Η Μαρία Σάκκαρη μπήκε για τα καλά στη ζωή μας, αρκετοί Έλληνες ξενύχτησαν, κι άλλοι βρέθηκαν στις εξέδρες της Margaret Court Arena για να τη θαυμάσουν. Ο Στέφανος Λεμονίδης, όμως, δεν ασχολήθηκε με την τενίστρια Σάκκαρη, αλλά με την κοπέλα Σάκκαρη, στην πρώτη life style συνέντευξη της, κατά την ολιγοήμερη παραμονή της στην Αθήνα, μετά το θρίαμβο της Μελβούρνης.
To Shaq attack ήταν το προσωνύμιο του σπουδαίου Αμερικανού μπασκετμπολίστα Σακίλ Ο'Νιλ, που έπαιρνε τη μπάλα κοντά στο καλάθι και παρέσερνε τους πάντες στο διάβα του, χάρη στη δύναμη του. Υποδηλώνει καταιγιστική επίθεση και επιτυχημένη κατάληξη της προσπάθειας, είναι με λίγα λόγια κάτι που ισοπεδώνει τους πάντες.
Πλέον κι εμείς έχουμε κάτι ανάλογο, με διαφορετική όμως ορθογραφία, καθώς η Ελληνίδα "Sakk attack", είναι η Μαρία Σάκκαρη που μας στρέφει ξανά προς το άθλημα του τένις, χάρη στις επιτυχίες της στο αυστραλιανό Όπεν, την είσοδό της στο κυρίως ταμπλό Γκραν Σλαμ και την πρώτη νίκη της με 6-4, 1-6, 6-3 επί της Κινέζας, Γουάνγκ.
Συνεχίζει έτσι την παράδοση που θέλει την οικογένεια Κανελλοπούλου να μας μαθαίνει τένις, να μας... αναγκάζει να ψάχνουμε την παγκόσμια κατάταξη, να παρακολουθούμε τα αποτελέσματα στα μεγάλα τουρνουά και να μην εστιάζουμε μόνο στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ.
Ο παππούς Δημήτρης Κανελλόπουλος, άνοιξε την ιστορία, όταν το 1948 έπιασε δουλειά στον Όμιλο Αθηνών, ως ball boy, έγινε στη συνέχεια παίκτης και το 1964 προπονητής. Αργότερα παρέδωσε τη σκυτάλη στην κόρη Αγγελική Κανελλοπούλου, που έφτασε στο νούμερο 42 της παγκόσμιας κατάταξης. Για να μην τα πολυλογούμε ...σόι πάει το βασίλειο και στον αφρό βγήκε στην εποχή μας η Μαρία Σάκκαρη, που διακρίνεται για το εκρηκτικό σερβίς της.
Ποια είναι, όμως, η 20χρονη τενίστρια, που μπήκε πλέον για τα καλά στην αθλητική ζωή μας και περιμένουμε να εκτιναχθεί στην παγκόσμια κατάταξη μετά τις επιτυχίες της στην Αυστραλία και τις νέες περιπέτειές της στη Βραζιλία και το Μεξικό;
Συναντηθήκαμε με την Μαρία Σάκκαρη κατά την ολιγοήμερη παραμονή της στην Αθήνα και αντικρίσαμε μια συνεσταλμένη και χαμηλών τόνων κοπέλα, όμορφη, που δεν θύμιζε με τίποτα την ατίθαση (θα εξηγήσουμε αργότερα) αθλήτρια που καμαρώσαμε στην Margaret Court Arena της Μελβούρνης. Ήταν κατασταλαγμένη σε αυτό που κάνει, αποφασισμένη να στερηθεί τα πάντα για να υποστηρίξει την επιλογή της και να αφήσει στο περιθώριο τις απλές απολαύσεις που χαίρονται οι συνομήλικες της, χωρίς να τις ζηλεύει.
Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα, που έκανες μόλις γύρισες στο σπίτι σου;
"Ζήτησα σπιτικό φαγητό και απόλαυσα νόστιμα κεφτεδάκια, αν και το αγαπημένο φαγητό μου είναι το κοκκινιστό. Ήρθα στην Ελλάδα, μόλις για τρεις ημέρες, τόσο μου επέτρεψε ο προπονητής μου, για να δω την οικογένεια, τις φίλες μου και να ξεκουραστώ".
Τι πρόλαβες να κάνεις;
"Σχεδόν τα πάντα όσα είχα σχεδιάσει. Πέρασα πολλές ώρες με την μητέρα, τον πατέρα και την αδελφή μου, καθώς και με τις φίλες μου. Πήγαμε στο Γκάζι, ήπιαμε καφέ και ακούσαμε τον Σάκη Ρουβά. Εκεί διαπίστωσα με χαρά, ότι είμαι πλέον αναγνωρίσιμη, αφού κάποια παιδιά ήρθαν, μου μίλησαν και μου έδωσαν συγχαρητήρια για τις νίκες μου στην Αυστραλία. Με όλους τους αγαπημένους μου επικοινωνώ βέβαια με skype, facebook, instagram, Whatsapp".
Πώς είναι η καθημερινότητα στη Βαρκελώνη, όπου μετακόμισες τα τρία τελευταία χρόνια, προκειμένου να αφοσιωθείς στο τένις;
"Ξυπνάω κάθε μέρα στις 7 , πάω με τα πόδια στο αθλητικό κέντρο, αφού απέχει μόλις δέκα λεπτά και ξεκινάω την οκτάωρη προπόνηση. Ασχολούμαι με τη φυσική κατάσταση και το τένις. Δεν κάνουμε πολύ τακτική, όπως στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ που είναι ομαδικά αθλήματα. Κάνω το πρόγραμμα του προπονητή μου Χέρμαν Πουέντες. Προβλέπεται μόνο ένα μικρό διάλειμμα για φαγητό και ξεκούραση. Το έχω πάρει απόφαση ότι θα μονάσω για να πετύχω αυτό που θέλω. Και στο τένις, όπως και σε όλα τα σπορ βέβαια, δεν μπορείς να πετύχεις αν δεν κάνεις θυσίες και δεν αγαπήσεις αυτό που κάνεις".
Οι σχέσεις σου με τον προπονητή;
"Ακολουθώ πιστά το πρόγραμμά του και με ακολουθεί σε διάφορα τουρνουά. Έχει όμως κι αυτός οικογενειακές υποχρεώσεις και σε κάποια ταξίδια με συνοδεύει η μητέρα μου. Και είναι πολλά τα ταξίδια, περίπου 35 το χρόνο και κλείνω μόνη μου τα εισιτήρια. Ευτυχώς οι διοργανωτές φροντίζουν τα ξενοδοχεία, μόλις τους ανακοινώσουμε τις ημερομηνίες που θα είμαστε στην πόλη τους".
Το πιο περίεργο ταξίδι σου;
"Στη Μποτσουάνα, όπου γίνεται ένα σπουδαίο τουρνουά τζούνιορς. Δύσκολα θα πήγαινα σε αυτή την αφρικανική χώρα, αν δεν έπαιζα τένις. Βέβαια, δεν έχουμε χρόνο να κάνουμε πολλά πράγματα, όπως οι τουρίστες που επιδίδονται σε σαφάρι. Όταν, όμως, έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο, προλαβαίνουμε να δούμε κάποια ενδιαφέροντα σημεία της κάθε πόλης. Πήγα και στην Τασμανία. Με λίγα λόγια, τα ταξίδια μου δεν είναι της απόστασης Αθήνας-Ρώμης. Είμαι με μια βαλίτσα στο χέρι".
Το όνομα της μητέρας σου ή καλύτερα η κληρονομία που σου άφησε δεν σε βαραίνει; Απογαλακτίστηκες;
"Είναι το είδωλο μου, αυτή με εμπνέει και λειτουργεί ως δασκάλα μου. Με συμβουλεύει και με βοηθάει. Έχω δει σε βίντεο αγώνες της και μπορώ να πω ότι τη θαυμάζω, δεν τη ζηλεύω. Η σχέση μας δεν αλλάζει, παραμένει η μητέρα μου. Καταλαβαίνει κάθε κατάσταση και ποτέ δεν μου χει πει, «γιατί έχασες;». Είναι πάντα περήφανη για μένα, κερδίζω ή χάνω. Με στηρίζει και μου λέει, «ευχαριστήσου το. Είναι αυτό που σου αρέσει να κάνεις, οπότε να το ευχαριστιέσαι»".
Η σχέση με τον πατέρα σου;
"Με βοηθάει αθόρυβα, βρίσκεται από πίσω μου κι από αυτόν έλκω τη σπαρτιάτικη καταγωγή μου, που με κάνει μαχήτρια. Χωρίς αυτόν δεν θα έκανα τίποτα. Στο γήπεδο βγαίνει από μέσα η Σπαρτιάτισσα. Κατάγομαι από την Σπάρτη, ο πατέρας μου είναι από την Σπάρτη και σε κάθε αγώνα δίνω τα πάντα με όλη μου την καρδιά μέχρι τον τελευταίο πόντο".
πηγή: http://neoskosmos.com (Στέφανος Λεμονίδης)
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.