Νέα δεδομένα και προσμονή

   Πέρασαν μόλις τέσσερις ημέρες από τις εκλογές και αμέσως η νέα κυβέρνηση έδωσε ένα καινούργιο στίγμα διακυβέρνησης, σε πολλά επίπεδα, ενισχύοντας τις ελπίδες αυτών που υποστήριξαν τα κόμματα που την απαρτίζουν.
Η απέναντι πλευρά, προσπαθεί να... προσγειώσει αμέσως τον κόσμο, προβάλλοντας (μέχρι στιγμής), λίγο- πολύ, μηνύματα συμβολισμών, όπως το γεγονός με τον πολιτικό όρκο του νέου πρωθυπουργού.
Πάνω σε τέτοια θέματα, πολλά μπορεί κανείς να πει και να υποστηρίξει, δεν δύναται να υπάρχει μια, απόλυτη, αλήθεια. Ο καθένας έχει την επιχειρηματολογία και τη θεώρησή του.
Ωστόσο, κατά τη γνώμη μας, τα πλέον ουσιώδη είναι και τα καθημερινά. Δηλαδή το πως και με ποιους τρόπους αυτή η νέα κυβέρνηση θα βρει τις μεθόδους και τους πόρους να κάνει καλύτερη την καθημερινότητα του μέσου Έλληνα.
Φαίνεται πάντως ότι τα πρώτα δείγματα είναι θετικά σε βασικά ζητήματα, από την άποψη της εφαρμογής πολιτικής βούλησης. Όπως για παράδειγμα, οι άμεσες εξαγγελίες για καταργήσεις διάφορων χαρατσιών, όπως στο πεδίο της Υγείας (5ευρω στα εξωτερικά ιατρεία δημ. νοσοκομείων), αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα (αν και δεν πρέπει να παίρνονται βιαστικές αποφάσεις...) και ταυτόχρονα μέτρα γενικότερης ελάφρυνσης των φορολογούμενων, πχ μελλοντική κατάργηση ΕΝΦΙΑ, επαναφορά αφορολόγητου σε ένα άλφα ποσό κ.α.
Τέτοιες κινήσεις, σίγουρα θα δώσουν ανάσα στην πλειοψηφία των πολιτών και μια ταυτόχρονη ελπίδα για καλύτερες ημέρες... Ωστόσο, κακά τα ψέμματα, σχεδόν τα πάντα κρίνονται σε άμεσο και απώτερο μέλλον, στο πεδίο της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους στην Ε.Ε. Δυστυχώς, αυτό επισκιάζει, όλα τα παραπάνω στοιχεία. Πολλοί από τα κόμματα της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας, δεν έχει άλλες παρά μόνο δυο δυνατότητες. Ή να έρθει σε σύγκρουση με τους δανειστές και τις υπερβολικές αξιώσεις τους, ή να υπαναχωρήσει. Μέσα στην κυβέρνηση θεωρούν ότι έχουν μια στρατηγική, όπου λέει ότι ο ευρύς διάλογος επί των κρίσιμων θεμάτων με τους εταίρους, σε ένα πλαίσιο αλληλοσεβασμού, είναι δυνατόν να φέρει λύσεις αμοιβαία επωφελείς.
Πρόβλεψη φυσικά, δεν μπορεί να κάνει κανείς αυτή τη στιγμή, ούτε να ποντάρει στη μια ή στην άλλη εκδοχή, όμως, για όλους, μακάρι να υπάρξει μια λύση και συμφωνία, με πολύ καλύτερους όρους για τη χώρα μας, ή οποία ενδεχομένως στη πορεία να έχει αντανάκλαση σε ποιο καθημερινά θέματα.
Ακόμα, τέλος, και σε επίπεδο συμβολισμών, για την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου, το ξήλωμα των κιγκλιδωμάτων μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη, σηματοδοτεί κάτι το νέο, το καινούργιο, έστω και αν σε μια δημοκρατική χώρα, θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο κάτι τέτοιο.
Τα θέματα που «καίνε» είναι πάρα πολλά, η νέα κυβέρνηση, σε αυτή τη συγκυρία, δεν φαίνεται να απολαμβάνει περίοδο χάριτος, όπως προηγούμενες και καλείται να κάνει τομές στο κράτος και στη δημόσια διοίκηση, παράλληλα με άλλα ζητήματα ενίσχυσης της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Όμως, κατά τα ψέμματα, τα θέματα που άπτονται της οικονομικής πολιτικής σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, είναι εκ των πραγμάτων, σε πρώτο πλάνο, με μεγάλη κρισιμότητα. Ο κόσμος περιμένει να δει, πέρα από την σταδιακή βελτίωση των συνθηκών της καθημερινότητάς του, ταυτόχρονη προσπάθεια για ενίσχυση του κύρους της χώρας σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και μια καλύτερη διάθεση από τους εταίρους και τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε, να ακούσουν και να λάβουν υπόψη τους σοβαρά τις θέσεις της νέας ελληνικής κυβέρνησης, με τελικό στόχο μια πιο βιώσιμη λύση ειδικά στο θέμα του χρέους.

Είναι πολλές οι προσδοκίες των πολιτών από τη νέα  συγκυβέρνηση, στο χέρι της είναι να τις επιβεβαιώσει ή να τις διαψεύσει. Πάντως, τα πρώτα μηνύματα δίνουν περιθώρια για κάποια αισιοδοξία, ωστόσο είναι πολύ νωρίς ακόμα για ασφαλή συμπεράσματα. Το άμεσο μέλλον θα μας δώσει τις απαντήσεις. Και ελπίζουμε, για το καλό της χώρας, να είναι θετικές, γιατί είμαστε έτσι κι αλλιώς, εδώ και πέντε χρόνια σε οριακά σημεία.




Μ. Κ