Είναι αυτό το Φως, η ελπίδα, ο στόχος!

Τους τελευταίους μήνες όλοι μας,λίγο ή περισσότερο δοκιμαζόμαστε,εξαιτίας της πρωτοφανούς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που πλήττει την χώρα μας. Τα αποτελέσματα της τα έχουμε αναλύσει, δεν έχει νόημα να τα ξαναλέμε. Αυτές της Άγιες ημέρες που διανύουμε, είναι ευκαιρία όλοι μας, να αναλογιστούμε ως άνθρωποι, ως οντότητες τι λάθη έχουμε κάνει, πόσους έχουμε πληγώσει,σε πόσους ,ακόμα, δεν έχουμε ζητήσει συγγνώμη...
Αυτές οι ημέρες προσφέρονται για να έρθουμε πιο κοντά στον Θεό,αλλά και στον συνάνθρωπό μας. Τους συγγενείς μας, τους φίλους μας, σε κάθε άνθρωπο τέλος πάντων που γνωρίζουμε, ή που δεν γνωρίζουμε και οφείλουμε να τον βοηθήσουμε.
Όταν βασιλεύει στην κοινωνία μας η πίκρα, η κατήφεια, η ανύποτη δυστυχία,το άγχος για το αύριο, οφείλουμε να  αντιπρωτάξουμε πάνω από όλα τις έννοιες -λέξεις αγάπη, αλληλεγγύη, βοήθεια, ακόμα και συγχώρεση.
Εάν κάνουμε ο καθένας από εμάς αυτές τις υπερβάσεις, αλλά να τις νοιώθουμε, τότε θα έχουμε πετύχει μια μεγάλη νίκη. Έτσι ,θα απαλλύνουμε και τις συνέπειες αυτής της τρομακτικής (κυρίως στην ψυχολογία μας) κρίσεως.
Για να προχωρήσουμε εν συνεχεία στα πιο καθημερινά με μεγαλύτερη πίστη και αισιοδοξία για ένα καλύτερο αύριο με περισσότερο Φως σε κάθε τομέα της Ζωής μας.