Η 17η επέτειος της 11ης Σεπτεμβρίου μοιάζει με τυπική διαδικασία. Δεν έχει τίποτα φανταχτερό, ούτε προσφέρεται ως «στρογγυλός αριθμός» για επετείους.
Το αμερικανικό «Foreign Policy», ωστόσο, δημοσίευσε πριν από 24 ώρες μία εξαιρετικά εύστοχη ανάλυση του Stephen Marche, που θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας.
Γιατί θέτει εμμέσως το ερώτημα που διαβάσατε στον τίτλο και αποτελεί μία ανατριχιαστικά ψύχραιμη ματιά σε γεγονότα, που είναι καταγεγραμμένα στη μνήμη όλων μας.
«Η μέρα δεν προσφέρεται ως ημέρα μνήμης, ούτε ως ημέρα κατά την οποία γράφτηκε ιστορία (όχι ακόμα). Μεταγενέστερα γεγονότα στη διάρκεια των 17 αυτών χρόνων - όχι μόνο οι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, αλλά και η άφιξη του smartphone και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης - άλλαξαν τη σημασία της. Η 9/11 ήταν μια καθοριστική στιγμή στην ιστορία του πολέμου και της τρομοκρατίας, αλλά ήταν και η πρώτη επίθεση που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε μέσω των ψηφιακών δικτύων. Ήταν για το διαδίκτυο ό,τι και η έκρηξη του Challenger στην καλωδιακή τηλεόραση. Ένα γεγονός που καθορίστηκε από τον τρόπο με τον οποίο προβλήθηκε, μια πράξη πολέμου προσαρμοσμένη στην καταλληλότερη πλατφόρμα μετάδοσης και με στόχο τον κορεσμό των μέσων ενημέρωσης», γράφει το Foreign Policy.
Eίναι η πιο ορθή παρατήρηση που έχει γραφτεί για την επικοινωνιακή διάσταση της επίθεσης στους δίδυμους πύργους του Μανχάταν, από τότε μέχρι σήμερα.
Η μαρτυρία που ανασύρει από το αρχείο ο συντάκτης στηρίζει απόλυτα το συμπέρασμά του:
«Ο διευθυντής ενός καταστήματος, βόρεια του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, δήλωσε την ημέρα της επίθεσης: Το μόνο πράγμα που πούλησα σήμερα ήταν κάμερες. Μέσα σε μια ώρα από το αρχικό χτύπημα, πουλήσαμε 60 έως 100 κάμερες».
Αντί να χτυπήσουν εκεί όπου βρίσκονταν τα ΜΜΕ - στο κέντρο του Μανχάταν - οι τρομοκράτες της 11ης Σεπτεμβρίου επέλεξαν να χτυπήσουν μέσα σε «απόσταση τηλεθέασης».
Μια τρομοκρατική ενέργεια χωρίς θεατές δεν έχει νόημα. Ο θρίαμβος της έγκειται στην αναγνώρισή της και, ακόμη περισσότερο, το μέγεθος του θριάμβου του είναι το μέγεθος της αναγνώρισής του. Η αναγνώριση απαιτεί μικρή απόσταση...
Το Foreign Policy παρατηρεί επί της ουσίας, ότι η επίθεση στους δίδυμους πύργους παρήγαγε μία τόσο ισχυρή, συγκλονιστική και αξέχαστη εικόνα, ώστε να επηρεάσει καταλυτικά και μαζικά τους ανθρώπους - όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Εγώ θα προσέθετα: χωρίς τη διαμεσολάβηση ιδεολογικών καθοδηγητών, ή την άσκηση φυσικής βίας στον καθένα ξεχωριστά, η επίδραση αυτής της εικόνας είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μην συγκρίνεται με κανένα ιδεολόγημα και με καμία άλλη πλύση εγκεφάλου.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.