Μοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποτα....

Λέξεις, λέξεις, λέξεις τριβελίζουν το μυαλό μου και μην αντέχοντας άλλο πήρα την απόφαση να τις αραδιάσω σε μια σελίδα. Γράφοντας νιώθω ότι φεύγει ένα βάρος από πάνω μου. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, γιατί έχουμε φτάσει σο σημείο ν’ απομακρυνόμαστε ο ένας απ’ τον άλλον; Γιατί χάνεται η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων; Γιατί αποξενωνόμαστε;
Παντού βλέπεις πρόσωπα σκυθρωπά και απρόθυμα άτομα να μιλήσουν. Ακόμα και αν είναι η δουλειά τους να σ’ εξυπηρετήσουν βαριούνται ν’ αρθρώσουν δύο λέξεις, βαριούνται να σηκώσουν το κεφάλι τους να σε κοιτάξουν, αδιαφορούν όταν τους λες ευχαριστώ σαν να μην το άκουσαν.
Αγανακτώ όταν βλέπω παρέες σε καφετέριες να μην μιλάνε μεταξύ τους αλλά ν’ ασχολούνται με τα κινητά τους. Βγαίνεις έξω για να δεις τους φίλους σου, να τους μιλήσεις, να πείτε καμιά βλακεία να περάσει η ώρα και όχι για να κοιτάς το κινητό σου!!!Το ίδιο έχει αρχίσει να συμβαίνει και με τα ζευγάρια. Παλιότερα έβλεπες εναγκαλισμούς, φιλιά, στριμώγματα σε μικρά καναπεδάκια στις γωνίες των cafe. Κάποιοι ηλικιωμένοι, μάλιστα, ενοχλημένοι απ’ το θέαμα αναφωνούσαν «Σόδομα και γόμορρα». Πλέον οι σκηνές αυτές είναι σπάνιες για να μην πω δυσεύρετες. Ο καθένας είναι στη γωνιά του με το περιοδικό ή την εφημερίδα στο χέρι αδιαφορώντας για την παρουσία του άλλου.
Το σημαντικότερο, κατά την γνώμη μου, επίτευγμα του ανθρώπου, η επικοινωνία έχει αρχίσει να εκλείπει. Ο καθένας κλείνεται στο καβούκι του αδιαφορώντας για τους άλλους γύρω του. Το ποσοστό των ανθρώπων με κατάθλιψη έχει αυξηθεί κατακόρυφα και αυτό οφείλεται σε μεγάλο ποσοστό στην αίσθηση της μοναξιάς.
Ως αντίδοτο οι περισσότεροι έχουμε βρει τον καναπέ, την τηλεόραση και τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, αλλά έτσι το πρόβλημα δεν λύνεται. Αυτό που μας χρειάζεται είναι η ανθρώπινη επικοινωνία. Την επόμενη φορά που θα βγεις έξω μην διστάσεις να χαμογελάς με την πρώτη ευκαιρία , γιατί ένα χαμόγελο δεν κοστίζει τίποτα, όμως αξίζει πάρα πολλά. Μην διστάσεις να βοηθήσεις όποιον χρειάζεται την βοήθειά σου, ίσως αύριο να χρειαστείς εσύ την δική του. Και το σημαντικότερο μην διστάζεις να μιλάς με τους γύρω σου πριν φτάσεις στο σημείο ν’ αποξενωθείς…..