Τον τελευταίο καιρό γίνεται μεγάλη συζήτηση στη δημόσια σφαίρα περί προοδευτικότητας και '' συγκρότησης προοδευτικών μετώπων''. Η έννοια χρησιμοποιείται κατά κόρον από τους σημερινούς ιθύνοντες, ιδιαίτερα λόγω των επερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων.
Τι συνιστά, όμως, πρόοδο στην Ελλάδα του 2019;
Η φορολογική πολιτική που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια δεν μπορεί να χαρακτηριστεί προοδευτική. Αν αναλογιστούμε ότι η αναλογία είναι 1 ευρώ στους άμεσους και 1,5 ευρώ στους έμμεσους, καταλαβαίνουμε του λόγου το αληθές. Ας μην ξεχνάμε ότι η έμμεση φορολογία αφορά τους πάντες, ανεξαρτήτως εισοδήματος.
Με βάση το προηγούμενο: πρόοδος δεν είναι τα μερίσματα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την ανάγκη προστασίας των πιο ευάλωτων κοινωνικά ομάδων, ιδίως στην περίοδο της κρίσης. Μόνο που το συγκεκριμένο μέτρο διαχειρίζεται μία δυσμενή κατάσταση, χωρίς δυνατότητα ανάκαμψης της κατάστασης των ανθρώπων που το λαμβάνουν.
Ακόμη, η κατάσταση στο Hot Spot της Μόριας και σε άλλα δεν είναι πρόοδος. Παρά την άκαμπτη στάση χωρών της Ε.Ε., οι εικόνες που έρχονται στη δημοσιότητα προκαλούν θλίψη. Δεν αρμόζουν σε ανθρώπους ξεριζωμένους και χιλιοταλαιπωρημένους, στην προσπάθεια για ένα καλύτερο αύριο. Κυρίως, δεν είναι ανθρωπισμός.
Πρόοδο δεν συνιστά, τέλος, η ανάσυρση από τα συρτάρια των πιο συντηρητικών μεθόδων διακυβέρνησης. Οι πελατειακές σχέσεις είναι εδώ και μένουν ισχυρές. Βασικό συστατικό της κρίσης, η εξυπηρέτηση των ''ημετέρων'' δεν μπορεί να έχει θέση σε μία προοδευτική αντίληψη των πραγμάτων.
Οι πολιτικές έννοιες είναι σημαντικές, μόνο που αποδεικνύονται στην πράξη. Εκεί αποδεικνύεται τι είναι τι.
Ι. Διαμάντης
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.