Ένας από τους κορυφαίους παίκτες στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 57 ετών, νικημένος από το πάθος του για το αλκοόλ.
Ο λόγος για τον Σόκρατες Μπραζιλέιρο Σαμπάιο ντε Σούζα Βιέιρα ντε Ολιβέιρα, γνωστό τοις πάσι ως Σόκρατες, ο οποίος νοσηλευόταν από το Σάββατο στην εντατική του νοσοκομείου Άλμπερτ Αϊνστάιν στο Σάο Πάολο, λόγω σηπτικού σοκ εντερικής προέλευσης και με την αναπνοή του υπό μηχανική υποστήριξη.
Ο Σόκρατες μπήκε επειγόντως στο νοσοκομείο το βράδυ της Παρασκευής με τροφική δηλητηρίαση, όπως υποστήριξε η σύζυγός του που τον συνόδευε, αλλά ο ταλαιπωρημένος από το αλκοόλ οργανισμός του δεν άντεξε, η κατάστασή του επιδεινώθηκε ραγδαία και, τελικά, έχασε τη μάχη το πρωί της Κυριακής.
Να σημειωθεί ότι ο μεγάλος Βραζιλιάνος άσος είχε νοσηλευθεί και πάλι τον Σεπτέμβριο λόγω αιμορραγίας του εντέρου, ενώ ο αλκοολισμός του είχε προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στο συκώτι και σε άλλα ζωτικά όργανα.
Ο ίδιος, πάντως, υποστήριζε πάντα ότι η καριέρα του δεν είχε επηρεαστεί καθόλου από το αλκοόλ, το οποίο μάλιστα στις συνεντεύξεις του δεν δίσταζε να το χαρακτηρίσει «σύντροφο».
«Έγινα επαγγελματίας ποδοσφαιριστής όταν ήμουν ήδη 24 ετών, ήμουν πολύ αδύνατος και όταν ήμουν νέος δεν είχα τη δυνατότητα να αποκτήσω τις απαραίτητες δυνάμεις για να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του ποδοσφαίρου. Γι αυτό και το αλκοόλ δεν επηρέασε ποτέ την καριέρα μου», είχε πει σε μια από τις πρόσφατες συνεντεύξεις του.
Ήταν μέλος της μεγάλης Εθνικής Βραζιλίας που πήρε μέρος στα παγκόσμια Κύπελλα του 1982 και του 1986, χωρίς ωστόσο να κατορθώσει να κατακτήσει τον τίτλο.
Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους μεσοεπιθετικούς που έχει αναδείξει το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, έχοντας ως χαρακτηριστικά του παιχνιδιού του την εξαιρετική τεχνική κατάρτιση, αλλά και την «τυφλή» πάσα.
Όσο γνωστός, όμως, ήταν για τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες, άλλο τόσο τον γνώριζαν οι πάντες και για τις αριστερές πολιτικές του πεποιθήσεις, τις οποίες δεν δίσταζε ποτέ να δημοσιοποιήσει αδιαφορώντας για το όποιο κόστος.
Στην Κορίνθιανς, για παράδειγμα, είχε πρωτοστατήσει σε ένα πείραμα το οποίο έμεινε στην ιστορία ως «κορινθιακή δημοκρατία» και προέβλεπε ότι οι ποδοσφαιριστές θα είχαν λόγο και άποψη για τα διοικητικά και αγωνιστικά θέματα της ομάδας.
Κατ' επανάληψη, μάλιστα, εξέφρασε την αντίθεσή του στη στρατιωτική δικτατορία που κυβερνούσε την πατρίδα του, γεγονός που τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό στους Βραζιλιάνους.
Ουκ ολίγες φορές, άλλωστε, έπαιζε φορώντας στα μαλλιά του μια κορδέλα, πάνω στην οποία συνήθιζε να γράφει κάποιο σύνθημα για να εκφράσει την αντίθεσή του για τα κακώς κείμενα στην πολιτική και κοινωνική ζωή.
Είχε σπουδάσει ιατρική,, εξ ου και το παρατσούκλι «γιατρός» που τον συνόδευε στο πέρασμά του από τα γήπεδα, ενώ είχε πάρει και διδακτορικό στη φιλοσοφία.
Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του το πέρασε στην Κορίνθιανς (πιθανότατα, λόγω των πολιτικών «καταβολών» της ομάδας του Σάο Πάολο), ενώ φόρεσε τη φανέλα της Μποταφόγκο, της Φλαμένγκο και της Σάντος.
Το πέρασμά του από την Ευρώπη περιορίζεται στη διετία 1984-85, όταν και αγωνίστηκε στην Φιορεντίνα, ενώ το 2004 (αρκετά χρόνια μετά το επίσημο τέλος της επαγγελματικής του καριέρας, το 1989), υπέγραψε συμβόλαιο ενός μήνα ως παίκτης-προπονητής στην ερασιτεχνική αγγλική ομάδα Γκάρφορθ.
Πηγή: sentragoal.gr
Ο ίδιος, πάντως, υποστήριζε πάντα ότι η καριέρα του δεν είχε επηρεαστεί καθόλου από το αλκοόλ, το οποίο μάλιστα στις συνεντεύξεις του δεν δίσταζε να το χαρακτηρίσει «σύντροφο».
«Έγινα επαγγελματίας ποδοσφαιριστής όταν ήμουν ήδη 24 ετών, ήμουν πολύ αδύνατος και όταν ήμουν νέος δεν είχα τη δυνατότητα να αποκτήσω τις απαραίτητες δυνάμεις για να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του ποδοσφαίρου. Γι αυτό και το αλκοόλ δεν επηρέασε ποτέ την καριέρα μου», είχε πει σε μια από τις πρόσφατες συνεντεύξεις του.
Ήταν μέλος της μεγάλης Εθνικής Βραζιλίας που πήρε μέρος στα παγκόσμια Κύπελλα του 1982 και του 1986, χωρίς ωστόσο να κατορθώσει να κατακτήσει τον τίτλο.
Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους μεσοεπιθετικούς που έχει αναδείξει το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, έχοντας ως χαρακτηριστικά του παιχνιδιού του την εξαιρετική τεχνική κατάρτιση, αλλά και την «τυφλή» πάσα.
Όσο γνωστός, όμως, ήταν για τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες, άλλο τόσο τον γνώριζαν οι πάντες και για τις αριστερές πολιτικές του πεποιθήσεις, τις οποίες δεν δίσταζε ποτέ να δημοσιοποιήσει αδιαφορώντας για το όποιο κόστος.
Στην Κορίνθιανς, για παράδειγμα, είχε πρωτοστατήσει σε ένα πείραμα το οποίο έμεινε στην ιστορία ως «κορινθιακή δημοκρατία» και προέβλεπε ότι οι ποδοσφαιριστές θα είχαν λόγο και άποψη για τα διοικητικά και αγωνιστικά θέματα της ομάδας.
Κατ' επανάληψη, μάλιστα, εξέφρασε την αντίθεσή του στη στρατιωτική δικτατορία που κυβερνούσε την πατρίδα του, γεγονός που τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό στους Βραζιλιάνους.
Ουκ ολίγες φορές, άλλωστε, έπαιζε φορώντας στα μαλλιά του μια κορδέλα, πάνω στην οποία συνήθιζε να γράφει κάποιο σύνθημα για να εκφράσει την αντίθεσή του για τα κακώς κείμενα στην πολιτική και κοινωνική ζωή.
Είχε σπουδάσει ιατρική,, εξ ου και το παρατσούκλι «γιατρός» που τον συνόδευε στο πέρασμά του από τα γήπεδα, ενώ είχε πάρει και διδακτορικό στη φιλοσοφία.
Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του το πέρασε στην Κορίνθιανς (πιθανότατα, λόγω των πολιτικών «καταβολών» της ομάδας του Σάο Πάολο), ενώ φόρεσε τη φανέλα της Μποταφόγκο, της Φλαμένγκο και της Σάντος.
Το πέρασμά του από την Ευρώπη περιορίζεται στη διετία 1984-85, όταν και αγωνίστηκε στην Φιορεντίνα, ενώ το 2004 (αρκετά χρόνια μετά το επίσημο τέλος της επαγγελματικής του καριέρας, το 1989), υπέγραψε συμβόλαιο ενός μήνα ως παίκτης-προπονητής στην ερασιτεχνική αγγλική ομάδα Γκάρφορθ.
Πηγή: sentragoal.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.