Το υπουργείο Οικονομίας μέχρι και την τελευταία στιγμή έκοβε και έραβε τον πολυαναμενόμενο αναπτυξιακό νόμο, έναν νόμο που ναι μεν δίνει ελπίδα προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις, όμως έχει σημεία τριβής και συζήτησης, καθώς εξαιρεί χιλιάδες επιχειρήσεις, και ιδιαίτερα εκείνες που έχουν μεγάλη ανάγκη από ενίσχυση, αλλά και εξόχως σημαντικούς κλάδους για την οικονομία όπως ο τουρισμός ή το εμπόριο.
Σύμφωνα με αναλυτές, κεντρικός πυρήνας του νέου αναπτυξιακού νόμου είναι η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Αν έπρεπε να δοθούν δύο χαρακτηρισμοί για το κείμενο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Βουλής είναι ότι ο νέος νόμος αφορά τις «μικρομεσαίες επιχειρήσεις» και τα «φορολογικά κίνητρα», δηλαδή όχι τόσο τις άμεσες ενέσεις με ρευστότητα για τις οποίες η αγορά διψά.
Σε αυτό το νομοθέτημα η φιλοσοφία του υπουργείου Οικονομίας είναι η «πραγματοποίηση πολλών νέων επενδύσεων, εξαλείφοντας τον κίνδυνο προνομιακής μεταχείρισης λίγων επιχειρήσεων ή ομίλων, όπως συχνά συνέβαινε σε παλαιότερους νόμους». Δηλαδή κι εδώ επιχειρήθηκε η ανάδειξη με τρόπο επικοινωνιακό της λογικής ότι η κυβέρνηση επιδιώκει παρέμβαση προς τα χαμηλότερα -επιχειρηματικά αυτή τη φορά- στρώματα και όχι προς την εξυπηρέτηση του μεγάλου κεφαλαίου. Είναι όμως τα πράγματα έτσι; Οπως φαίνεται, υπάρχουν αποκλεισμοί σημαντικοί και σε επίπεδο μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, ενώ και στις μεγάλες εταιρείες που θα μπορούσαν να ανοίξουν χιλιάδες θέσεις εργασίας υπάρχει προβληματισμός.
Ενα πρώτο σχόλιο λοιπόν είναι ότι επιχορηγούνται μόνο μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, ιδιαίτερα του κλάδου καινοτομίας, που αυξάνουν το προσωπικό τους κατά 10% και οι οποίες έχουν εξωστρέφεια άνω του 10%. Από τις μεγάλες επιχειρήσεις του άρθρου 12 πριμοδοτούνται μόνο εταιρείες στους κλάδους τεχνολογίας, επικοινωνιών και τον αγροτοδιατροφικό. Αν και σαφώς οι παραπάνω αγορές είναι πολύ σημαντικές, όπως αναφέρουν ειδικοί επί των χρηματοδοτήσεων, η εξαίρεση του τουριστικού και του εμπορικού κλάδου και σειράς άλλων αγορών που φέρνουν άμεσα κεφάλαια στη χώρα και καλύπτουν σημαντικές ανάγκες δημιουργεί προβληματισμό. Σαφώς και η επένδυση στο μέλλον είναι καίρια, με το πρότυπο του Ισραήλ να δείχνει τον δρόμο, όμως η ωφέλεια για την ελληνική οικονομία θα είναι μακροπρόθεσμη με ορίζοντα επιτυχίας τουλάχιστον τα 4-5 χρόνια. Παράλληλα, η πληροφορική ναι μεν έχει την αίγλη της και αφορά νεανικά στρώματα της κοινωνίας λόγω του κύματος των startups, όμως συνολικά και επενδυτικά βρίσκεται αυτά τα κρίσιμα χρόνια στα κάτω της ως κλάδος. Επίσης, ένα δεύτερο θέμα που προκύπτει είναι ότι ο χάρτης των περιφερειακών ενισχύσεων πρέπει εντός του έτους να επαναδιαπραγματευτεί γιατί το ποσοστό που δίνει στην Ελλάδα αφορά τα μεγέθη της διαπραγμάτευσης του 2008, όταν τα δεδομένα της οικονομίας ήταν διαφορετικά και το ΑΕΠ μεγαλύτερο, καθώς δεν είχε επέλθει η κατάρρευση. Επομένως η κυβέρνηση έχει μπροστά της κι άλλες προκλήσεις.
Προβληματισμό στην αγορά δημιουργεί, όμως, και το γεγονός ότι όσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν έχουν δυνατότητα κερδοφορίας και κινούνταν μεν δυναμικά, αλλά με προβλήματα λόγω της κρίσης, δεν έχουν μέσω του νέου νόμου τη δυνατότητα πρόσβασης σε ρευστότητα. Πρόκειται δηλαδή για μια νομοθετική προσπάθεια βασισμένη στα αφορολόγητα αποθεματικά που δίνει περαιτέρω ενισχύσεις - επιχορηγήσεις μόνο στις επιχειρήσεις του άρθρου 12 και η οποία βασίζεται μονάχα σε δύο κλάδους. Οσες εταιρείες λοιπόν επικεντρώθηκαν στην καινοτομία, στην τόνωση της απασχόλησης και την εξωστρέφεια την τελευταία τριετία και είχαν ανάπτυξη είναι σε γενικές γραμμές θα ενισχυθούν. Το θέμα όμως είναι ότι ναι μεν θα βοηθηθούν υγιείς και ακμάζουσες εταιρείες, όμως εταιρικά σχήματα που έχουν ανάγκη διατήρησής τους στην αγορά αποκλείονται. Και αν δούμε πόσες είναι οι εταιρείες που τα πήγαν καλά σε μια χώρα με πολιτικά προβλήματα και capital controls, εύκολα καταλαβαίνουμε τα προβλήματα που δημιουργούνται και τον όγκο των εξαιρέσεων. Οι περισσότεροι αποκλείονται ξεκάθαρα. Επίσης, σε μια περίοδο άμεσων προκλήσεων και μεγάλων προβλημάτων, δημιουργείται μια φιλοσοφία του στυλ «έλα σήμερα να επενδύσεις και σε πέντε χρόνια θα πάρεις μέρος της βοήθειας πίσω». Οπως αναφέρει ένα έμπειρο στέλεχος του υπουργείου Οικονομίας, «πρόκειται για έναν καλό αναπτυξιακό νόμο, αλλά για εποχές ανόδου της οικονομίας, καθώς είναι αργός στις ενισχύσεις, εξαιρεί μεγάλους κλάδους άμεσου αντίκτυπου στην οικονομία και αφορά 100% υγιείς εταιρείες σε μια χώρα όπου το 95% των επιχειρήσεων αντιμετωπίζει κρίσιμα προβλήματα». Μάλιστα δεν υπάρχουν καν προβλέψεις για αναδυόμενους κλάδους με παγκόσμιο ενδιαφέρον που ταιριάζουν στη χώρα μας, όπως ο ιατρικός τουρισμός.
Ως προς το ύψος των επενδυτικών σχεδίων, πάντως, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι καταβλήθηκε θετική προσπάθεια. Ειδικότερα, για μεγάλες επιχειρήσεις το όριο τέθηκε στα 500.000 ευρώ, για μεσαίες επιχειρήσεις, συνεταιρισμούς και επιχειρηματικές συστάδες (cluster) στα 250.000 ευρώ, για πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις στα 150.000 ευρώ, ενώ ενισχύονται και οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις, οι αγροτικοί συνεταιρισμοί που πρόσφατα ανθούν, οι ομάδες παραγωγών και οι αγροτικές εταιρικές συμπράξεις με το ποσό των 100.000 ευρώ. Θετικός επίσης κρίνεται ο προσδιορισμός σε χαμηλότερα επίπεδα των ορίων των χαρακτηριζόμενων «στρατηγικών επενδύσεων» σε μια χώρα που διψά για ανάπτυξη, αν και ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος ενισχύσεων επιχειρηματιών αμφιβόλου προελεύσεως, ενώ αναμάσημα παλιότερων υποσχέσεων και σχημάτων αποτελεί και η δημιουργία business centers για τη διευκόλυνση Ελλήνων και ξένων επενδυτών και η σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας και Ανάπτυξης, το οποίο θα αποτελεί το ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο της κυβέρνησης σε θέματα ανταγωνιστικότητας, εξωστρέφειας και καινοτομίας.
Και ημιτραπεζικό σύστημα εν όψει
Παράλληλα, μένει να δούμε και την προώθηση της επονομαζόμενης National Development Agency, του «ημιτραπεζικού» σχήματος που υποτίθεται ότι θα βοηθήσει στην αναπτυξιακή λειτουργία και για το οποίο έχουν ακουστεί πληροφορίες ότι αναμένεται να αποτελέσει το επονομαζόμενο «παράλληλο τραπεζικό - αναπτυξιακό σύστημα της κυβέρνησης». Αν και προς αυτή την κατεύθυνση η κυβέρνηση δεν έχει ανοίξει ακόμα πλήρως τα χαρτιά της, πηγές του «newmoney.gr» αναφέρονται σε προσπάθεια δημιουργίας ενός μηχανισμού χρηματοδοτήσεων προς μικρομεσαίες επιχειρήσεις κυρίως, ο οποίος επιχειρείται να λάβει και πολιτικά χαρακτηριστικά. Μένει να αποδειχθεί η ύπαρξη ή όχι ενός τέτοιου κινδύνου. Στα πιο βασικά του σημεία λοιπόν ο νόμος προβλέπει την καθιέρωση σταθερού φορολογικού συντελεστή 12 ετών για επενδύσεις άνω των 20 εκατ. ευρώ, επιχορηγήσεις έως 70% ανάλογα με το μέγεθος της επιχείρησης και την περιοχή της επένδυσης, επιδότηση του κόστους απασχόλησης αλλά και χρηματοδότηση μέσω Ταμείου Συμμετοχών για αναδιαρθρώσεις επιχειρήσεων. Η συμμετοχή του φορέα στο κόστος του επενδυτικού σχεδίου μπορεί να γίνει είτε μέσω ιδίων κεφαλαίων είτε με εξωτερική χρηματοδότηση, με την προϋπόθεση ότι το 25% του συνολικού επενδυτικού κόστους δεν περιέχει καμία κρατική ενίσχυση.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.