Οδοιπορικό στη μαγευτική Πελοπόννησο

Από το Ναύπλιο στην Πύλο και την Ορεινή Αρκαδία και από εκεί πέρασμα στη Λευκάδα

Ορεινή Αρκαδία

Το ταξίδι μας στην Ελλάδα μία φορά το χρόνο με το σύζυγό μου είναι μη διαπραγματεύσιμο... από τη μητέρα μου! Δεν μας το λέει, αλλά το λένε τα μάτια της. Ευτυχώς, λατρεύουμε και οι δύο να ταξιδεύουμε ανά την Ελλάδα κάθε χρόνο, αλλά αυτή τη φορά αποφασίσαμε να αλλάξουμε πορεία. Πέρα από την Άνδρο, τη γενέτειρα της μαμάς που είναι μόνο δύο ώρες από την Αθήνα, αποφασίσαμε να γίνουμε τουρίστες και να κάνουμε ένα οδοιπορικό στην Δυτική Πελοπόννησο με κατάληξη τη Λευκάδα, από όπου και οι ρίζες του συζύγου. Για όσους, λοιπόν, επιθυμούν να κάνουν κάτι διαφορετικό όταν επισκεφθούν την Ελλάδα, ίσως η παρακάτω καταγραφή τούς φανεί χρήσιμη. 

Πρώτη εβδομάδα, Άνδρος:

Ένα νησί αφιλόξενο τουριστικά για κάποιους, αλλά ατόφιο πολιτισμικά για κάποιους άλλους. Τι να πρωτοπείς για τα πεντακάθαρα νερά της που είναι ανέγγιχτα από ξενοδοχειακές μονάδες και γιοτ. Οι Ανδριώτες καπεταναίοι και εφοπλιστές έφεραν χρήματα στο νησί, αλλά άφησαν τις τουριστικές διεισδύσεις για τα άλλα νησιά. Γι' αυτό το λόγο, την Άνδρο ή την αγαπάς ή δεν την πας! Όπως κι αν το δεις, το νησί είναι γι' αυτούς που προτιμούν αυτό που δεν ξέρουν οι πολλοί και είναι αρκετά τα κρυμμένα μυστικά της. 

Ο σύζυγός μου φέτος, λοιπόν, αποφάσισε να κάνει μαθήματα καταδύσεων (μιας και ήταν σε πολύ καλύτερη τιμή από την Αυστραλία)! Απ' ό,τι μας έλεγε ο δάσκαλος καταδύσεων, Νίκος, του Scub Andros Hotel Perrakis, το Αιγαίο (και γενικότερα η Μεσόγειος) έχει τέτοιο υποθαλάσσιο πλούτο που θα μπορούσε να μετατραπεί σε καταδυτικό προορισμό για τουρίστες, όπως είναι φερ' ειπείν η Μάλτα. Είναι πραγματικά μία πολύ καλή ιδέα!

Ωστόσο, αυτό που κέρδισε τον σύζυγο, ήταν το πόσο εγκαρδίως και αφιλοκερδώς του φέρθηκαν. Αυτή η ζεστασιά, μου λέει, είναι που κάνει τους Έλληνες να ξεχωρίζουν. Και όχι μόνο εκεί, αλλά όπου πήγαμε στην Ελλάδα είχαμε την ίδια αντιμετώπιση. 

Δεύτερη εβδομάδα, Δυτική Πελοπόννησος:

Γυρνώντας στην Αθήνα από την Άνδρο, παίρνουμε την Αθηνών - Τριπόλεως και οδεύουμε προς το Ναύπλιο με πρώτο σταθμό τις Μυκήνες με τη φημισμένη Πύλη των Λεόντων, τα γύρω μνημεία και ένα υπερσύγχρονο καταπληκτικό μουσείο. Συναντάμε ένα ζευγάρι Αμερικανών φιλελλήνων που με αφορμή μια φωτογραφία, μας έπιασαν την κουβέντα και μας έλεγαν λεπτομέρειες για την ακρόπολη των Μυκηνών, πώς την τροφοδοτούσαν με νερό και πολλά άλλα. Βρήκαμε συγκινητικό τον θαυμασμό και τις γνώσεις τους για τα αρχαία αυτά μνημεία. 

Φτάνουμε στο Ναύπλιο και διανυκτερεύουμε για δύο βραδιές στην παλιά Πόλη. Πόσο όμορφη και αρχοντική με τα φρεσκοβαμμένα κτίρια και τα καλαίσθητα μαγαζάκια της. Μείναμε στο Dias Boutique Hotel μέσα στην παλιά πόλη και ο φιλόξενος ιδιοκτήτης της μας εξήγησε τα μυστικά του ψησίματος της παραδοσιακής χωριάτικης σπανακόπιτας που έμαθε από τη Μικρασιάτισα μητέρα του και που τώρα προσφέρει στον μπουφέ του πρωινού. Πεντανόστιμη!

Επίσης, στο "Αλαλούμ" δοκιμάσαμε ωραία μαγειρευτά της ημέρας, στον "Αίολο" νόστιμους μεζέδες με συνοδεία ζωντανής μουσικής και στο "La Gratella" υπέροχες μακαρονάδες. Θα ξαναπήγαινα σε όλα χωρίς δεύτερη σκέψη! 

Η επίσκεψη στο Παλαμήδι μου θύμισε κάτι από την ιστορία του σχολείου για τα γεγονότα της Επανάστασης του '21, το ζήλο ορισμένων να αντισταθούν στον κατακτητή από τη μία και την απραξία πολλών άλλων επειδή ζούσαν προνομιούχα επί Τουρκοκρατίας από την άλλη, αυτά τα μάθαμε μετά το σχολείο βέβαια. Η ιστορία, φυσικά, επαναλαμβάνεται σε κάθε εποχή, αλλά σήμερα το σκηνικό είναι πολυπλοκότερο. 

Επόμενος σταθμός, η μυθική Πύλος, η πριγκίπισσα του Νότου, όπως την αποκαλούν πολλοί. Ας είναι καλά η κυρία Ανεζίνα που μας υποδέχτηκε ζεστά και αυτή, με δικό της τουριστικό οδηγό για το τι αξίζει να δούμε. Σημειώνω ότι το Anezina Hotel έχει δωμάτια με θέα, καθαρά σαν περιστέρια και, κυρίως... με ωραία, αναπαυτικά στρώματα. Το τονίζω μιας και εκεί κάναμε τον πιο ξεκούραστο ύπνο. Με κέντρο την Πύλο, κάναμε εξορμήσεις στη Μεθώνη με το Ενετικό της κάστρο και το μικρό εκκλησάκι. Έπειτα προχωρήσαμε προς τη Φοινικούντα και ξαποστάσαμε στο καφέ-εστιατόριο "Έλενα". Ο φιλόξενος ιδιοκτήτης του μας κέρασε αναψυκτικά, σαν να μας ήξερε από χθες και μας άφησε να καθίσουμε όση ώρα θέλαμε. Είναι το ωραιότερο σημείο για φαγητό και με την καλύτερη θέα. 

Η Μεσσηνία μπορεί να είναι φημισμένη για τα κάστρα της, αλλά το Νιόκαστρο της Πύλου είναι ιστορικό λόγω της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου, μιας ναυμαχίας που κράτησε ζωντανή τη φλόγα της Επανάστασης του '21 και την έκανε αναγνωρίσιμη στην Ευρώπη. Αξίζει να δει κανείς στο κάστρο της Πύλου, τη βιντεοπροβολή με το πολιτικό παρασκήνιο της Ναυμαχίας και την αναπαράστασή της. Δίπλα, μάλιστα, στεγάζεται Μουσείο Εναλίων Αρχαιοτήτων με σκοπό τη διάσωση και συντήρηση υποβρύχιων αρχαιολογικών ευρημάτων απ' όλη την Ελλάδα!

Φεύγοντας από την Πύλο, συναντήσαμε μερικές από τις καλύτερες παραλίες της Πελοποννήσου, όπως την Βοϊδοκοιλιά και τις Αμμοθίνες - την τελευταία με ξαπλώστρες πάνω σε αμμόλοφο με θέα τη θάλασσα. Σκέτο όνειρο! Η μια γωνιά της Μεσσηνίας ομορφότερη από την άλλη, δεν ξέρεις πού να πρωτοπάς... η λίστα επισκέψεων στο τρίτο πόδι είναι ατελείωτη, από την παραλία της Γιάλοβας, το Πολυλίμνιο (ένα όμορφο φυσικό τοπίο με λίμνες και καταρράκτες και πεντακάθαρα νερά για κολύμπι) μέχρι το νησάκι της Σαπιέντζας. 

πηγή: http://neoskosmos.com (Τίνα Νικηφοράκη)