Με την ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ομιλία του Spencer Haywood να ξεχωρίζει, το “Naismith Memorial Basketball Hall of Fame” υποδέχθηκε τα 11 νέα μέλη του.
Ήταν μία ξεχωριστή βραδιά. Η βραδιά που το “Naismith Memorial Basketball Hall of Fame” υποδέχθηκε τα 11 νέα μέλη του: Dikembe Mutombo, Spencer Haywood, Jo Jo White, John Issacs, Louis “Louie” Dampier (παίκτες), Dick Bavetta (διαιτητής), Lisa Leslie (παίκτρια), George Raveling (προσφορά στο άθλημα), John Calipari, Lindsay Gaze και Tom Heinshon (προπονητές). Και όσοι είχαν την τύχη να την παρακολουθήσουν πολύ δύσκολα θα την ξεχάσουν.
Κάθε φορά υπάρχει κάποιος που κλέβει την παράσταση με τον λόγο που βγάζει. Το 2014 ήταν ο άλλοτε Κομισάριος του ΝΒΑ, David Stern, αλλά και ο τρομερός Sarunas Marciulionis, το 2013 ήταν ο Oscar Schmidt και το 2012 ήταν ο Reggie Miller. Φέτος, ήταν η σειρά του Spencer Haywood να προσφέρει στο κοινό συναισθήματα χαράς και συγκίνησης και να αναγκάσει τον κόσμο να γελάσει και να κλάψει.
Ο Θρυλικός πάουερ φόργουορντ είπε πράγματα που σημάδεψαν τους πάντες μιλώντας για την πορεία του. Κι αυτό γιατί ήταν που έφερε την επανάσταση την δεκαετία του 70’ με τη μήνυση που έκανε στη Λίγκα, αφού μέχρι τότε υπήρχε κανονισμός που ανέφερε ότι για να παίξει κάποιος στο ΝΒΑ έπρεπε πρώτα να έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την αποφοίτησή του από το High School. Ένας νόμος που άλλαξε χάρη σε αυτόν, με αποτέλεσμα πλέον οι παίκτες να μπορούν να κάνουν το άλμα για το ΝΒΑ μετά από μόλις έναν χρόνο στο Κολέγιο, ενώ παλαιότερα μπορούσαν να πάνε κατευθείαν από το Γυμνάσιο.
Και, όπως τόνισε, δεν ήταν εύκολο: “Σε όποιο γήπεδο έμπαινα μου πετούσαν πράγματα και μου έλεγαν ‘καταστρέφεις το μπάσκετ και το Κολεγιακό μπάσκετ όπως το ξέρουμε’ ενώ εγώ έφτασα μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο, που μου είπε ότι πιστεύει σε εμένα. Κι αυτό γιατί πάλευα για τη μητέρα μου, που βρισκόταν ακόμα πίσω στο Silver του Mississippi, μαζεύοντας βαμβάκι για να ζήσει, για δύο δολάρια τη μέρα”!
Κι αν ο Haywood συγκίνησε τους πάντες, ο Θρυλικός διαιτητής, Dick Bavetta, φρόντισε να χαλαρώσει τον κόσμο, ζητώντας πριν ξεκινήσει την ομιλία του να του φωνάξουν όλοι “Ωχ, όχι! Κακή απόφαση! Βρες μία άλλη δουλειά!”, πριν πει ότι “δεν έχω συνηθίσει να μου λένε οι άνθρωποι τί σπουδαίος διαιτητής ήμουν και ότι τους άρεσε που με είδαν. Δεν το έχω συνηθίσει”!
O Dikembe Mutombo από την πλευρά του μίλησε για το γεγονός ότι το μπάσκετ τον βοήθησε πάνω από όλα να γίνει καλύτερος άνθρωπος, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι “μπορεί να μην κέρδισα ένα Πρωτάθλημα, αλλά είμαι Πρωταθλητής για πολλούς ανθρώπους πίσω στην χώρα μου”, πριν τονίσει ακόμα ότι “είμαι περήφανος που έγινα ο τρίτος Αφρικανός στην ιστορία του ΝΒΑ. Ένας τύπος από του Κονγκό, που ήρθε στις ΗΠΑ χωρίς τίποτα και τώρα είναι μέλος της ιστορίας του ΝΒΑ”.
Υπήρξαν βέβαια κι άλλες όμορφες στιγμές. Όπως η στιγμή που ο Jo Jo White, ο οποίος έχει πρόβλημα ομιλίας λόγω ενός όγκου που είχε στον εγκέφαλο πριν μερικά χρόνια, επιλέγοντας να πάει μεν στην εκδήλωση, αλλά να έχει ήδη ετοιμάσει ένα βίντεο με τον λόγο του. Ή όπως την στιγμή που ο Tom Heinshon βγήκε στην σκηνή, λέγοντας αρχικά με αφορμή τον λόγο του Dick Bavetta ότι “δεν ήξερα ότι έχει τόσο χιούμορ, αλλά αυτό με βοηθάει να καταλάβω κάποια από τα σφυρίγματά του” (!), αλλά και ότι ο λόγος που πολλοί παίκτες των Celtics της γενιάς του έγιναν προπονητές, όπως και αυτός, ήταν επειδή “παίζοντας για τον Red Auerbach ήμασταν ουσιαστικά σαν βοηθοί προπονητή με αυτά που μας ζητούσε”.
Στο τέλος, βέβαια, ήταν ο John Calipari αυτός που έκανε κάτι αξιομνημόνευτο. Όντας ο τελευταίος ομιλητής και αφού πρώτα τόνισε ότι έφτασε μέχρι εδώ χάρη στις προσπάθειες των άλλων (“ποτέ δεν πήρα ένα ριμπάουντ, δεν σκόραρα κάποιον πόντο ή δεν έδωσα μία ασίστ” δήλωσε χαρακτηριστικά) στην συνέχεια κάλεσε πάνω στην σκηνή όσους πρώην παίκτες του (και νυν ΝΒΑερς) βρίσκονταν στον χώρο να ανέβουν πάνω στην σκηνή μαζί του, ξεκινώντας από τον DeMarcus Cousins, ευχαρίστησε τους γονείς τους “που μου εμπιστεύτηκαν τα παιδιά τους”, τόνισε ότι “όλοι οι παίκτες μου πιστεύουν ότι τους περιόριζα” και κατέληξε λέγοντας: “Θα σας πω για ένα πράγμα που έμαθα: Αν θες να είσαι ηγέτης, πρέπει πρώτα να υπηρετήσεις. Αν θες να ζήσεις μία χαρούμενη ζωή, έχει σημασία τι δίνεις και όχι τί παίρνεις. Αν είσαι πιστός, πάντα θα έχεις οικογένεια. Και θα σας πω κάτι τελευταίο:
Έμαθα στην καριέρα μου ότι το να κοουτσάρεις για την δόξα είναι λάθος. Αν το κάνεις για αυτό το λόγο, τότε θα απολυθείς, όπως συνέβη σε εμένα όταν προπονούσα τους Nets. Και αν επιζήσεις θα είσαι άδειος, επειδή κυνηγάς αριθμούς. Αν φροντίσεις όμως να τρώνε οι άλλοι πριν από σένα και φροντίσεις πρώτα οι υπόλοιποι να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και τους βοηθάς, τότε γίνεσαι ένας τύπος που βοηθάει κάποιον να φτάσει στον στόχο του. Και δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από αυτό”. Ο καλύτερος επίλογος σε μία πανέμορφη βραδιά.
πηγή: nba.sport24.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.