Παρά την πόλωση που προκαλούν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ δεν πείθει

   Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες μέρες για το που θα πάει, με τι κόμμα δηλαδή θα συνεργαστεί το ΚΙΝΑΛ μετεκλογικά. Υπάρχει- όπως είναι φυσικό για ένα κόμμα του μεσαίου χώρου (έχει συμβεί και στο εσωτερικό του κόμματος του Στ. Θεοδωράκη αυτό)- μια τάση αμφίρροπη.

Όντως ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ πολώνουν επικίνδυνα το κλίμα και την κοινωνία, όπως λένε μερικοί. Συμφωνώ. Είναι ένας νέος ιδιότυπος δικομματισμός, που συμβαίνει μέσα σε μια χώρα ρημαγμένη πολλαπλώς. Που τώρα πάει να βγει από την καταστροφή κατά μερικούς. Κατά άλλους έχουμε καταστροφή εις το διηνεκές.
Μην ξεφεύγω όμως. Τώρα αναφερόμαστε στο ΚΙΝΑΛ.
 Κατά την άποψή μου, αφού το ΚΙΝΑΛ δεν μπορεί να απαλλαγεί από τα βαρίδια του παρελθόντος, δεν μπορεί και να εμπνεύσει. Το γυαλί έχει σπάσει και δεν κολλάει εύκολα. Έσπασε το 2010 όταν ο ΓΑΠ μας πήγε στα μνημόνια χωρίς να μας ρωτήσει. Και μιλώ προσωπικά ως πρώην ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ. Έτσι απλά.
Όταν το ΠΑΣΟΚ, είχε δεν είχε απόλυτα την ευθύνη (δεν έχει καμία σημασία αυτό για τους πολίτες), ενστερνίστηκε και εφάρμοσε μια απόλυτα νεοφιλελεύθερη πολιτική και λογική το 2010 και μετά, με την εφαρμογή του α΄ μνημονίου. 

Στην πορεία το κόμμα, από το 2012 έως το τέλος του 2014 μετατράπηκε σε συγκολλητική ουσία της ΝΔ, σε ένα κόμμα που δεν είχε ιδεολογικό και κυρίως προγραμματικό κεντροαριστερό πρόσημο. Επομένως μοιραία οι παλαιοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, που εμπνεύστηκαν από τον Ανδρέα Παπανδρέου, έφυγαν οριστικά από το κόμμα και πρόσκαιρα πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ. Ύστερα από 4 χρόνια έφυγαν οριστικά κι από εκεί και επομένως δεν ξέρουμε που θα πάνε τώρα... Και κάπου είναι φυσικό να τα... έχουν χάσει καθώς ΟΛΑ τα κόμματα που ήρθαν στη κυβέρνηση (και η δεξιά και το κέντρο και η αριστερά), εφάρμοσαν συνεχή και σκληρά μέτρα δημοσιονομικής λιτότητας.
Πιστεύω ότι όσες φιλότιμες προσπάθειες κι αν κάνει ο κ.Μαλέλης, ένας αδιαμφισβήτητα έντιμος και εργατικός άνθρωπος, δύσκολα θα πειστούν οι δημοκρατικοί ψηφοφόροι να γυρίσουν μαζικά στο ΚΙΝΑΛ. Και αυτό είναι πολύ απλό. Πρώτον σοβεί εδώ και ΧΡΟΝΙΑ μια τεράστια κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Και δεύτερον το ΠΑΣΟΚ, σημερινό ΚΙΝΑΛ δεν έχει απαλλαγεί οριστικά από τα βαρίδια του παρελθόντος όπως σημείωσα και στην αρχή του άρθρου μου. Και αυτό είναι κάτι αδιαμφισβήτητο και αυταπόδεικτο. 

Το πιο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ όμως είναι το πρώτο που σημείωσα παραπάνω: Η συνολική και μακροχρόνια κρίση αξιοπιστίας όλου του πολιτικού συστήματος και φάσματος δεν ξέρουμε τι θα φέρει στο άμεσο μέλλον. Και το χείριστο όλων; Η έλλειψη οράματος και ελπίδας από τους πολίτες για το μέλλον τους...




Μίμης Κ.