Στις 14 Ιουνίου 1940 το Παρίσι, πέντε εβδομάδες μετά την έναρξη της Μάχης της Γαλλίας, έπεφτε στα χέρια των ναζιστικών δυνάμεων του Άξονα. Το Παρίσι παρέμεινε υπό κατοχή μέχρι την απελευθέρωσή του τον Αύγουστο του 1944, δυόμιση μήνες μετά την απόβαση στη Νορμανδία.
Από τον εξόριστο από τη Ρωσία συνθέτη Stravinsky έως τους Ισπανούς ζωγράφους Picasso και Dalí και τον Αμερικανό δημοσιογράφο και λογοτέχνη Hemingway, πολλοί ήταν εκείνοι που έσπευδαν στην διάσημη πόλη την εποχή εκείνη. Ο γερμανικός στρατός χρειάστηκε μόλις έναν μήνα για να καταλάβει την πρωτεύουσα της χώρας από την 10η Μαΐου 1940, οπότε και εισέβαλλε στη Γαλλία.
Το Παρίσι έπεσε σχεδόν χωρίς καμία αντίσταση στις 14 Ιουνίου και ο μισός σχεδόν πληθυσμός των κατοίκων έφυγε για άλλες περιοχές. Η κυβέρνηση της Γαλλίας συμφώνησε σε ανακωχή με τους κατακτητές και η ναζιστική διοίκηση προχώρησε νότια, στο Vichy, αφήνοντας το Παρίσι υπό κατοχή. Ο Αδόλφος Χίτλερ αφίχθη στην πόλη στις 23 Ιουνίου προκειμένου να επιθεωρήσει τη νέα του κατάκτηση.
Μέσα σε 48 ώρες μετά την κατάκτηση της πόλης άρχισε η δίωξη των Εβραίων κατοίκων. Αρχικά τους ζητήθηκε να εγγραφούν στους καταλόγους των αστυνομικών τμημάτων. Στις 14 Μαΐου του 1941 η αστυνομία του Vichy ξεκίνησε να συγκεντρώνει εβραίους πολίτες και να τους απελαύνει. Στο προάστιο Drancy δημιουργήθηκε στρατόπεδο συγκέντρωσης που χρησίμευσε ως ενδιάμεσος σταθμός για όσους εστάλησαν στο φοβερό Auschwitz.
Περίπου 70.000 πέρασαν από αυτό το στρατόπεδο, το οποιο τελούσε υπό γαλλική διοίκηση συνεργαζόμενη με τους ναζιστές, έως τον Ιούλιο του 1943. Για τέσσερα χρόνια η πόλη βίωνε αυξανόμενα όλο και πιο βίαιη την κατοχή. Επιφανειακά, η ζωή κυλούσε κανονικά και η πόλη έγινε δημοφιλής προορισμός για τους αδειούχους στρατιώτες. Κάτω από την επιφάνεια, η γαλλική αντίσταση επέμενε και πολλοί αντιμετώπισαν βασανισμούς και θανατώσεις από την Gestapo.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.