Εδώ τίθενται ορισμένα ερωτήματα.
Θέλει η παράταξη της αυτοδυναμία; Αν ναι πρέπει να τολμήσει ρήξη στις καθεστηκυίες πολιτικές και τα πρόσωπα. Αν σκοπεύει να ακολουθήσει τυφλοσούρτη το Μνημόνιο, αν σκοπεύει στην ανάπτυξη με τον ορθόδοξο τρόπο των ελληνικών καλενδών, αν σκοπεύει να λειτουργήσει κομφορμιστικά στην εξωτερική πολιτική ακολουθώντας την πεπατημένη των φοβικών συνδρόμων, αν σκοπεύει να ασκήσει την παθητική αμυντική πολιτική του «δεν διεκδικούμε τίποτα δεν παραχωρούμε τίποτα» και του «η Κύπρος αποφασίζει, η Ελλάς συμπαρίσταται», αν σκοπεύει να απονείμει κυβερνητικούς ρόλους σε καπεταναίους μεν της παράταξης, πλην όμως επαγγελματίες άεργους, με το σκεπτικό να είναι όλοι ευχαριστημένοι, ντόπιοι και ξένοι, πρεσβείες και προμηθευτές, ας προετοιμάσει από τώρα το έδαφος της συγκυβέρνησης. Δεν νομίζω ότι θα καταφέρει ανανέωση με παλιά υλικά και αν την επιχειρήσει, δεν θα πείσει.
Θέλει η παράταξη καθαρό λόγο και πρακτικές πολιτικές που να βοηθούν τη χώρα να αναπτυχθεί; Αν ναι, απαιτείται άμεσα η ενεργοποίηση ομάδων εργασίας και παραγωγής πολιτικής, που να συγκροτούνται από καλούς επαγγελματίες, τίμιους Έλληνες, καταξιωμένους κοινωνικά και επαγγελματικά, με μεράκι και όραμα για τη χώρα και την πατρίδα, να δουλέψουν χωρίς παρεμβάσεις, χωρίς καπελώματα και χωρίς κομματικά φιλτραρίσματα, για να ανατάξουν πρώτα την ψυχολογία του κόσμου και μετά την οικονομία της χώρας.
Ίσως είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό από τα κομματικά γραφεία αυτό που θα πω, αλλά εκεί έξω, υπάρχουν εκατοντάδες, για να μη πω χιλιάδες, άξιοι, τίμιοι, καλοί Έλληνες, που «ψάχνονται» να βοηθήσουν με ότι δυνάμεις διαθέτουν, όχι το κόμμα, αλλά το Έθνος. Και αυτούς τους πυρήνες, αντί να τους ενεργοποιήσει άμεσα η Αξιωματική Αντιπολίτευση, τους αδρανοποιεί είτε με την αδιαφορία της είτε με την αποστροφή της.
Κοντός ψαλμός, Αλληλούια. Οι μέρες της κρίσεως για όλους πλησιάζουν. Σύντομα τα μισόλογα και οι τακτικισμοί θα δώσουν τη θέση τους στην παρουσίαση των πολιτικών και των προσώπων που θα αναλάβουν να τις υλοποιήσουν.
Αν μπορούσα να ευχηθώ κάτι στη παράταξη θα ήταν αυτό.
Καθαρός και ευθύς λόγος προς τα έξω. Συμμάζεμα εσωτερικό της εικόνας της παράταξης. Πρόγραμμα πέραν του Μνημονίου και φρέσκα πρόσωπα εν όψει εκλογών και όχι μόνο στις εκλόγιμες θέσεις, αλλά και στο κόμμα. Πανστρατιά του Αρχηγού της προς όλα τα ενεργά και μη στελέχη της παράταξης, διαγεγραμμένα και μη, με εμφανές και μοναδικό πρόταγμα, το συμφέρον των Ελλήνων πρώτα. Μετά μπορούμε να σκεφτούμε τα συμφέροντα των Γερμανών, των Τραπεζών, του Ολι Ρεν και των άλλων.
Αυτή βλέπω ως τη βασική συνταγή αυτοδυναμίας καθώς και εθνικής, ενωτικής πολιτικής. Άλλως, αρχίζει η περιπέτεια.
ΠΗΓΕΣ:antinews, parapolitika.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.