Εμπειρία ζωής

Υπάρχουν πολλές φορές στη ζωή ενός ανθρώπου, που νιώθει θυμό, τον κυριεύει αυτό το συναίσθημα και χάνει τον έλεγχο, οδηγείται σε λάθη και ξεσπάει σε λάθους ανθρώπους।Όσο είσαι θυμωμένος σου φταίνε όλοι και όλα, ο σκύλος του απέναντι που γαυγίζει ασταμάτητα, ο από πάνω που τραβάει το καζανάκι και οι φίλοι σου ακόμα που σε ρωτάνε επίμονα τι έχεις.
Είναι στιγμές που θέλεις να μείνεις μόνος σου και απαιτείς απ' όλους να το καταλάβουν। Να σ' αφήσουν ρε παιδάκι μου λίγο με τον εαυτό σου। Να συμβιβαστείς με τα θέλω σου। Μόλις περάσει η διαδικασία του στοχασμού αισθάνεσαι δυνατή, εφόσον πλέον έχεις θέσει νέους στόχους। Σηκώνεσαι, λοιπόν, ισιώνεις τα ρούχα σου και πετιέσαι στο δρόμο έτοιμη να διεκδικήσεις ό,τι σου ανήκει। Όχι όχι δεν χαρίζεσαι σε κανέναν, είσαι πλέον ανεξάρτητη। Τραβάς μπροστά κι όπου βγεί। Ρισκάρεις με την σιγουριά του νικητή και γραπώνεις κάθε ευκαιρία που εμφανίζεται।
Το καλό στην όλη υπόθεση είναι να το συνειδητοποιήσεις γρήγορα προτού να είναι αργά, προτού σε πάρει από κάτω και φτάσεις στο σημείο να μην μπορείς να ξανασηκωθείς। Δεν πρέπει ν' αφήνουμε σε κανέναν και σε τίποτα το περιθώριο να εισβάλλει στη ζωή μας και να μας την κάνει άνω κάτω। Ακόμα και αν οι περιστάσεις είναι τέτοιες είναι ανγκαίο να κάνουμε τις σωστές επιλογές και τις πιο ανώδυνες। Κι αν δεν τα καταφέρουμε; Μα αυτό είναι το πιθανότερο, γιατί τις περισσότερες φορές βιαζόμαστε και δεν μπαίνουμε στην διαδικασία να σκεφτούμε τι είναι πιο ωφέλιμο για εμάς। Αλλά κι έτσι να 'χει πάλι θα πρέπει να μένουμε με το κεφάλι ψηλά εφόσον ό,τι έγινε ήταν επιλογή μας και πήραμε το ρίσκο με δική μας ευθύνη। Κι έτσι συνεχίζουμε, παίρνουμε καινούριες αποφάσεις, κάνουμε κι άλλα λάθη αλλά κερδίζουμε κιόλας। Τι είναι αυτό που κερδίζουμε; Εμπειρία ζωής λέγεται κι αυτή η εμπειρία μας κάνει πιο δυνατούς και παράλληλα πιο τολμηρούς। Αδράξτε, λοιπόν, την ευκαιρία και μην φοβάστε, ο φοβος μας κρατάει πίσω από πολλά πράγματα, που αργότερα ίσως μετανιώσουμε που δεν τα δοκιμάσαμε।