Ανοιχτή επιστολή προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας

Αξιότιμε πρόεδρε της Δημοκρατίας, δε θα ήθελα να σας ονοματίσω. Αυτή η επιστολή δεν έχει έναν παραλήπτη με ονοματεπώνυμο, απευθύνεται προς μια ιδιότητα. Απο τον πολίτη σε μια αρχή, σε οποιαδήποτε χώρα, για οποιονδήποτε λόγο. Σήμερα βρεθήκατε στο μάτι του κυκλώνα επειδή κάνατε το αυτονόητο. Αυτό που κάνατε τόσα χρόνια. Πήγατε εκεί που είχατε χρέος να πάτε. Που σημαίνει ότι σηκωθήκατε νωρίς, στηθήκατε εκεί που ήταν κανονισμένο να στηθείτε και περιμένατε να χειροκροτήσετε και να φύγετε. Σωστά; Σωστά.

Θα ήθελα να διευκρινίσω σ'αυτό το σημείο ότι δεν υπήρξα ποτέ υπέρμαχος της βίας. Δεν έχω πειράξει ούτε μυρμήγκι. Και ναι, φυσικά και είχατε το δικαίωμα να στέκεστε εκεί και να χειροκροτήσετε. Αυτοί που σας έδιωξαν δεν ήταν ο λαός. Τον θυμάστε τον λαό έτσι; Τον έχετε αναγκάσει να σας υπακούει χρόνια τώρα. Ήταν μια ακραία πράξη σωστά. Αλλά γιατί χάσατε τον έλεγχο; Ήταν ανάγκη να κάνετε επίδειξη της πολιτικής σας πορείας για να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας; Ένας άνθρωπος που φτάνει στο σημείο να επικαλείται τα πράγματα που έχει κάνει για να κερδίσει σεβασμό είναι σαφώς ένας άνθρωπος στο χείλος του γκρεμού. Ο σεβασμός κύριε πρόεδρε κερδίζεται, δεν βιάζεται. Με πράξεις και όχι με φανφάρες.

Σας παρατήρησα εξοργισμένο να μιλάτε προφίλ στις κάμερες. Τι φοβάστε στις ανφάς δηλώσεις; Δεν συμφωνώ με την έννοια "προδότης". Και ναι, έχετε πολεμήσει στο παρελθόν για την πατρίδα, δε θα το αναιρέσω αυτό. Ο λαός δεν τα έχει μαζί σας προσωπικά. Το αξίωμα σας πρέπει να υποστηρίξετε. Ο λαός σας χρειάζεται απαντήσεις σύγχρονες και σαφείς, και όχι αόριστες δηλώσεις για ένα μέλλον ευημερίας που ούτε κι εσείς ουσιαστικά πιστεύετε. Κι ύστερα είναι και η δύναμη του αξιώματος σας. Έχετε αναρωτηθεί τι μπορείτε να καταφέρετε κύριε πρόεδρε ενόψει λαικής απαίτησης; Έχετε επίγνωση των υφισταμένων σας;

Όταν πηγαίνεις σε μια επιχείρηση και σε απογοητεύει ο υπάλληλος, θα ζητήσεις να δεις τον διευθυντή της. Σε αυτόν θα παραπονεθείς. Οι πολίτες της χώρας κύριε πρόεδρε δεν παραπονιούνται για εσάς, παραπονιούνται σε εσάς. Δείξτε ψυχραιμία και υπευθυνότητα. Κανένας δε μίσησε τους δίκαιους και ειλικρινής.

Μην αναγκάσετε και την δική μου γενιά να καλύπτει δικτάτορες και μαύρα γεγονότα για να κουνάει γαλανόλευκες δύο φορές το χρόνο.

Μη μου κουνάτε το δάχτυλο για το εθνικό συμφέρον. Δεν θα μου δώσει να φάω το κοινό καλό.

Κι αν έχουμε εχθρό πείτε το για να συνασπιστώ εναντίον του, πριν κατασπαράξουμε ο ένας τον άλλον.

Δεν είμαι Ελληνας επειδή γεννήθηκα κάπου, θα θελα να είμαι και υπερήφανος. Και δεν είμαι. Πότε θα γίνω λοιπόν κύριε Πρόεδρε;

Έλληνας πολίτης

28 Οκτωβρίου 2011