Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον!!!

Πολλές φορές ανάλογα με την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σιγοψιθυρίζουμε τους στίχους κάποιου τραγουδιού. Έπιασα, λοιπόν, τον εαυτό μου να ψιθυρίζω το τραγούδι του Τσακνή «Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον». Πιστεύω ότι αυτή την περίοδο είναι πιο επίκαιρο από ποτέ άλλοτε. Όποια εφημερίδα κι αν ανοίξεις θα βρεις μέσα ένα άρθρο οπωσδήποτε για την ανεργία. Ιδιαίτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι νέοι, οι οποίοι έχουν φορτωθεί και την ταμπέλα «η γενιά των 700 ευρώ», που μακάρι να ήταν και 700. Τελειώνεις το σχολείο με χίλια δύο όνειρα και μόλις δεις τι επικρατεί στην αγορά εργασίας προσγειώνεσαι απότομα.

Αυτές τις μέρες ξεκίνησαν και οι πανελλήνιες εξετάσεις και σκέφτομαι αυτά τα παιδάκια, που πιστεύουν ότι θα περάσουν σε μια σχολή και μόλις αποφοιτήσουν θα βρουν εργασία στον κλάδο τους την επόμενη κιόλας ημέρα. Δεν τα αδικώ, γιατί το ίδιο πίστευα κι εγώ πριν 3 χρόνια, παιδική αθωότητα βλέπεις! Ο κόσμος με τα μάτια ενός 18χρονου είναι εξιδανικευμένος, δεν έχει φάει ακόμα τις κατραπακιές, που τρώμε οι υπόλοιποι. Αυτή την περίοδο εμφανίζονται και οι λεγόμενοι ειδικοί, οι οποίοι προσπαθούν να συμβουλεύσουν αγχωμένους μαθητές και πανικόβλητους γονείς για τα «καλύτερα» τμήματα σχολών που θα τους οδηγήσουν υποτίθεται σε επαγγελματική σταδιοδρομία. Σαν να μην βλέπουν ότι τα πράγματα ανατρέπονται μέρα με την μέρα.
Μετά αναρωτιόμαστε γιατί φεύγουν τόσοι Έλληνες στο εξωτερικό. Μα ποιος ο λόγος να μείνουν εδώ εφόσον ούτε δουλειά βρίσκουν αλλά ακόμα και να βρουν οι μισθοί τους θα είναι πενιχροί και το κόστος ζωής τους εδώ υψηλό, οπότε μόνη δίοδος διαφυγής η μετανάστευση. Ένα νέο κύμα μετανάστευσης προς το εξωτερικό έχει αρχίσει να σχηματίζεται όχι μόνο από φοιτητές αλλά και από επαγγελματίες. Αυτό το κύμα πολλοί προβλέπουν ότι θα γίνει φουρτούνα καθώς βλέπουν ότι ο ασθενής με το όνομα Ελλάδα δεν ανακάμπτει, αντίθετα πάει από το κακό στο χειρότερο. Διάβασα προχθές μια εύστοχη πρόταση σε τοίχο στα Εξάρχεια «οι τοίχοι έχουν αφτιά ή τα αφτιά τοίχους;». Κι εγώ με την σειρά μου αναρωτιέμαι αν τα αφτιά αυτών που μας κυβερνούν έχουν τοίχους και δεν ακούνε τα αιτήματα του λαού. Φαντάζομαι σε λίγα χρόνια την εικόνα αεροπλάνων με Έλληνες μετανάστες, που θα αναζητούν μια νέα γή της επαγγελίας και θα φορούν κονκάρδες με το εξής μήνυμα «Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον, στο μέλλον που φτιάχνεται όπως θέλετε».