Με αφορμή τη δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα από Αλβανούς αστυνομικούς προχθές, ήρθε ξανά στο προσκήνιο της επικαιρότητας η παρουσία και η δράση που είχε κατά το παρελθόν το Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου (ΜΑΒΗ). Υπήρξε μια εθνικιστική- πατριωτική- αντιστασιακή οργάνωση, με παραστρατιωτικά χαρακτηριστικά η οποία έδρασε αποφασιστικά στην Β. Ήπειρο και συγκεκριμένα στις περιοχές της Χειμάρρας, των Αγίων Σαράντα και κοντά στη Πρεμετή. Όλα αυτά κατά τα πρώτα χρόνια της κατοχής της Αλβανίας από τις δυνάμεις του Άξονα.
Το Μέτωπο αυτό είχε εξ αρχής στόχο και σκοπό να προστατεύει τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου σε μια εποχή που το τότε ΕΑΜ της Αλβανίας δρούσε στη περιοχή μαζί με τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΕΛΑΣ). Το Μέτωπο Απελευθέρωσης είχε ανοιχτή επικοινωνία και συνεργασία με τον Εθνικό Δημοκρατικό Ελληνικό Σύνδεσμο (ΕΔΕΣ). Όλη η ιστορία εκεί στα χρόνια κατά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, για την ευρύτερη περιοχή της Βορείου Ηπείρου, ήταν ο έλεγχος της και κάποιος έπρεπε να επικρατήσει. Όταν λοιπόν επικράτησαν, ύστερα από σκληρές μάχες, οι δυνάμεις των παρτιζάνων του Ε. Χότζα συνεπικουρούμενες από τον ΕΛΑΣ (ο οποίος και έπαιξε όπως φαίνεται εκ του αποτελέσματος ρόλο ρουφιάνου και αντεθνικό), οι μαχητές του ΜΑΒΗ, έπεσαν στα χέρια των Αλβανών και φυλακίστηκαν ή εκτελέστηκαν.
Ηγέτης της οργάνωσης η οποία όπως θα δούμε στη συνέχεια, είχε και νεότερη δράση (αν και αυτό δεν είναι καθ΄ ολοκληρίαν αποδεκτό), υπήρξε ο Βασίλειος Σαχίνης, ο οποίος οργανώθηκε ύστερα από την οριστική αποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων από τη Βόρειο Ήπειρο το 1942. Ο 48χρονος τότε δάσκαλος ελληνικών στο επάγγελμα, ιδρύει τον Ιούλιο εκείνου του έτους το ΜΑΒΗ, μαζί με άλλα πρόσωπα της τότε ελληνικής μειονότητας που είχαν πολυσχιδή ή και ακτιβιστική δράση.
Το αρχηγείο του βρισκόταν η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο χωριό Γλύνα! Από εκεί οι Έλληνες βορειοηπειρώτες κατάστρωναν τα σχέδια τους και ονειρεύονταν μια λεύτερη και ελληνική Β. Ήπειρο.
Εξέχουσα προσωπικότητα- εκ των ιδρυτών του ΜΑΒΗ- που επίσης αξίζει να μνημονεύσουμε ήταν και ο Αναστάσιος Κοκκαβέσης Έλληνας δικαστικός ο οποίος καταγόταν από τη Χειμάρρα. Υπήρξε από τα ιδρυτικά και δραστήρια στελέχη του Μετώπου και γι΄ αυτό τον λόγο εξορίστηκε η οικογένειά του σε περιοχή της κεντρικής Αλβανίας. Το 1944 χρόνο κατά τον οποίο τελικά παύει και η επίσημη δράση του ΜΑΒΗ, ο Κοκκαβέσης γνωρίζει τον επικεφαλής του ΕΔΕΣ Ναπολέοντα Ζέρβα και εντάσσεται στις τάξεις του.
Το Μέτωπο λοιπόν σταματά τότε την δράση του (στις 17 Νοεμβρίου του 1943), ύστερα από τη σύλληψη του Σαχίνη από τους ανθρώπους του καθεστώτος Χότζα οι οποίοι τον εκτελούν αφού προηγουμένως τον έχουν βασανίσει για να του αποσπάσουν πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο δράσης του ΜΑΒΗ.
Αυτό όμως δεν σήμανε όπως αποδείχθηκε και το οριστικό τέλος του μετώπου των Βορειοηπειρωτών, καθώς από το 1984 έως και το 1994 καταγράφεται πάλι η δράση του, ύστερα από μια προσπάθεια επανίδρυσης που έκανε η νεότερη γενιά Βορειοηπειρωτών. Με μια προκήρυξή τους στις εφημερίδες της περιοχής τον Απρίλιο του 1994, αναλαμβάνουν την ευθύνη για την επίθεση στο αλβανικό στρατιωτικό κέντρο εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων όπου σκοτώνεται ένας Αλβανός αξιωματικός και ένας οπλίτης. Εκείνη την ημέρα οι ένοπλοι νεαροί που έδρασαν τάχιστα και εισήλθαν στο στρατόπεδο, αποσπούν και οπλισμό από τη μονάδα. Το ίδιο κι όλας βράδυ η ένοπλη ομάδα η οποία κράτησε επίσης όμηρο έναν Αλβανό οπλίτη μέχρι τα σύνορα, στέλνει προκήρυξη στην «Ελευθεροτυπία» γνωστοποιώντας το περιστατικό και τη δράση της.
Ακολουθούν έντονες αντιδράσεις από την επίσημη Αλβανική πλευρά και πόλεμος σε διπλωματικό επίπεδο εκ μέρους των Αλβανών κατά της Ελλάδας. Λίγους μήνες μετά, με νέα προκήρυξη η οργάνωση γνωστοποιεί τα σύμβολα της, όπως και λάφυρα από την επίθεση.
Στις 19 Μαρτίου του ΄95 συλλαμβάνονται στα ελληνοαλβανικά σύνορα μετά από έλεγχο της ΕΛ.ΑΣ εφτά ύποπτοι. Κατασχέθηκαν μέσα σε δυο αυτοκίνητα όπλα, σφαίρες, ασύρματος και στρατιωτικές στολές
παραλλαγής. Στη συνέχεια η Διεύθυνση Εγκληματολογικού της ΕΛ.ΑΣ ταυτοποιεί 8 όπλα με αυτά της φωτογραφίας της προκήρυξης του ΜΑΒΗ.
Η υπόθεση όπως αναμενόταν πηγαίνει στα ελληνικά δικαστήρια (αυτό για λόγους εθνικής ασφάλειας) και μετά από δίκες σε δυο βαθμούς, οι κατηγορούμενοι αθωώνονται για το περιστατικό του στρατοπέδου και κατηγορήθηκαν μόνο για λαθρεμπόριο όπλων. Έτσι οι ποινές τους ήταν με αναστολή καθώς δεν προέκυψαν σοβαρά στοιχεία εις βάρος τους.
Αυτό που πρέπει να ειπωθεί τέλος είναι το γεγονός ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, σε αντίθεση με την ΕΛ.ΑΣ, δεν απέδωσαν αυτές τις δράσεις στο πάλαι ποτέ ΜΑΒΗ…
(Με πληροφορίες από τη Wikipedia)
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.