Κοιτάζει μπροστά. Αφήνει πίσω της μια πέτρινη χρονιά. Αρχίζει να χαμογελάει και υπόσχεται να μας απασχολήσει πλέον με ό,τι αγαπάει περισσότερο: Τη μουσική.Μέσα στο 2010 ένιωσες κάποιες στιγμές ότι έχασες την Έλλη;
Πριν από οκτώ-εννέα μήνες δεν ήξερα πού πατούσα, βρισκόμουν σε ένα πολύ άσχημο στάδιο ψυχολογικά. Θυμάμαι στιγμές που καθόμουν σε έναν καναπέ στο σπίτι και απλώς κοιτούσα τον ορίζοντα. Ήμουν σε μια πολύ περίεργη φάση. Δεν ήξερα τι ήθελα, στενοχωριόμουν με το παραμικρό, εκνευριζόμουν πολύ εύκολα, ήμουν υπερευαίσθητη. Τώρα όμως, τους τελευταίους μήνες, η ψυχολογία μου άλλαξε. Χαμογελάω αβίαστα. Βλέπω τη ζωή πολύ διαφορετικά.
Τι σου έλειπε εκείνη την περίοδο;
Η ισορροπία, η συντροφικότητα και η χαρά, το γέλιο. Δεν γελούσα καθόλου. Ουσιαστικά το γέλιο μού είχε λείψει πάρα πολύ – ακόμα και το χαμόγελο.
Εσύ; Ξεσπούσες;
Όταν ήμουν στο στούντιο, ναι. Όταν έκανα εμφανίσεις ανά την Ελλάδα, ναι. Και μετά πάλι στο καβούκι. Αλλά αυτά πέρασαν πια... Τώρα εμπρός. Ναι σε όλα τα καλά...
πηγή:Down Town
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.