 έγινε υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου (1 Φεβρουαρίου - 27 Οκτωβρίου), ενώ εκτελούσε και καθήκοντα υπουργού Οικονομικών και Δημοσίων Έργων (12 Σεπτεμβρίου - 27 Οκτωβρίου). Μετά τη νίκη του Ελληνικού Συναγερμού του Αλεξάνδρου Παπάγου το 1952, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αναδείχθηκε από τους σημαντικότερους και μαχητικότερους κοινοβουλευτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης.

Τον επόμενο χρόνο (6 Ιουνίου 1953) νυμφεύθηκε τη Μαρίκα Γιαννούκου (1930 - 2012), κόρη πλούσιας οικογένειας των Αθηνών, με την οποία απέκτησε  τέσσερα παιδιά: τη Θεοδώρα (Ντόρα) (γ. 1954), την Αλεξάνδρα (γ. 1955), την Αικατερίνη (γ.1959), και τον Κυριάκο (γ. 1968).

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συμμετείχε ενεργά στις διεργασίες για την ίδρυση νέας πολιτικής κίνησης στο χώρο του κέντρου. Το 1961 συνέβαλε αποφασιστικά στη συγκρότηση της Ένωσης Κέντρου κι έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στις εσωκομματικές συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις του κόμματος. Υπήρξε στενός συνεργάτης και υποστηρικτής του Γεωργίου Παπανδρέου, ιδιαίτερα στις συγκρούσεις του τελευταίου με τον Σοφοκλή Βενιζέλο.

Την περίοδο 1961 - 1963, μετά τις εκλογές της βίας και της νοθείας, υποστήριξε μαχητικά τις θέσεις της ΕΚ εναντίον της ΕΡΕ και της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Δόβα, στο πλαίσιο του «ανένδοτου αγώνα». Μετά το θάνατο του Γεωργίου Καρτάλη το 1957, υπήρξε ο πολιτικός που στήριξε και προώθησε η δημοκρατική εφημερίδα «Ελευθερία» του στενού φίλου του Πάνου Κόκκα.

Το 1963, μετά τη νίκη της ΕΚ, ανέλαβε το Υπουργείο Οικονομικών (8 Νοεμβρίου - 21 Δεκεμβρίου), το οποίο διατήρησε και στη νέα κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου το 1964 (19 Φεβρουαρίου 1964 - 15 Ιουλίου 1965). Τον Ιούλιο του 1965 διαφώνησε με το Γεώργιο Παπανδρέου για τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης στις σχέσεις πρωθυπουργού - βασιλιά («Ιουλιανά») και πρωταγωνίστησε στο σχηματισμό των βασιλικών κυβερνήσεων 1965 - 1966 (κυβερνήσεις της Αποστασίας). Στις κυβερνήσεις του Γεωργίου Αθανασιάδη - Νόβα (15 Ιουλίου - 20 Αυγούστου 1965) και Στέφανου Στεφανόπουλου (17 Σεπτεμβρίου 1965 - 22 Δεκεμβρίου 1966) συμμετείχε ως Υπουργός Συντονισμού.

Για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη η περίοδος των «Ιουλιανών» θα αποτελέσει μόνιμη πηγή επιθέσεων από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι όχι μόνο δεν θέλησε να ανατρέψει τον Γεώργιο Παπανδρέου, αλλά αντίθετα προσπάθησε ως την τελευταία στιγμή να τον αποτρέψει από τη σύγκρουση με τον βασιλιά και την παραίτηση. Μία σύγκρουση που κινδύνευε να φέρει αντιμέτωπη την κυβέρνηση με τις Ένοπλες Δυνάμεις, τις οποίες έλεγχε απόλυτα ο βασιλιάς με ευθύνη και του Γεωργίου Παπανδρέου, όπως έχει δηλώσει. Από την ώρα, όμως, της παραίτησης Παπανδρέου, ο Μητσοτάκης στήριξε τις κυβερνήσεις των «Αποστατών», σε μία προσπάθεια εκτόνωσης της κατάστασης. «Ήταν μια δύσκολη πολιτική απόφαση, με προβλεπόμενο μεγάλο προσωπικό κόστος. Έκανα, όμως, εκείνο που μου υπαγόρευε η συνείδησή μου».

Μετά την επιβολή της δικτατορίας (21 Απριλίου 1967), ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συνελήφθη μαζί με τους άλλους πολιτικούς, για να αφεθεί, αργότερα, ελεύθερος με τη γενική αμνηστία και να φύγει στο εξωτερικό. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1973, μετά την άρση του στρατιωτικού νόμου, συνελήφθη και πάλι, από τη χούντα του Ιωαννίδη, και αποφυλακίστηκε με τη μεταπολίτευση.

Στις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές του 1974 κατέβηκε ως ανεξάρτητος στο Νομό Χανίων και δεν εξελέγη, παρά τον σημαντικό αριθμό ψήφων που έλαβε, λόγω του ισχύοντος εκλογικού νόμου. Το 1977 ίδρυσε το Κόμμα των Νεοφιλελευθέρων, με το οποίο εξελέγη βουλευτής Χανίων στις εκλογές του 1977.

Το 1978 προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία, μετά το άνοιγμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή προς τον κεντρώο χώρο, και ανέλαβε υπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση Καραμανλή (10 Μαΐου 1978 - 10 Μαΐου 1980) και υπουργός Εξωτερικών (10 Μαΐου 1980 - 17 Σεπτεμβρίου 1981) στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη.

Μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία (18 Οκτωβρίου 1981), διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας έως την 1η Σεπτεμβρίου 1984, οπότε εξελέγη πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, υπερισχύοντας του Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου. Λόγω του αρνητικού αποτελέσματος στις εκλογές του Ιουνίου του 1985, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ζητά την ανανέωση της εμπιστοσύνης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας στις 24 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς. Πέντε μέρες αργότερα επανεκλέγεται στην ηγεσία του κόμματος. Ο Κωστής Στεφανόπουλος διαφωνεί με τη διαδικασία και αποχωρεί από το κόμμα για να ιδρύσει τη ΔΗΑΝΑ, το κόμμα της Δημοκρατικής Ανανέωσης.

Στις εκλογές του 1989, η Ν.Δ. δεν κατέστη δυνατό να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία, λόγω του εκλογικού συστήματος. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης διαπραγματεύεται με την ηγεσία του Συνασπισμού της Αριστεράς τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Τζανή Τζανετάκη, με πρωταρχικό στόχο την «κάθαρση», δηλαδή τη μη παραγραφή των σκανδάλων που έγιναν την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ (κατ’ άλλους «Βρώμικο ’89»).

Μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, στις οποίες η ΝΔ και πάλι δεν εξασφάλισε κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υποστήριξε οικουμενική κυβέρνηση με πρωθυπουργό των Ξενοφώντα Ζολώτα. Τον Απρίλιο του 1990 η Νέα Δημοκρατία πέτυχε την πολυπόθητη αυτοδυναμία με τη συνδρομή του ενός βουλευτή της ΔΗΑΝΑ και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 11 Απριλίου 1990, σε ηλικία 72 ετών.

Η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη μπορεί να χαρακτηριστεί ως μία μετριοπαθής προσπάθεια εφαρμογής μιας φιλελεύθερης πολιτικής, σε μια εποχή που ο κομμουνισμός γκρεμιζόταν και ο νεοφιλευθερισμός άρχισε να γίνεται το κυρίαρχο οικονομικό δόγμα. Η επίδοσή της πιθανόν θα ήταν πιο επιτυχής, εάν δεν είχε να αντιμετωπίσει σοβαρές εσωτερικές αντιθέσεις και διαφωνίες («Καραμανλικοί», Αντώνης Σαμαράς), οι οποίες συνέβαλαν τελικά στην πτώση της, όταν απέσυρε την υποστήριξή του από την κυβέρνηση ο βουλευτής Κιλκίς, Γιώργος Σιμπιλίδης.

Η κυβέρνηση έχασε τη δεδηλωμένη και προκήρυξε εκλογές για τις 10 Οκτωβρίου 1993, τις οποίες έχασε από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Τέσσερις ημέρες αργότερα, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος και έκτοτε παρέμεινε βουλευτής (και επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ) έως τις 11 Φεβρουαρίου 2004, οπότε αποχώρησε από την ενεργό πολιτική, ύστερα από παρουσία 58 χρόνων.


Πηγή: http://www.protothema.gr/greece/article/683488/apeviose-o-konstadinos-mitsotakis/

Πληρες κειμενο